De man van 3 miljoen boeken

Julien Van Remoortere (80) werkt voort aan gigantisch oeuvre

Geen Vlaamse boekenkast of er staat een boek van Julien Van Remoortere in. Bekend van zijn toeristische gidsen, schreef hij ook romans, verhalen en jeugdboeken. Alles samen goed voor twee tot drie miljoen verkochte exemplaren, wat van hem wellicht de best verkopende schrijver van Vlaanderen maakt. Van Remoortere werd net 80 en hij viert dat met zijn magnum opus: 'Mathilde', een familiekroniek van de 20ste eeuw.

Hoeveel boeken er ondertussen van zijn schrijftafel kwamen, heeft Van Remoortere niet precies bijgehouden. 'Vierhonderdvijftig, misschien kom ik wel in de buurt van de vijfhonderd. In principe staan ze hier allemaal in mijn boekenkast, maar er zitten natuurlijk dubbels tussen, zodat er geen tellen aan is. Dat ik twee of drie miljoen boeken zou hebben verkocht, heb ik nooit nagerekend. Maar het zou kunnen. Ik geef vooral uit bij Lannoo, maar daarnaast werk ik ook met enkele andere uitgeverijen, zoals Vanhalewyck.'

Dat hij zo'n massa boeken bij elkaar schreef, wijt Van Remoortere aan zijn snelle pen én aan zijn discipline. 'Ik ben een vlotte schrijver die maar weinig schrapt. Ik leg bovendien een grote discipline aan de dag. Schrijven is al jaren mijn werk. Op de middagpauze na schrijf ik de hele dag door. Soms, als er voetbal op tv is, zit ik tot 's avonds laat aan mijn computer. Voetbal zegt mij niks, maar mijn vrouw is er dol op. Daar profiteer ik van om eens flink door te werken.'

En dat doet Van Remoortere ook nu nog volop, ook al is hij 80 en herstelt hij momenteel van een heupoperatie. 'Dit jaar komen er alweer vijf nieuwe boeken van me uit.'

Van Remoortere geniet vooral een stevige reputatie als auteur van talloze toeristische boeken over België, waarvan zijn wandelgidsen voor zowat alle hoeken en kanten van België de bekendste zijn. Toch ligt er nu een vuistdikke roman in de winkel die hij Mathilde noemde, naar zijn grootmoeder.

In hoeverre is deze roman haar biografie?

'Dat is hij helemaal niet. Ik heb haar naam geleend voor mijn hoofdpersonage en de foto op de kaft is er een van mijn eigen familie. Het meisje in het wit is de enige die nog leeft. Mijn tante Paula is nu 93 en ik ga haar natuurlijk mijn boek bezorgen. Voorts is dit zeker niet het verhaal van mijn familie, maar van een Vlaams gezin.'

Maar uw roman is meer dan dat: dit is meteen een kroniek van de tweede helft van de 20ste eeuw.

'Die tweede helft van de vorige eeuw was zo'n beetje de mijne. Ik heb daarin niet alleen het gros van mijn leven geleefd, het was ook een waanzinnig boeiende tijd. In die vijf decennia is meer gebeurd dan in veel eeuwen daarvoor. Die intensiteit van de 20ste eeuw heb ik aan het verhaal van een familie gekoppeld. Ik laat zien hoe Mathilde, haar nymfomane zus en haar zeven broers door de gebeurtenissen worden meegesleurd, hoe ze erop reageren of hoe ze hen net onverschillig laten.'

In uw 'Nest'-trilogie uit de jaren 70 schrijft u over de oorlog. Dit verhaal begint bij de bevrijding. Toeval?

'Dat dit boek begint bij de naweeën van de Tweede Wereldoorlog kán geen toeval zijn. Een schrijver die de oorlog heeft meegemaakt, kan niet anders dan er over te vertellen. De ellende, de honger, de angst... dat laat je nooit los.'

'Vandaar dat Mathilde ook begint in die nog altijd barre tijden van net na de bevrijding. Dat sluit mooi aan bij mijn Nest-romans, maar ik moést ook schrijven over de V1's die we als tieners in de buurt hoorden inslaan, over de konijnen en vogels die we stroopten zodat onze moeder wat vlees op tafel kon brengen. Al wat niet te heet of te zwaar was, sleepten we mee naar huis, al was het maar om op te stoken in de kachel.'

U schrijft vooral non-fictie. Waarom heeft u geen historisch feitenboek over die boeiende 20ste eeuw geschreven?

'Ik ben geen historicus. Het enige wat ik kan, is een beetje vertellen. In een verhaal hoeven de details van de gebeurtenissen die zich in de achtergrond afspelen niet noodzakelijk te kloppen. Ik heb het geduld niet om dat allemaal op te zoeken. Ik heb Mathilde in twee beurten geschreven, maar alles samen heb ik er niet meer dan drie maanden aan gewerkt.'

Dat verklaart uw fenomenale productie.

'Ik ben deze roman begonnen met één zin: Mathilde had zeven broers: Den Oudsten, De Jongsten, Den Toert, Den Beddezeiker, De Wipper, De Zot en De Slimmen. Meer had ik niet. Ik ben toen gaan zitten, begonnen met tikken en de roman ontwikkelde zich als vanzelf.'

Het is jaren geleden dat u nog eens een roman schreef. Moeten we dit boek zien als een soort finale, een terugblik nu u 80 bent geworden?

'Eerst en vooral: ik heb nog enkele projecten op stapel staan. Ik herstel van een heupoperatie, maar dat belet me niet om door te gaan. Bovendien schreef ik Mathilde al zes jaar geleden.'

Waarom bleef het boek dan liggen?

'Ik bood het eerst aan bij Lannoo, de uitgeverij waar ik de meeste van mijn boeken publiceer, maar zij wilden het toen niet uitgeven omdat ze geen literair fonds hadden. Andere uitgevers waren niet geïnteresseerd. Uiteindelijk heeft Lannoo het nu toch uitgebracht bij wijze van verjaardagscadeau. Ik had het boek ondertussen ook al laten lezen aan een jongedame die iets van literatuur kent en zij noemde het vergelijkbaar met Dimitri Verhulst, maar dan authentieker. Een mooier compliment kun je moeilijk krijgen.'

U schreef vooral toeristische boeken, terwijl u ook een romancier had kunnen zijn. Geen spijt?

'Toch niet. Ik begon ooit met kinderboeken en fictie, maar in 1973 stelde Godfried Lannoo me voor, naar Nederlands voorbeeld, een boekje te schrijven over uitstappen die je in West-Vlaanderen met de auto kon maken. Ik was toen zowat de eerste om zo'n gidsje te schrijven en binnen de kortste keren waren er 20.000 de deur uit. Logisch dat er dan nog soortgelijke boekjes volgden en dat leidde me van het spoor van de bellettrie af. Nee, daar heb ik geen spijt van. Alle wandelingen en routes uit mijn boeken verkende die ik eerst samen met mijn vrouw en dat opende een heel nieuwe wereld voor ons. Bovendien betaalde het een stuk beter dan fictie.'

Vijfhonderd boeken: wordt een mens daar rijk van?

'Ik heb een spaarpotje, een goeie wijnkelder én zo'n 9.000 boeken. Maar rijk? Nee. Trouwens, telkens als we wat geld bijeen hadden, stopten we dat in een of andere verre reis met heel de familie.'

'Mathilde', Julien Van Remoortere, uitgeverij Lannoo

Corrigeer

Het Nieuwsblad biedt meer dan 1.000 reeksen in 12 sporten aan. Zoek hierboven de uitslagen van uw favoriete club of surf naar onze uitslagenpagina.