STREEKWIJZER WimChielens

De Normandie zonder trema

De Normandie zonder trema

Foto: © Kurt Desplenter

Beste Willem, ik moest glimlachen toen ik zag hoe een ijverige corrector twee puntjes op de 'e' had gezet in jouw tekst over de 'Botekopers' in de Normandie. 'De Normandie', zonder trema op de 'e', zo zeggen we dat hier.

Verhalen uit De Normandie gaan over familie of kennissen die daar wonen. Dikwijls zijn dat West-Vlaamse boeren uit een groot gezin. De ouwe boer vond bij ons niet voor elk nog een boerderij of die werden te duur. In De Normandie was de grond goed en goedkoop. Maar nog vaker hadden ze De Normandie leren kennen tijdens De Groote Oorlog. Op de vlucht voor 't oorlogsgeweld belandden ze na een uitputtende treinreis vanuit Adinkerke of Abele in de buurt van Rouen, Caen of nog dieper. We werden naar een markt gebracht waar karretjes met ezeltjes stonden. We werden daar uitgekozen alsof we verkocht werden. Zo schrijft Marie Lacante. Ze was tien toen ze met haar gezin uit hun huis in Ieper moesten vluchten. Ze waren nog niet in Vlamertinge of ze zagen al dat hun huis de lucht in vloog! Ja, De Normandie, ware 't niet van die calvados, het zou altijd iets droevigs hebben ook.

Vorig weekend was ik in Amersfoort, ten noorden van Utrecht. Ook dat was een toevluchtsoord voor duizenden Belgen tijdens de Eerste Wereldoorlog. Nederland was neutraal en wou dat zo houden, dus werden de Belgische mannen in kampen geïnterneerd. Toch apprecieerden ze die aparte manier van gastvrijheid. In 1917 al werd een gigantisch monument opgericht, ontworpen door de grote Brugse architect Huib Hoste. Ik ben het Belgenmonument gaan bezoeken. Het ligt er wat verfomfaaid bij, hier en daar een gebroken flesje Heineken, hondenpoep tussen verdorde heideplantjes. Ach die oorlog, we kunnen niet willen dat heel de wereld daar, zoals wij, blijft van wakker liggen. Amersfoort is nu een culinair paradijs voor rijkelui uit Het Gooi en De Normandie kreeg nog geen dertig jaar later weer een oorlog over zich, die weer andere littekens sloeg.

Je te salue, Willem, Wim

Wim is muzikant, journalist, radiomaker en directeur in het kunstonderwijs. Hij schrijft om de twee weken een brief over wat leeft in de Westhoek naar streekgenoot Willem Vermandere. Wim woont in Reningelst.

Corrigeer

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio