‘In 2010 sta ik er weer'

DUATLON Rob Woestenborghs kwam de doodsmak bijna helemaal te boven

Foto: © De Rycke Hendrik

KLUISBERGEN - Op zondag 10 mei sloeg tijdens een wielerwedstrijd in het Nederlandse Veldhoven het noodlot bij Rob Woestenborhgs zwaar toe. Maar de Kluisbergenaar, die door het oog van de naald kroop, vocht als een leeuw terug. ‘In 2010 sta ik er weer', klinkt het. Willy Goossens

Het gebeurde allemaal tijdens een nerveuze finale toen de groep een kasseistrook werd opgestuurd. Bij een gevaarlijke manoeuvre van één van de renners moest Woestenborghs, in volle voorbereiding van het WK duatlon, plots naar de zijkant uitwijken. Met een snelheid van 55 kilometer per uur kwam hij pal op een boom terecht. De gevolgen waren niet min: een gekneusde long en nier, een breuk van een halswervel, van het sleutelbeen, het schouderblad en vijf ribben. In de loop van de nacht werd ook de milt weggenomen. Het levensgevaar was na een paar dagen voorbij, maar niet de ellende.

‘Ik ben altijd in een terugkeer blijven geloven', zegt Woestenborghs. ‘Daarbij was ik samen met mijn vriendin wel realistisch genoeg om te beseffen dat het nooit meer zoals vroeger zou worden. De eerste weken kon ik me optrekken aan iedere kleine stap die ik voorwaarts maakte. Maar écht genezen ben ik niet. Zo is mijn long nog altijd niet helemaal hersteld en ondervind ik af en toe hinder aan de gewrichten. Met de bloedverdunners ben ik vorige maand wel mogen stoppen. Ik blijf dan ook erg actief in de oefentherapie. Ik realiseer me wel dat ik veel geluk heb gehad maar de sprong naar topatleet is nog altijd vrij groot.'

‘Natuurlijk blijven er me soms nog flitsen van het ongeval achtervolgen. Op training met de fiets ben ik uiteraard een stuk voorzichtiger geworden. Maar tijdens een duatlon heb ik er helemaal geen last meer van. Het wielrennen heb ik nu helemaal geschrapt. De risico's zijn te groot in verhouding tot wat er mee te winnen is. Daarenboven is wielrennen nooit mijn basissport geweest. De mooie sportmomenten moet ik in duatlon en triatlon zien te vinden.'

Woestenborghs was in september al zover hersteld dat hij in Ronse alweer zegevierend met de competitie aanknoopte. De maand daarop pakte hij in Lichtaart de nationale titel winterduatlon.

‘Allicht wilde ik te snel terugkomen, want nadien volgde een serieuze terugval. Testen wezen uit dat ik overtraind was. Eigenlijk had ik dit ingecalculeerd. Tijdens mijn verblijf vorige week in Tenerife deed ik het dan ook wat kalmer aan.'

Volgende week vertrekt Woestenborghs voor een periode van zeven weken naar Zuid-Afrika. ‘Ik ga er ook aan drie wedstrijden deelnemen, waaronder een halve Ironman. Gewoon als voorbereiding om voldoende trainingsvolume op mijn conto te krijgen. Ook de triatlon in Abu Dhabi staat in maart op mijn programma. Hoe dan ook wil ik tegen september op het voorplan komen ter gelegenheid van het EK in Edinnburgh. Op een parcours dat me op het lijf is geschreven en waar ik al eens tweede werd achter Benny Vansteelant, moet ik helemaal uit de verf komen. Lukt me dat niet, dan wordt het tijd om een evaluatie te maken en er mijn conclusies uit te trekken. Dan zou het best kunnen dat ik duatlon definitief de rug toekeer en mijn werk als osteopaat weer voltijds uitoefen.'

Corrigeer

Doe de stemcheck van Het Nieuwsblad en ontdek met welke partij jij het best overeenkomt.

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio