'Dit boek doet hetzelfde als porno'

Isabelle Dams schrijft hete verhalen voor het bed

Isabelle Dams schrijft hete verhalen voor het bed

Isabelle Dams: 'Ik wilde een boek schrijven waarin seks, liefde en humor samengaan.'Pol De Wilde Foto: © Pol De Wilde - Corelio

Wie plannen smeedt om deze Valentijn tussen de lakens te eindigen kan een tuil rode rozen of enkele driehoekjes frivool kant in stelling brengen. Hou je van de directe aanpak dan is ook 'Geil', het erotisch boek van Isabelle Dams, een optie. 'Ik zou het heerlijk vinden als geliefden met mijn boek het bed in duiken.' Jo De Ruyck

Isabelle Dams werkt als eindredacteur voor Open en bloot en in het verlengde van dat KanaalTwee-programma over seks en relaties schreef ze enkele succesvolle doe- en hoe-boeken over seks. Deze week staat haar fictiedebuut in het rek. Het is een verhalenbundel die niet onopgemerkt zal blijven. Al was het maar omdat Geil thuishoort in een genre waar maar weinig schrijvers in Vlaanderen zich aan wagen: erotiek.

'Voor Open en bloot heb ik massa's research verricht en ik heb uren op het internet gesurft. Wat ik daar niet aan erbarmelijke erotische verhalen ben tegengekomen, je hebt er geen idee van. Dat moet beter kunnen, dacht ik en gezien het altijd al mijn ambitie is geweest te schrijven, vatte ik het plan op een boek te schrijven waarin seks, liefde en humor samengaan.'

Gaat u dan zitten en schudt u zomaar enkele straffe erotische scenes uit uw mouw?

Isabelle Dams: 'Dat zou te makkelijk zijn. Ik heb er lang over gedaan om de juiste toon te vinden. Aanvankelijk was ik te veel met poëzie bezig, ik schreef literatuur en dat was écht niet de bedoeling. Uiteindelijk beoogt dit boek hetzelfde als porno. Het is bedoeld om op te winden. Noem het voor mijn part een sekshulpmiddel. Als je een prachtig ritmisch opgebouwde zin twee keer moet lezen, schiet je je doel voorbij. Dus heb ik gekozen voor korte dialogen en een directe stijl.'

Dat resulteert wel in proza dat bijzonder recht voor je raap is.

'Absoluut, maar dat is een stijl van nú. Hoe knap ik Anaïs Nin ook vind schrijven, haar omfloerste zinnen zijn niet meer van deze tijd. Bovendien sluit dat directe ook aan bij mijn karakter. Tegelijk sluit het niet uit dat je er wat speelsheid in stopt. Dat vind ik trouwens het grote manco van veel erotische literatuur: de meeste van die auteurs nemen zichzelf doodserieus en uiteindelijk is het toch maar seks. Er zijn nog andere dingen in het leven. Ik wou het ook niet zo liefdeloos maken als Catherine M. of Histoire d'O. Al die harde seks zonder een grammetje romantiek of liefde is nu ook weer niet representatief voor het leven van de moderne vrouw.'

Heeft u al kritiek gekregen op uw rechttoe rechtaan aanpak?

'Het boek is net uit, maar iemand noemde het einde iets te moraliserend. Ik vind het net typisch voor vrouwen om op een bepaald moment head over heels voor iemand te vallen. Op het einde wou er de nadruk op leggen dat de liefde in heel dit verhaal belangrijk blijft.'

Heeft u uw moeder dit boek laten lezen?

'Ze is het zelf gaan halen. Nu zijn mijn ouders allesbehalve preuts, maar ze zei toch iets in de trant van dit lezen van je eerstgeborene is toch even slikken, want ik blijf toch altijd je moeder. Ook voor mijn vriend viel het aanvankelijk niet mee. Ik geef uiteindelijk toch een heel intieme kant van mezelf bloot en voor hem voelde het alsof ik dat allemaal deelde met de wereld. Bovendien wordt hij daar natuurlijk op aangesproken.'

In hoeverre is dit boek autobiografisch?

'Op de cover staat dat het een 'erotische biografie' is, geen autobiografie. Dit is het seksuele leven van een vrouw. Maar ik geef toe dat er uiteindelijk meer van mezelf in terecht is gekomen dan ik had voorzien. Er zitten zelfs enkele quotes van mezelf in. Die vergelijking met auto's bijvoorbeeld. Ik rij in een aftandse Mercedes van 21jaar oud en ooit zei iemand me dat ik zoals mijn auto ben: labiel, koppig en onvoorspelbaar. En dat van die 'negentien centimeter' heb ik van mijn vriend. Hij heeft zoiets ooit eens tegen me gezegd. In elke verhaal zit wel iets, maar het is niet zo dat ik zo'n avontuurlijk seksleven heb geleid. Ik ben geen halve seksgodin in bed en ik heb niet zo'n uitgesproken ander seksleven dan de meeste vrouwen van dertig.'

U heeft veel seksresearch gedaan, dus u kunt het weten: is er nood aan dit soort literatuur?

'Als je ziet wat er allemaal op het net staat, dan denk ik het wel. Bovendien zitten mensen te wachten op een tegengewicht voor de beeldcultuur waarin seks tegenwoordig alomtegenwoordig is. Mensen hebben hun buik vol van al het bloot waarmee ze worden gebombardeerd. In mijn boek kun je zelf de beelden invullen.'

Vergis ik me dat de concurrentie qua erotische literatuur in Vlaanderen niet groot is?

'Nee, er is niet veel. Op het eerste gezicht zie ik alleen Pia Fraus die vooral lesbische erotica schrijft. Waar ik veel aan heb gehad, is W.F. Hermans. Die heeft enkele erotisch passages geschreven die enorm passioneel zijn en die ik ben gaan teruglezen om te kijken welke technieken hij gebruikt. En verder is er natuurlijk Henry Miller, een man wiens boeken me omver hebben geblazen.'

Opvallend dat u vooral mannen aanhaalt. Uw stijl leest ook vrij mannelijk.

'Dat vind ik ook, maar dit zal zeker ook voor vrouwen werken. Het is een fout cliché dat vrouwen alleen maar kicken op soft. Vrouwen raken makkelijker opgewonden door pornofilms geregisseerd door mannen dan door vrouwen. Als vrouwen porno draaien zit er te veel afleiding in. In porno doet het verhaal er niet toe, ook niet voor vrouwen. Ik geloof dan ook niet in vrouwvriendelijke porno.'

Is zo'n boek schrijven seksueel opwindend?

'Erotiek schrijven is niet zo sexy als je denkt. Het is vooral maandenlang bijschaven. Hoewel. Ik heb mezelf eens vier dagen opgesloten om in een ruk alle grote verhaallijnen uit te zetten. En dan ben je zo intens bezig dat je behoorlijk geil rondloopt.'

Komt er binnenkort een vervolg?

'Voorlopig heb ik het gehad met porno, zeker na wat ik voor mijn werk onder ogen heb gekregen. Misschien later, maar een gewone roman zie ik nu veel meer zitten.'

Wat doet u vanavond?

'Thuisblijven! Valentijn moet iets intiems tussen twee mensen zijn. Ik begrijp niet goed dat mensen op zo'n avond uit eten gaan. Wij blijven met z'n tweetjes binnen. Samen koken, glaasje cava, wat babbelen, beetje lezen en dan naar boven, hé.'



Corrigeer

IN HET NIEUWS

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees