nog voorstellingen op 18, 19 en 20 februari in Gent

LOD en Le Corridor spelen 'De duivel beduveld'

LOD en Le Corridor spelen 'De duivel beduveld'

Foto: © Kurt Van der Elst

Gent - LOD is een Gents kunstenaarhuis voor opera, musical en ander muziektheater. In hun stukken proberen ze verschillende artistieke genres met elkaar te verzoenen. Voor hun nieuwste productie, 'De duivel beduveld', slagen ze daarin met glans. Het publiek krijgt een voorstelling voorgeschoteld die visueel, muzikaal en woordelijk verrast en ontroert. Voor het stuk werkte men samen met het Waalse 'Le Corridor' en het is vooral het 'poppenspel' van Waal Patrick Corillon dat ons wist te overtuigen. 'De duivel beduveld' gaat over een poppenspeler die het met de duivel op een akkoordje gooit om de juiste woorden te vinden.

Het stuk is een Nederlandstalige herwerking van 'Le diable abandonné van Patrick Corillon en Dominique Roodthooft in een vertaling van Paul Pourveur. De muziek werd gecomponeerd door LODcomponist Thomas Smetryns en wordt live vertolkd door pianiste Heleen Van Haegenborgh. Karlijn Sileghem, bekend van Katarakt, Sedes & Belli en als Sylvia Muyshondt in Hoe?Zo!, neemt de rol van verteller op zich. 

'De duivel beduveld' is eigenlijk een gecombineerde vertelling tussen gesproken taal en gedrukt woordbeeld. Dat laatste wordt verzorgd door beeldend kunstenaar Patrick Corillon, die, al zeggen we het zelf,  er op magistrale wijze in slaagt het vluchtig gesproken woord te versterken met beeldtaal.

Zoektocht naar de juiste woorden

Zodra Karlijn Sileghem de scène opstapt, wordt het publiek meegezogen in het verhaal. Even lijkt het erop alsof ze zal vragen om de gsm op stil te zetten of dat ze één of ander verzoek heeft, maar na enkele seconden blijkt dat ze, op een heel rustige manier, gewoon van start is gegaan met haar rol als verteller, een beetje zoals een chiroleider verhaaltjes vertelt op een kampvuur, van dichtbij, een vertrouwd gevoel. Wat haperig misschien, maar het is niets meer dan sterk staaltje van goed acteerwerk. 

Sileghem vertelt het verhaal van toen ze aan haar thesis werkte in de Koninklijke Bibliotheek. Daar ontmoette ze een man die haar op zijn beurt inwijdde in de wereld van de poppenspeler van het 'Théâtre de la Coquille'.

De man liet zijn poppen niet praten, maar schreef de dialogen op lakens en liet de poppen, die door omstandigheden nog slechts staven waren, bewegen en een verhaal vertellen, een zwijgend theater dus, maar wel één met bijzonder veel succes in de eerste wereldoorlog.

Het drama begint wanneer de zoon van de poppenspeler weigert om het theater over te nemen. Hij wil de poppen niet laten praten, maar zelf het woord voeren, rechtstreeks praten met de mensen. Het ontbreekt hem echter aan de juiste woorden. Zo ontmoet hij een meisje Zoë, zijn zielsverwante noemt hij haar, wil hij haar aanspreken, maar vindt hij de woorden niet. Uiteindelijk sluit hij een pact met de duivel, bezorgt die hem de juiste woorden, maar blijkt hij ook daar het geluk niet mee te vinden. 

Wonderlijke 'poppenkast'

De queeste naar de juiste woorden brengt hem tot dwalen, maar finaal haalt het zwijgen, de stilte, het op het woord. De sterkte van de voorstelling ligt hem in de combinatie van muziek, woord en beeld. De som van 1 en 1 en 1 is hier niet drie, maar zo veel meer.

De duivel beduveld zonder muziek is ondenkbaar, net zoals ook de manipulaties van Patrick Corillon. Hij verbeeldt woorden via doeken in zijn 'poppenkast', afgewisseld met overheadprojecties waarop woorden staan geschreven in een expressieve typografie. Corillon is een kunstenaar die goochelt met verschillende lettertypes, kleuren (HAHAHA in het rood als de Duivel aan het woord is) en stijlen. 

Hij maakt gebruik van vlagjes, circkels, ijzerdraad, om woorden te verbeelden. Niet dat we ons een breuk lachten, maar geregeld verscheen een glimlach op onze lippen bij het zien van de creativiteit die Corillon aan de dag legt. Hoe hij er in slaagt om van de bewegende tandjes van een getekende kettingzaag plotseling een zin te maken die perfect verbeeldt wat het woord omschrijft is verrassend en zo zijn er wel meer pareltjes te ontdekken tijdens de voorstelling.

Verwondering en magie bij de 'poppenkast', op zo'n manier dat we helaas na een tijdje het verhaal uit het oog verloren. Jammer, want we misten daardoor de clou van het verhaal, al werd dat ruimschoots gecompenseerd door de beeldende taal.

De duivel beduveld, gezien op 17 februari in het LOD in Gent.

Nog voorstellingen op 18, 19 en 20 februari in het LOD, Bijlokekaai 3, in Gent. Daarna is er een tournee door Vlaanderen. Meer info kan je hier vinden. Tickets kosten 12 of 9 euro.

Corrigeer

Vastgoed

Auto's in de kijker

Jobs in de regio