Balkan brassband stelt 2de album “Darmadan” voor in De Centrale

Gul en gulzig muziekfeest met La Panika

Balkanvibes-resistentie bestaat. Maar niemand hoeft zo door het leven te gaan. Eén concert van de brassband La Panika en u bent er nogal zeker vanaf. Vrijdagavond blies de getalenteerde bende uit onder meer België, Macedonië, Bulgarije en Frankrijk in de Centrale al na één nummer de terughoudendheid van enkele stoelenplakkers aan flarden. De Gentse bandleider en saxofonist Benito Blancquaert stelde er met zijn La Panika het tweede album “Darmadan” (de chaos van de oerknal) voor. Het werd een muzikaal Feest, met hoofdletter F, en in dat soort feesten is ook ruimte voor melancholie, dankbaarheid, waanzin, meningen over silliconenborsten en een eresaluut aan een overleden muziekvriend.

Het was ondertussen even geleden dat La Panika op de planken stond van De Centrale. Maar het weerzien deed de “fanfare” zichtbaar deugd. Er is dan ook een duidelijke DNA match tussen de band en De Centrale. Het Macedonisch-Bulgaarse en Frans-Belgische collectief mag trots zijn op de nieuwe plaat. Net zoals producer en muzikant Reinhard Vanbergen (Das Pop en Drums are for Parades), die voor Darmadan achter de knoppen zat.

Na verschillende gypsy films en documentaires hebben we wel allemaal associaties bij gypsy feesten uit het Zwarte Zee gebied. Levendige, pompende en genereuze feestmuziek. Maar de intro vrijdagavond was heel subtiel en melancholisch. De melodie die begon met slechts twee muzikanten werd geleidelijk en mooi uitgebreid tot het podium helemaal gevuld was.

Muzikaal eresaluut

Benito  Blancquaert stond tussen zijn vrienden als een genietend kind in de snoepwinkel en een fiere pater familias tegelijkertijd. Dat laatste door uitvoerig zijn collega’s voor te  stellen, muzikaal degelijk te dialogeren en de band in goede banen leiden, of door samen herinneringen op te halen aan zijn overleden vriend en klarinettist Apaz Demir Sevgilim.

Altijd plaats voor gasten

Hoe vol een podium ook gepakt kan zijn, bij La Panika is er eigenlijk altijd nog plaats voor wat extra gasten. Deze keer waren dat de accordeonist Nesko Neshev, die nog speelde met Ivo Papasov en de veelzijdige qanoenspeler Osama Abdulrasol (laureaat Cultuurprijs Stad Gent). Beide gasten werkten ook mee aan de nieuwe plaat.

Sportieve snelheid voor sportieve mensen

La Panika speelde gul en gulzig tegelijk. Heel wat verschillende tempi ook, tot af en toe redelijk verschroeiend, zowel voor muzikanten als voor het dansende publiek. Of zoals Benito het zelf na “Roulanski Cocek” omschreef: “sportieve snelheid voor sportieve mensen”. Sommige zangpartijen gingen wel wat verloren tussen het blazersgeweld, de concurrentie is dan ook oneerlijk.

“Silicon Madonna” droeg Benito als een Gentse, gypsy Mick Jagger op aan alle vrouwen: “Natuurlijk een goed begin, maar eigenlijk dragen we het op aan alle vrouwen die misnoegd zijn over wat Moeder Natuur hen heeft gegeven.” Het concert flitste heen en weer tussen  humor, melancholie, waanzinnige accordeonsnelheden, uitgebreide bedankingswoordjes en parelende zweetdruppels. Na een lange, donkere winter zit iedereen er een tikkie door. Een Balkan-bad met La Panika is waarschijnlijk efficiënter dan een vitaminekuur.   

***

De cd “Darmadan” verscheen bij Zephyrus Records (News/Pias) en is o.m. hier te verkrijgen.

Meer info op de website van La Panika.

La Panika toert met de nieuwe plaat, en is bijvoorbeeld nog te zien in Brussel (10/02), Dranouter (2/03), Lille (12/05) en Brugge (1/06)

Corrigeer

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio