Slotavond Gent Jazz met John Zorn: “We geloven dat muziek een uitdaging moet zijn. Bedankt Gent Jazz voor het respect!”

Foto: (c) Bruno Bollaert

Gent - De slotbegroeting op de main stage van deze editie van Gent Jazz was letterlijk om in te kaderen, maar niet makkelijk om volledig in beeld te brengen. Liefst 29 muzikanten, die op dinsdag in 14 formaties werken uit de Bagatelles van John Zorn brachten, namen iets na middernacht afscheid van het Gent Jazz publiek met een diepe buiging. “We know this music is a challenge. And we believe music should be a challenge.” John Zorn stuurde zijn muzikale geloofsbelijdenis de nacht in. Hij bedankte Gent Jazz daarbij ook uitdrukkelijk voor het respect.

De componist en muzikant Zorn schreef in de loop der jaren zo’n 300 “Bagatelles” bij elkaar,  een compositievorm die (meestal) staat voor lichte, korte stukjes. Zorn gaf het concept een draai.
Hij praatte zelf de avond met zijn Bagatelles aan elkaar. Kinderlijk enthousiast en met zijn heerlijk New Yorks accent (deze stem had ooit een plek bij de Muppets moeten krijgen), nam hij uitgebreid de tijd om telkens zijn collega’s minzaam voor te stellen en te bedanken. Of het nu ging om klasbak pianist Craig Taborn, Brian Marsella Trio of Peter Evans, met zijn epische sporttrompetprestatie. Jawel, bij dat laatste hoorden parelende zweetdruppels.  Ook de Japanse Ikue Mori kreeg een bagatelle toebedeeld en had daarbij enkel … haar laptop nodig.

Instructies van de componist

Vier dagen na zijn ingetogen en meeslepende passage met Diana Krall op dit festival, stapte ook gitarist Marc Ribot opnieuw het podium op met Zorn in zijn “Asmodeus” hoedanigheid. We kregen een andere, dreigende dimensie van Ribot te horen. John Zorn zat tussen de muzikanten te dirigeren en te genieten.   Het publiek kreeg de live instructies te horen die hij meegaf aan de drummer: “more!” Deze luide en laatste set klonk hitsig, donker en energiek tegelijkertijd.   

Trippen

Wie de slotavond meemaakte, was eigenlijk enkele uren op reis. Dit zijn trips. Zoektochten die aftasten. Met plaats voor humor en voor vragen.  Net zoals dinsdag op de garden stage met Werkplaats Walter, een muzikale baarmoeder voor experimentele en avant-garde kunst en muziek in Brussel. Werkplaats Walter trok o.m. pianist Bram De Looze , met Nate Wooley, C. Spencer Yeh & Chris Corsano het podium op. Wat is een concert? Wanneer worden klanken eigenlijk muziek? En is dat nodig? Wat doen geluiden eigenlijk met ons? Hoeveel instrumenten (en doe het zelf machines) zitten er in de stembanden van C. Spencer Yeh? Het effect van zo’n avond? Zuurstof in het hoofd nadat je op einde van zo’n trip terug voet aan wal zet.

Corrigeer

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio