Een stille Sinterklaas. Een bijzonder sintverhaal van Greet Van Moer.

Een stille Sinterklaas. Een bijzonder sintverhaal van Greet Van Moer.

De dochtertjes van Ludwig zijn in ieder geval blij dat de Sint gekomen is Foto: Ludwig Stuyck

Tremelo - De komst van de Sint bracht dorpsdichter Greet Van Moer aan het mijmeren. Ze deelt dit bijzondere verhaal van Sinterklaas dan ook graag met alle lezers.

Een stille Sinterklaas

Leunend tegen de eeuwen oude deurlijst, wiebelt Zwarte Piet zenuwachtig van het ene been op het andere.
De stilte in de kamer is snijdend als flinter dun papier.
Aan de ebbenhouten tafel, met zorgvuldig en kunstig gekerfde figuren uit lang vervlogen tijden, zit een stokoude man, gebogen over een stapeltje brieven en een groot rood boek. 
Bedenkelijk schroeft hij zijn pen vast en legt ze in het pennengleufje. 
Hij duwt zijn filigrainen brilletje achteruit op de neus.
Wat stroef richt hij zich op en langzaam plaatst hij zich tegen de leuning van zijn met rood leder beklede stoel. 
Zijn grote ogen hebben wat van hun oude glans verloren, maar verder staan ze nog kwiek en opmerkzaam. 
Wuivend met zijn hand in een witte handschoen gebiedt hij Zwarte Piet om dichterbij te komen en de deur te sluiten.

“Neem plaats, Zwarte Piet, we hebben heel wat door te praten”, zegt Sinterklaas met een diepe zucht.

Ik weet niet goed wat er allemaal gebeurt in de wereld maar ik maak mij diepe zorgen, Piet. 
Kijk naar dit stapeltje met brieven. 
Dat is alles wat ik dit jaar heb ontvangen.
Eerst dacht ik dat mijn Pieten een grap uithaalden, maar ik ben zelf naar beneden gegaan om in het post sorteer centrum te gaan kijken. 
Daar lagen enkel lege jutte zakken, lege Piet, ze waren allemaal leeg. 
Toen herinnerde ik mij dat de Post onlangs heeft gestaakt en er wellicht vertraging is met het bedelen van de brieven. 
Maar dat is nu reeds veertien dagen geleden en het stapeltje brieven wordt niet groter. Zou het iets te maken hebben met die hele heisa dat jullie zwart zijn, Piet?

“Maar neen Sinterklaas!” zegt Zwarte Piet. 
Je hebt ons bevrijd van slavernij, ons in huis genomen en ons verzorgd als een goede huisvader. Je gaf ons werk en een loon voor onze prestaties. 
Je leerde ons om samen te leven, en meer nog, je leerde ons om te geven, onvoorwaardelijk te geven. Om door de eeuwen heen, arme en behoeftige kinderen liefdevol te benaderen en hen het gevoel te geven dat ze niet vergeten werden. 
We maakten hen blij zodat ze voor heel even hun miserie konden vergeten en begrepen dat zij niet verschillen van begoede kinderen, maar ook graag worden gezien door jou!

“Neen, Sinterklaas! 
Je mag jezelf niet in vraag stellen. 
De schoonheid van het Sinterklaasfeest brengt de magie van verbondenheid rond de tafel van gezinnen. Samen kadootjes open maken, heerlijk warme chocolademelk in grote mokken, zoet geurende mandarijntjes die door kinderhanden worden gepeld en niet te versmaden chocolade die menig smaakpapil beroert.”

“Ach Piet, ik voel me toch wat klein.” zegt Sinterklaas.
“Vandaag is het 5 december, Sinterklaasavond en morgen is het mijn feestdag.
Zullen we onze moed verzamelen en de gevraagde lekkernijen en kadootjes naar de kinderen brengen? 
‘Goed Weer Vandaag’ is al netjes opgezadeld en staat onderaan het raam ongeduldig te trappelen om mij veilig over de daken te vervoeren.

Ik moet er gewoon zin in krijgen, Piet. 
De kinderen die mij een brief schreven zitten vol verwachting op hun geschenken te wachten. 
We mogen hen niet teleurstellen.
Straks om 16.30u begint het te donkeren en dan gaan we op pad.”

Zwarte Piet treuzelt, hij moet nog iets meedelen aan Sinterklaas. 
Hier ziet hij als een berg tegenop.

“Sinterklaas, ik moet jou nog iets vertellen!”
“Ja Zwarte Piet,” ik luister.
“Wel Sinterklaas, er is een probleem met het donker.”
“Een probleem met het donker? Zwarte Piet! 
Wat vertel je nu? 
Straks is het toch gewoon donker!”
“Neen,” Sinterklaas!
De wereld is verlicht. We kunnen niet meer onopgemerkt over de daken lopen. 
We kunnen ons niet meer achter bomen verschuilen, want de wereld is verlicht Sinterklaas.”

“Natuurlijk is de wereld verlicht, Zwarte Piet. 
Zondag was het de eerste zondag van de Advent en brandt bij sommige gezinnen een eerste kaars.
Dat is al vele vele jaren zo.
Die kaarsen verlichten de wereld niet, hè Piet.”

“Neen, Sinterklaas dat bedoel ik niet. 
De wereld is echt verlicht.
We zullen zichtbaar zijn want vrijwel overal brandt de kerstboom achter de ramen waardoor we niet meer ongestoord door de schoorsteen kunnen klauteren. Aan vele huizen hangen opflikkerende lichtjes die een ganse nacht branden. 
De straatlantaarns zijn vervangen door felle kleurige sterren en over de straten hangen slingers die heel de weg verlichten.” 
Je zal van heel ver zichtbaar zijn, Sinterklaas.
Ik vrees dat Kerstmis ons sinterklaasfeest heeft ingehaald. 
We zijn jammer genoeg van onze magie beroofd.”

“Wel, Zwarte Piet we zullen het erop wagen en ons verheugen op de vele blije en verraste gezichten. Ik mag de hoop koesteren dat mensen aardig voor elkaar zullen zijn en de hele feestmaand december hun licht laten schijnen om vreugde en liefde onder elkaar verspreiden.
Dan mag ik mij tevreden te ruste leggen en verheugen op een wonderlijk nieuw jaar.”

Getekend,
Sinterklaas

©Zijn dienaar, Greet Van Moer

Corrigeer

Doe de stemcheck van Het Nieuwsblad en ontdek met welke partij jij het best overeenkomt.

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio