Sinte Mettevuur, een stukje dorpsfolklore

Sinte Mettevuur, een stukje dorpsfolklore

Foto: Celle van Pikke

Tielt-Winge - Stoockt vier, maeckt vier: Sinte Marten komt hier Met syne bloote armen Hij soude hem gheerne warmen? (het oudste Sint-Maartensliedje)

De dertigste editie van Sinte-Mettevuur zal niet zomaar voorbij gaan. Daarvoor hebben de organisatoren gezorgd. Naast een goed gevuld programma voor deze avond, zorgden ze ook voor een receptie, waar de trouwe helpers konden genieten van een hapje en een drankje.
Een groot volksfeest als Sinte-Mette-Vuu kan immers maar blijven bestaan dank zij de inzet van een grote groep vrijwilligers die alles in goede banen leidt.

De receptie vond maandagavond (9 november) plaats in de hangar van Huize Hageland in aanwezigheid van het gemeentebestuur.
Speciaal voor deze gelegenheid werd een fotocollage gemaakt over 30 jaar Sinte-Mettevuur. Heel wat vrijwilligers van vroeger en nu kwamen genieten van het gezellig samenzijn.
De genodigden kregen een klein aandenken en 'Celle van Pikke' mocht uit handen van de burgemeester een fles ontvangen. Hij was er 30 jaar geleden ook bij, toen de 'Jazzvrienden' opnieuw het vuur aan de lont staken van 'Sinte-Mette-Vuu'.

De fotocollage kon op veel belangstelling rekenen. Een opmerkelijk stuk was de thesis die geschreven werd door Martine Hermans in 1992 : 'Het Sinte-Mettevuur te Tielt-Winge, een voorbeeld van feestcultuur uit mijn streek'.

Dit stukje geschiedenis willen we onze lezers niet onthouden. Hierna volgt een korte samenvatting uit de bundel.
'Na een onderbreking van meer dan 40 jaar werd in 1980 aan de toog van café Jazz door Danny Alaerts voorgesteld om op 10 november opnieuw een Sinte-Mettevuur te maken.
Er werd wat hout bijeengebracht aan de oude pastorie, waar het in brand gestoken werd door de burgemeester. Bij het vuur werd wat gedronken en 'Celle van Pikke' (Marcel Van Cauwenbergh) zorgde voor muziek met zijn accordeon. Deze eerste uitgave kon op veel bijval rekenen en men besloot dat dit voor herhaling vatbaar was. Het tweede jaar trok men in stoet van het Jazzke naar Huize Hageland. Vanaf het derde jaar werd de stoet voorafgegaan door een wagen met luidsprekers waarmee men de geschiedenis van het Sinte-Mettevuur vertelde van voor 1940.
Het aantal mensen dat kwam meevieren groeide jaar na jaar. Een striktere organisatie was nodig. Een soort stuurgroep werd opgericht met Julien Vos aan het roer.
Vanaf 1985 werd de stoet voorafgegaan door Sint-Maarten te paard. Ook het parcours werd aangepast: de stoet trok door de parochie Sint-Maarten en langs de kerk naar de oude pastorie. Hij werd begeleid door rijkswacht en politie. Van toen af werden er ook fakkels meegedragen.

Aanvankelijk zorgde Celle van Pikke voor de muziek, maar enkele jaren later kwamen allerlei groepen optreden; nog later werd gezorgd voor een discobar.
In 1987 werd voor het eerst een Miss/Mister Biet-verkiezing georganiseerd voor de kinderen. Dit evenement was een groot succes gedurende vele jaren.
Het vuurwerk was er al voor het eerst in 1982. Toen was het nog in betrekkelijk klein formaat. Maar na al die jaren is het nu uitgegroeid tot een gigantisch vuurwerk.
De legertenten met kraampjes zijn al een hele tijd vervangen door een grote tent.'

Op het moment dat de thesis gemaakt werd, was er nog sprake van de stoet door de Keulestraat, Optielt en langs de kerk van Sint-Maarten.
De laatste jaren is deze stoet weggevallen en ook Sint-Maarten en zijn paard zijn er nu niet meer bij wegens tanende belangstelling van het publiek.

De bietenverkiezing kende nog wel succes, maar werd afgevoerd omdat het meestal kunstwerken van de papa's en/of mama's waren, wat niet de bedoeling was van de wedstrijd.

Voor wie de juiste geschiedenis van Sint-Maarten en het Sinte Mettevuur wil kennen, verwijzen we naar Wikipedia.

In de thesis lezen we de volgende verklaring voor het Sinte-Mettevuur in onze gemeente: 'Ik heb mij laten vertellen dat het Sinte-Mettevuur vroeger in Tielt ontstoken werd tegen het bedwateren van de kinderen. 'Kinderen die in bed plasten moesten op 10 november brandende takken op het vuur gooien om te genezen. De uitgeholde bieten zouden daarmee verband houden: de biet stelt de duivel voor die maakt dat de jongen/het meisje in bed plast.'

In 1992 besloot de schrijfster reeds dat de betekenis van het vuur bij de meeste mensen niet gekend was. Volgens haar is de betekenis verdwenen, ondergeschikt gemaakt aan het show-element van het vuur. Het feest is voor haar een duidelijk voorbeeld van folklorisme.

Mensen komen voor het vuur, het vuurwerk, voor de sfeer, om mensen, oude bekenden te ontmoeten, voor de pensen en de wittekes, kortom voor de ambiance.

We zullen er vanavond ook bij zijn. Als het weer en de lichtomstandigheden het toelaten, brengen we hier later een beeldreportage.
Geniet alvast van enkele leuke plaatjes van de receptie
 

Corrigeer

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio