Martin Carrette scoort weer in Nederland

Martin Carrette scoort weer in Nederland

Martin Carrette Foto: LEZ

Deinze - Ex-stadsdichter Martin Carrette werd weer eens onderscheiden in Nederland. Dat gebeurde in een prestigieuze poëzieprijs van de Vrije Universiteit Amsterdam. De proclamatie had woensdag plaats en Martin ging er lopen met de tweede prijs. Winnaar werd Gerard van Hameren met het gedicht “Tuinman”.

Al enkele jaren organiseert de Vrije Universiteit Amsterdam VUmc Amsterdam jaarlijks een colloquium over literatuur en geneeskunde. Dat gaat gepaard met een poëziewedstrijd, dit jaar rond het thema ‘levenseinde’. In de jury zat o.a. Kristien Hemmerechts (voorzitter) en de Nederlandse dichter Mark Boog.

De proclamatie van de wedstrijd gebeurde tijdens een zeer hoogstaande literaire namiddag op 9 december in de Amstelzaal van VUmc. Er was o.a de jaarlijkse VUmc-lezing, dit keer een indrukwekkende lezing door Willem-Jan Otten, “Bijna levenservaring. Over kunst en levenseinde”. Er was een referaat van emeritus-hoogleraar Willem van Tilburg over zelfmoord  bij Flaubert en Vestdijk, respectievelijk in Madame Bovary en De koperen tuin. Organistaor Arko Oderwald maakte een boeiende rondreis naar bekende en minder bekende begraafplaatsen. Dichter des vaderlands Anne Vegter trad op met jazzgitariste Corrie van Binsbergen.

Het symposium werd besloten met een aangrijpend interview met David Grossman, over rouwen, o.a. over zijn aangrijpend werk Uit de tijd vallen, over de dood van zijn zoon, die sneuvelde als soldaat.

Martin Carrette: “Net voor de pauze was er de proclamatie van de wedstrijd en mijn gedicht “Tips ter preventie van finale verwarring” kreeg zowaar de tweede prijs. Er waren tien genomineerden uit bijna 400 inzendingen!”

Van het symposium is ook een zeer mooie publicatie gemaakt, met alle essays en met de 10 genomineerde gedichten. Dit is het bekroonde gedicht van Martin Carrette.

tips ter preventie van finale verwarring

misschien moeten we beter opletten, misschien moeten we
minder selfies gaan maken, moeten we opener oren kweken,
voor de lichte regens misschien, die vallen als de door muren
gedempte stemmen van zacht aanlopende vuren, meer oog

voor de pen van een kind dat een naam probeert of een pop,
een prins, voor het hoofd dat uit zijn linkerschouder groeit,
voor de tongpunt moeizaam tussen lippen die nog moeten
leren wat smaak is, die nog te weinig zout hebben geproefd

misschien had ook ik beter op moeten letten, toen de vroege
voerman tongklakkend paard en kar door mijn melkdromen
dreef en beter moeten letten misschien op de opgewonden
verhalen over mensen van de mussen onder de dakpannen,

misschien had ik harder moeten luisteren hoe de zon honing
vergaarde, beter naar de blanco stem van de moeder, die me
zingend berispte, accurater met dieplood de blik van de vader
moeten peilen, de kleurschakeringen in zijn oogwitte woede

langzamer af moeten tasten. nu nog zou ik het weten, alles
ritmisch voor me uit kunnen zeggen, als gedichten, en voelen
hoe men elkaar veelbetekenend aankijkt, als was ik een kind.
laat ze selfies nemen, laat ze maar zeggen, zij letten niet op.

Corrigeer

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio