'De liefde en de kunst zijn het mooiste wat er bestaat'

Roger Raveel opnieuw verliefd

Roger Raveel opnieuw verliefd

Roger Raveel en Marleen De Muer maken geen geheim van hun liefde: "We spelen geen verstoppertje. De mensen mogen denken wat ze willen." David Stockman Foto: srd

Zulte - Roger Raveel, een van Vlaanderens grootste levende kunstenaars, heeft opnieuw de liefde gevonden na het pijnlijke verlies van zijn vrouw Zulma, die in mei van dit jaar op haar 96ste overleed. 'Ja, ik ben verliefd op Marleen en ik weet zeker dat Zulma blij zou zijn dat we elkaar hebben gevonden, want ze zag Marleen ook ontzettend graag.'

Roger Raveel straalt wanneer hij ons zaterdagavond bij hem thuis in Machelen-aan-de-Leie ontvangt. De somberte van de weken na Zulma's dood heeft plaatsgemaakt voor een nieuwe, haast jongensachtige vitaliteit. Wanneer we hem zeggen dat hij er ongelooflijk goed uitziet, riposteert hij kwiek met: 'Ik ben ook weer gelukkig, maar zo ongelooflijk is dat niet' en meteen kijkt hij naar Marleen, de vrouw met wie hij sinds kort zijn dagen doorbrengt.

'Als vrienden kennen we elkaar natuurlijk al veel langer', zegt Marleen De Muer (50), lerares in het derde leerjaar van de Tabor basisschool van Lotenhulle. 'We ontmoetten elkaar voor het eerst een tiental jaar geleden. Ik heb altijd van kunst gehouden en al jaren laat ik de kinderen in mijn klas kennismaken met de kunst door ateliers van kunstenaars te bezoeken. Zo kwam ik via de schilder Antoon De Clerck ook bij Roger en Zulma terecht en bezocht ik met de klas het Raveelmuseum. Aanvankelijk bleef er natuurlijk een grote afstand tussen Roger en mij. Hij was de Meester, ik de lerares. Maar gaandeweg zagen we elkaar vaker tijdens openingen van tentoonstellingen en boekvoorstellingen en zo raakte ik bevriend met Roger en Zulma.'

Bovendien heeft u samen met Roger een kwartetspel rond zijn werk gemaakt.

Marleen De Muer: 'Ik vond dat een toegankelijke en speelse manier om groot en klein kennis te laten maken met Rogers leven en werk. Bijna een jaar heb ik samen met Roger aan dat kwartet gewerkt. Net toen het voorgesteld werd, belandde Zulma in het ziekenhuis.'

Roger Raveel: 'Zulma had haar heup gebroken en ze heeft toen een week of zes in het ziekenhuis gelegen. Toen ze hier thuis was gevallen, heb ik geprobeerd haar op te tillen, maar dat was boven mijn macht. Ik hield er een maagbloeding aan over en zo belandden we allebei in het ziekenhuis. Na een week was ik hersteld, maar Zulma is nooit meer naar huis gekomen.'

(Tegen Marleen) 'Maar ze was telkens heel blij wanneer je haar bezocht, hé.'

Marleen: 'Zulma stond enorm positief tegenover onze samenwerking. Ze zag het kwartet helemaal zitten en vaak zei ze tegen Roger: dat wordt heel goed, Roger, doe nu maar wat Marleen zegt.'

Was Marleen een grote steun bij het verlies van Zulma, Roger?

Roger: 'Velen hebben me gesteund, maar aan Marleen heb ik enorm veel gehad.'

Marleen: 'Zulma's overlijden was een zware klap. Ik ben Roger komen condoleren, maar toen was zijn familie er en aangezien ik me niet wou opdringen, ben ik niet lang gebleven. Ik ben later eens teruggekomen en toen heb ik hem een boek met gedichten van Toon Hermans cadeau gedaan. Ik ben zelf ooit ziek geweest en toen heb ik veel steun gevonden in Toon Hermans' teksten. Daarom heb ik precies dat boek aan Roger gegeven.'

(Ze toont me de opdracht die ze erin heeft geschreven: 'Omdat je de moed nooit mag verliezen. Veel sterkte, Marleen')

Was dat het moment waarop u voelde: 'Ik heb die man graag?'

Marleen: 'Ik heb Roger altijd graag gehad, als vriend. Ik ben hem blijven bezoeken, ook toen Zulma er niet meer was. Makkelijk was het niet altijd, want Roger had het lastig. Ik herinner me dat ik in juni, een maand na Zulma's overlijden, met de klas naar het museum kwam. Ik heb lang geaarzeld, maar ik dacht dat de kinderen hem misschien wat troost konden bieden. Ze hadden een gedicht gemaakt en hebben het Roger voorgelezen.'

Roger: 'Dat heeft me toen ontzettend ontroerd. We zijn stilaan naar elkaar toe gegroeid. Zo is er liefde tussen ons ontstaan, beetje bij beetje. Dat is toch heel mooi? Kunst en liefde zijn het mooiste wat er bestaat voor de mens.'

Was er een moment waarop u zich realiseerde: ik ben verliefd op Marleen?

Roger: 'Ik denk niet dat er één specifiek moment was, het is een besef dat stilaan is gegroeid. (Tegen Marleen) Weet jij het?'

Marleen: 'Niet meteen...'

Roger: 'We weten nu wel dat we elkaar graag zien...'

Marleen: 'Onze vriendschap is gegroeid en intenser geworden.'

Roger: ' De liefde is natuurlijk niet meteen gekomen, dat heeft enkele maanden geduurd. Maar vriendschap kan nu eenmaal liefde worden. Prachtig, toch?'

Marleen: 'Het is ook nog allemaal heel pril, maar het is wel een unieke ervaring. Liefde geeft tenslotte zin aan je leven. Ik ben een zeer gedreven iemand en ben voortdurend bezig met mijn job als lerares. Maar ik ben erg blij dat ik mijn weinige vrije tijd zo mooi met Roger kan doorbrengen.'

Doet u veel samen?

Marleen: 'We gaan straks (het is zaterdag in de vooravond, nvdr) met goede vrienden naar de opera in Gent, maar we gaan ook samen langs bij familie en vrienden, we bezoeken tentoonstellingen, musea en galerieën.'

Roger: 'Of we gaan in het dorp iets drinken in het café. We spelen geen verstoppertje.'

Als een gewoon koppel dus.

Marleen: 'Ik zou eerder zeggen: als twee mensen die (aarzelt even)...'

Roger: 'Zeg het gerust: als twee mensen die verliefd zijn. En dat is het mooiste wat er is, zonder liefde is er alleen maar lijden.'

Bent u eerder getrouwd geweest, Marleen?

Marleen: 'Ik heb een ruime vriendenkring en heb me altijd voor vanalles en nog wat geëngageerd, van het Davidsfonds over het koor tot, uiteraard, de school. Maar getrouwd ben ik nooit, wat niet wil zeggen dat ik niet gelukkig ben geweest. Maar met Roger ben ik nu nog gelukkiger. Roger is een erg beminnelijke man en dat voel je ook wanneer je met hem op stap gaat. Iedereen heeft hem graag.'

Woont u nu samen?

Marleen: 'Nee, helemaal niet. Ik pik Roger bij hem thuis op als we ergens naartoe rijden, soms komt Roger naar mij toe en soms spreken we bij Roger thuis af om vrienden te ontvangen.'

Roger: 'Of om gewoon eens samen te zijn.'

Marleen: 'Ook. Om te praten, te genieten van een kopje thee.'

En van een knuffel, een kus?

Roger, met een glimlach: 'Dat is iets waar we niet over praten. Dat is van ons en te intiem. Dat houden we privé.'

Overweegt u bij Roger te komen wonen?

Marleen: 'Nee, toch niet.'

Roger: 'Marleen heeft nog zoveel te doen in Lotenhulle. Van Machelen naar Lotenhulle is trouwens niet zo ver.'

Marleen: 'Nauwelijks een kwartiertje rijden. Het is trouwens niet zo dat we hele dagen samen op stap zijn. Ik heb mijn werk op school, dus brengen we vooral de weekends en de woensdagnamiddagen samen door.'

Hoe staat uw omgeving tegenover het feit dat u samen bent?

Roger: (steekt zijn duim op) 'De goede vrienden weten dat wij samen zijn. Zij zijn bijzonder blij voor ons en dat doet deugd. Ook de mevrouw die een drietal dagen in de week het huishouden bij me doet, is gelukkig voor mij. Tegen een vriendin heeft ze gezegd: Roger is een heel ander mens geworden sinds hij verliefd is.'

Ze heeft gelijk: u ziet er weer jaren jonger uit!

Roger: 'Jaja, maar ik kom natuurlijk uit een moeilijke periode. Na de dood van Zulma liep ik er pessimistisch bij.'

Weegt het verlies nog zwaar?

Roger: 'Ja, maar ik troost me met de gedachte dat Zulma gelukkig zou zijn te weten dat ik samen ben met Marleen. Daar ben ik van overtuigd. Ook zij zag Marleen graag, ze was telkens blij haar te zien. In het ziekenhuis was het bezoek van Marleen telkens een feest voor Zulma. Marleen heeft haar nog vaak in haar rolstoel rondgereden.'

Het lijkt me dat u zich fysiek weer bijzonder goed voelt?

Roger: 'Dat is ook zo. Wie zich lekker voelt in zijn hoofd, krijgt ook fysiek een opkikker.'

Stimuleert de liefde uw artistieke productie?

Roger: 'Ook mijn kunst heeft een nieuwe impuls gekregen. Ik ben nu bezig met een heel mooie reeks zeefdrukken van poezen.'

Heeft u al een werk aan Marleen opgedragen?

Roger: 'Uiteraard, maar een portret heb ik nog niet gemaakt. Ik hoop het nog wel te doen, maar (ondeugend) het probleem is dat ze stil zal moeten zitten als ik haar portret wil tekenen. Dan ben ik behoorlijk ongenadig, dan moet ze poseren hé.' (lacht)

U verschilt 38 jaar in leeftijd. Denkt u niet: 'Wat zullen de mensen wel zeggen?'

Roger: 'Aan de mensen denk ik niet. Ik voel trouwens niet dat ik een stuk ouder ben dan Marleen. Ik ben nog fit en ik heb een bijzonder energieke geest. De kracht van mijn geest houdt me jong. Ik voel me weer jong (beweegt heftig zijn armen en demonstreert de souplesse van zijn vingers). Ik kan nog veel dingen waar jongeren niet toe in staat zijn. Dansen bijvoorbeeld!'

Pardon? Gaat u wel eens dansen?

Marleen: 'Vorig jaar hebben we eens gedanst, ja. Op een feest, toen Zulma nog leefde. Maar we gaan niet naar dancings, hoor. Ik ben niet zo'n goede danser, Roger wel.'

Roger, wat vindt u het mooiste aan Marleen?

Roger: 'Ik vind alles mooi aan haar. Ik heb graag haar karakter, ze is zacht en menslievend. En ze is natuurlijk een zeer mooie vrouw.' (lacht)

En u, Marleen?

Roger: 'Hij is een wijs man van wie ik nog veel kan leren. Met je twee voeten op de grond blijven bijvoorbeeld. Of je leven leiden zoals je denkt dat het goed is, zonder al te veel naar je omgeving te kijken. En dan is natuurlijk zijn humor. Roger verstaat de kunst om probleempjes met een kwinkslag te benaderen.'

Heeft u al negatieve of jaloerse reacties opgevangen?

Roger: 'Die zullen er allicht komen. Mensen zullen nu eenmaal altijd mensen zijn. Maar ik heb er geen last van. En ik zal Marleen steunen en helpen mochten er roddels opduiken.'

Kwatongen zullen allicht wel beweren: die jonge vrouw is bij Raveel voor zijn geld.

Roger: 'De mensen mogen denken wat ze willen. Maar zij die zo redeneren, zijn dwazen, ze weten niet wat liefde is. Bovendien hoort een deel van mijn kunst nu bij het Raveelmuseum.'

Houden van is ook de mindere kanten van de ander aanvaarden. Kent u die al?

Roger, met verbaasde ogen: 'Die zal ik dan toch nog moet ontdekken!'

Marleen: 'Als je zo iets intens beleeft als wij, dan voel je de mindere dingen niet. Ook zorgen voor elkaar is geen opdracht meer als je elkaar graag hebt.'

Hoe ziet u de toekomst ?

Roger: 'Ik wil gewoon goed zijn voor Marleen. Haar helpen waar ik maar kan.'

Marleen: 'En ik wil graag voor Roger zorgen. Wie mij een beetje kent, weet dat ik zo ben: ik soigneer mijn vriendschappen heel erg goed. Ik ben ondertussen ook 50 en heb geleerd iets te maken van je leven. Voor Roger wil ik iets speciaals betekenen.'


Jo De Ruyck
 

Corrigeer

Doe de stemcheck van Het Nieuwsblad en ontdek met welke partij jij het best overeenkomt.

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio