Denise, Robyn en Wouter hebben heel wat talent en heel wat in hun mars

Drie nieuwkomers bij toneelgezelschap T.I.M. zijn klaar voor hun vuurdoop

Drie nieuwkomers bij toneelgezelschap T.I.M. zijn klaar voor hun vuurdoop

Dit zijn de drie nieuwkomers: v.l.n.r. Robyn Dewitte, Wouter Stael en Denise Vandevoorde, zij staan komend weekend voor hun vuurdoop en hopen de tonelliefhebbers te kunnen bekoren met hun talenten. Foto: Eric Vanhooren

Gistel / Ichtegem / Koekelare - Nog een paar nachtjes slapen en dan serveert toneelgezelschap T.I.M. zijn zesde productie: ‘Rijp om geplukt te worden’. Daarin worden drie nieuwkomers: Denise Vandevoorde, Robyn Dewitte en Wouter Stael voor de leeuwen gegooid. Voor hen – maar ook voor de oud gedienden – zal morgen reeds stress de kop opsteken, want morgenavond staat een laatste generale repetitie op het menu. En daarvoor zijn alle sponsors uitgenodigd en van harte welkom.

Aan de vooravond van de try-out hadden we een gesprek met de drie nieuwkomers, die ofwel natuurtalenten zijn, ofwel hun zenuwen zeer goed onder controle kunnen houden en weten te verbergen. Of dat zal zijn, weten we morgenavond al.....

Zoektocht

De oudste nieuwkomer is Denise Vandevoorde (66), een echte huisvrouw die zeer gehecht is aan haar hond Louis. We zaten bij T.I.M met de handen in het haar, want een rol raakte maar niet ingevuld, die van mémé, die een beetje dement is en wanneer ze Duits hoort praten, meteen terugdenkt aan de oorlog en niet meer te stoppen is. Tot Ann Warreyn plots de naam Denise van de schilderswinkel liet vallen en prompt haar stoute schoenen aantrok en het haar ging vragen. “Ja, op een avond belde Ann aan en vroeg of ik het niet zag zitten om een rol te spelen in het toneel in Moere”, opent Denise. “Ik aarzelde wel heel even, want ik heb immers nog nooit toneel gespeeld laat staan op de planken gestaan. Maar Ann was zo overtuigend, dat ik eigenlijk meteen ja zei.”

“En ik moet eerlijk bekennen, ik was getikketakt om naar de volgende lezing te gaan van het stuk. Toen ik het mijn kinderen vertelde wat me overkomen was, dachten ze waarschijnlijk dat ik aan het zot komen was. (lacht). Maar het viel allemaal best, ik werd direct door iedereen aanvaard want het is een toffe bende en begon naarmate de repetities vorderden, het ook meer en meer leuk te vinden. Maar ik heb het ook wel wat onderschat….. Ik wist echt niet dat daar zoveel bij komt kijken. Ik kan alleen maar mijn hoed afdoen, voor mijn medespelers en vooral voor de regisseur en de mensen die voor- en achter de schermen weken lang bezig zijn met de opbouw van het decor en het verzamelen van alle attributen.”

“Zenuwen zijn niet aan mij besteedt”, vervolgt Denise enthousiast. “Ik heb altijd zelf commercie gedaan en 29 jaar op beurzen gestaan. Er mogen doar vuufhonderd mensen voor me staan of zitten, ik trekke mien da nie an”, zegt Denise lachend op haar Moers, die ook nog houdt van lekker eten en een glaasje wijn.

Toen ik haar zoon Jan (Jan Van Hulle, nvdr) tegen het lijf liep in Koekelare vroeg hij mij of we zijn moeder helemaal gingen zot maken; maar terzelfdertijd was hij toch curieus hoe ze het er vanaf brengt. Maar daarvoor best Jan, moet je komen kijken. Je zult verrast opkijken, dat is het enige wat ik je wil verklappen.

T.I.M. had ook nog een jonge vrouwelijke en mannelijke acteur en actrice nodig, maar vond die ook niet meteen. Layla Dupon die vorig jaar meespeelde trok richting Gent voor haar studies, ging er kot en kon zich dus geen tweemaal per week vrijmaken en op en af naar Moere komen. En ook bij de mannen zaten we met een probleem. Dus ging regisseur Veerle Vandaele op zoek bij T.I.M.-junior, de jeugdafdeling, maar daar voelde zich eveneens niemand geroepen, wegens moeilijk combineerbaar met school.

Het stuk vraagt een beetje om jong geweld, dus ging Veerle buiten de Moerse grenzen kijken. “De rol van Ivo was vlug ingevuld. Ik dacht meteen aan Wouter Stael, die ik al had zien acteren in Koekelare in het schooltoneel en wist dat dit goed zat”, vertelt Veerle openhartig.

Een ander paar mouwen was de invulling van de rol van Chantal, een jongedame die niet op haar mondje is gevallen en af en toe scherp uit de hoek komt. “Ja, er werden verschillend meisjes aangesproken om die rol in te vullen, maar het antwoordt was telkens ‘sorry, moeilijk in te vullen met school’. “Uiteindelijk vroeg ik het aan mijn nichtje Robyn uit Oostende en zij hapte meteen enthousiast toe en dus konden we mits een goed uitgekiend repetitieschema starten”, weet Veerle , die nog nooit zo’n moeilijke zoektocht heeft meegemaakt, te vertellen.

Passie

De rol van Chantal is op het lijf van Robyn Dewitte (18) geschreven. “Ja, tante Veerle moest het mij geen twee keer vragen”, steekt Robyn van wal. “Ik volg al zo’n negen jaar les (toneel en voordracht) in de muziekschool in Oostende en dat is dus een uitgelezen kans om heel wat ervaring op te doen.”

“Ik ben hier in een plezante groep terecht gekomen waar ik mij meteen goed bij voel. Er wordt altijd gelachen tijdens de repetities, maar weten ook wanneer we het tijd is om serieus uit de hoek te komen”, vervolgt Robyn die in haar vrije tijd ook heel veel houdt van kokkerellen. “Ik vind het leuk om mij in te leven in een rol en een verhaal. Toneel is een passie van mij.” En wat denk je van je rol, wilden we nog weten. “Eerst moest ik wat wennen aan het stuk, want ik ben het niet gewoon om dialect te spreken, laat staan te spelen”, bekent Robyn eerlijk. “Maar na een tijdje oefenen is het me dan ongeveer wel gelukt. En nog viel er iets uit tante Veerle haar kast…… Ik moest immers ook nog leren lopen op schoenen met hoge hakken, want dat ben ik al helemaal niet gewoon. Maar uiteindelijk is het een leuk stuk om aan te werken en ik zie het helemaal zitten om aan de voorstellingen te beginnen, hoewel de zenuwen nu toch al de kop beginnen op te steken”, besluit Robyn die nog vlug meegeeft dat het allemaal zeker voor herhaling vatbaar is.

Dankbaar voor de kans

Een ander jong veulen die zijn vuurdoop moet doorstaan is Ivo, rol vertolkt door Moerenaar Wouter Stael (18), eerstejaarsstudent vastgoed. “Als Veerle het me vroeg, zei ik meteen ja omdat ik reeds meespeelde in het schooltoneel in Koekelare en me dat enorm was bevallen”, begint Wouter zijn verhaal. “Dus moest ik geen tweemaal nadenken toen ik die kans in mijn schoot geworpen kreeg. Tot nu toe vind ik het heel amusant, maar voel dat de spanning wel ten top stijgt. Spelen voor eigen volk is toch altijd iets speciaals en dat maakt het precies zoveel leuker en intenser”, besluit Wouter die dankbaar is voor de mooie kans die hij T.I.M. krijgt.

Het verhaal

Jenny Coucke is de bazin van een niet meer zo florerend dorpscafé. In haar wilde jaren was Jenny niet onbesproken, vooral rond de jaarlijkse dorpskermis wilde ze zich wel eens laten gaan, en ze heeft een dochter Chantal waarvan niet duidelijk is wie de vader is.

Mon Vancoillie is ambtenaar en de bijzit van Jenny. Hij heeft haar kunnen verzoenen met een rustiger leven, al heeft zijn niet te versmaden ambtenarenwedde daar ongetwijfeld aan mee geholpen. Jenny en Mon hebben een “rustige” relatie. Ze zijn al vele jaren samen en Mon heeft stilzwijgend de rol van vader van Chantal op zich genomen.

Mémé, de inwonende moeder van Jenny, is hoog dement en komt te pas en te onpas de gesprekken verstoren en als er Duits gesproken wordt gaat ze helemaal uit haar dak.

Ondertussen is het weer zover. Het is kermis in het dorp en naar jaarlijkse gewoonte gaat er een optreden door in de tent vlak naast het café. De voorzitter van het feestcomité, Antoine van Wilderode neemt zoals steeds de algehele organisatie van het kermisgebeuren op zich, hierbij geholpen door Rik ‘van den elektriek’ een immer benevelde gepensioneerde elektricien.

Ivo, de zoon van Antoine, wil charmezanger worden, maar zingen kan hij niet echt. Zoals elk jaar wil hij optreden op de jaarlijkse kermis, maar Antoine ziet dit helemaal niet zitten. Antoine heeft immers de grote vedette(?) Eddy Winterland geboekt. Tante Linda, zus van Antoine, steunt echter Ivo in zijn muzikale ambities, want zij heeft Ivo opgevoed toen haar schoonzus, de ex van Antoine, er vanonder muisde met een camionchauffeur…

Dus stof genoeg dus voor een gezellig avondje komedie

Waar

OC Moere, Molenstraat 30, 8470 Moere (Gistel)

Wanneer

zaterdag 14 oktober 2017 om 20 uur, zondag 15 oktober 2017 om 15 uur, vrijdag 20 en zaterdag 21 oktober 2017 telkens om 20 uur.

Prijs

Toegangskaarten kosten € 8 per stuk.

Reservatie

Er zijn nog een tiental kaarten voor de voorstelling van 14 oktober, een 30-tal voor de voorstelling van 15 oktober, een veertigtal voor de voorstelling van 20 oktober en nog een 15-tal voor de laatste voorstelling van 21 oktober.

Kaarten kunnen dus nog gereserveerd worden via e-mail: http://info@toneelinmoere.be of kunnen aangeschaft worden bij All-In Center Mia, Provincieweg 92 Moere (Gistel. Telefoon 059-27.71.88.)

Corrigeer

Vastgoed

Auto's in de kijker

Jobs in de regio