Zijn muziek hield hem overeind en kanker overwinnen

Willy Ramboer maakt zijn debuut in The Voice Senior op VTM

Het Koekelaarse zangtalent Willy Ramboer neemt deel aan het VTM-televisieprogramma ‘The Voice Senior’. Vandaag vrijdag 14 december kun je Willy Ramboer, zanger van coverband The Rainbows, op het televisiescherm bewonderen. Aanvang 20u35. En wie dit in het gezelschap van Willy, zijn entourage en zijn band zelf wil doen, moet naar Eet & Praatcafé De Monroe in Koekelare, want daar geven The Rainbows een spetterend liveoptreden van 18 tot 20 uur waarna er gezamenlijk gekeken wordt naar The Voice Senior.

Dat Vlaanderen heel wat bekend maar ook onbekend zangtalent telt, is een waarheid als een koe. Hoe verklaar je anders populaire tv-programma’s als Idool (2003-2011), X-Factor (najaar 2005-najaar 2008), Belgium’s Got Talent (augustus 2012 tot heden), The Voice (reeds vijf seizoenen) en The Voice Kids (2012-tot op heden), die wekelijks honderdduizenden kijkers weten te boeien.

Jongste telg in het rijtje van VTM’s populaire talentenshows is ‘The Voice Senior’ welke vorige vrijdag op de zender van start ging. Uit een hele resem kandidaturen – meer dan 1400 wordt er in de wandelgangen gefluisterd – gaat er na de blinde audities en de knock-out ronde waarin elke coach zijn twee beste senioren kiest om naar de finale te gaan, uiteindelijk één met de overwinning lopen in de finale-uitzending op 28 december 2018. De krasse zestiger die wint gaat met 10.000 euro naar huis en een plaatopname.

Van kinds been af gezongen

Een van de deelnemers aan The Voice Senior is Koekelarenaar Willy Ramboer, de zanger-gitarist die samen met Noël Steen en nog twee anderen, in de jaren ’60, de overbekende coverband The Rainbows, het levenslicht schonk.

Ten huize wijlen Gerard Ramboer (Gerard is al 14 jaar overleden) en de nu 89-jarige mama Diana Simoen, werden twee kinderen geboren: Jenny en Willy. Maar dat zoon Willy, geboren te Torhout op twee april 1951, nog met zijn zangtalent op televisie zou komen, is toch wel een verrassing van formaat voor zus Jenny en mama Diana, die wild enthousiast is en bijna gek wordt van geluk. Willy, wonende Ringlaan 7, is getrouwd met Gisele Boen en is vader van twee kinderen: Cynthia (45), wonende in Gits en de naar Canada uitgeweken zoon Kjell (40).

De gepensioneerde truckchauffeur internationaal transport, had van kindsbeen af interesse in muziek en zong in de RMS (nu Da Vinci Atheneum en De Lettertuin) toen al op schoolfeestjes. “Ik kon goed de toon houden en in het vierde leerjaar bij juf Denise Claeys, ging het zelfs zo ver dat ik bij meester Allemeersch die les gaf aan het zesde studiejaar en piano en orgel speelde maar niet kon zingen, de kinderen daar de liedjes moest aanleren onder zijn begeleiding”, steekt Willy lachend van wal.

“Met de opkomst van The Beatles – ik was toen 13-14 jaar oud – liepen er in Koekelare wel een 25-tal Beatles rond, die muziek wilden spelen”, gekscheert de zanger. “Meester Jules gaf pianoles in de muziekschool, maar geen gitaarles. Ik kocht mijn eerste gitaar en leerde een akkoord spelen en trok dan naar mijn maten en leerde het hen aan en omgekeerd. Helaas hielden de anderen het niet vol, maar ik beet door en trok mij op aan mijn favoriete gitarist Trini Lopez. Maar het eerste nummer dat ik op mijn gitaar kon spelen was ‘Ring ring I've got to sing’ van Ferre Grignard.”
 
Zijn boezemvriend en klasgenoot Freddy Demeyer kocht ook een gitaar en samen gingen ze musiceren. “Het was eerder brokkelen”, herinnert Willy zich nog levendig. “Via hem leerde hij ook Etienne Steen kennen, een zeer begenadigd gitarist en stichter van de Black Boys; en zo kwam hij in contact met zijn broer Noël Steen, jawel…… de oprichter van het ter ziele gegane Rock Torhout Festival (later dubbelfestival Rock Torhout-Werchter); die wilde drummen maar had geen drumstel. “Toch slaagden we: ikzelf, Freddy Demeyer, Luc Vanhercke, Jacques Lingier en Noël Steen, er in om in 1966 The Rainbows op te richten. We beleefden echt heerlijke tijden”, vertelt Willy me met twinkelende oogjes. “We coverden toe de hits van The Beatles, The Rolling Stones, The Hollies en vele andere en kenden dan ook heel wat succes. In 1970 splitte de groep want ik moest mijn legerdienst vervullen.”

Reünie

Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en na mijn legerdienst verzeilde ik bij Willy Blondy en het Anra Sextet (7 jaar) en via vriend Eddy Viaene, drie jaar bij Will Sompel en Luc Caals en later in de begeleidingsgroep van Freddy Breck. Maar toen was het over en out. “Hoewel ik mooi geld verdiende en mijn vrouwtje goed voor de centen kon zorgen, was ik echt opgebrand en verkocht al mijn materiaal inclusief mijn Fender Stratocaster gitaar”, bekent Willy eerlijk.
 
Maar zo’n 24 jaar terug gebeurde er iets waar Willy nooit meer had durven van dromen. Lieve Devreker de toenmalige uitbaatster van ’t Kroegje, kwam op het lumineuze idee, om eenmalig een reünie van The Rainbows in de oorspronkelijke bezetting te organiseren en klopte daarvoor verrassend aan bij Willy Ramboer. “Met veel geklaag en gezaag wist ik iedereen terug samen te brengen, maar zaten wel nog met een gigantisch probleem, niemand had zijn materiaal nog. Dus moesten we op zoek naar instrumenten en wisten die uiteindelijk her en der te lenen. We repeteerden wekelijks gedurende zo’n zes maanden in mijn living en dat daarbij glazen en een glaisière sneuvelden, namen we er noodgedwongen bij”, herinnert Willy zich nog levendig. “Maar we slaagden in ons opzet en gaven een spetterend optreden weg in ’t Kroegje. Maar wie gedacht had dat iedereen – net als ik – de smaak opnieuw zou te pakken hebben, kwam bedrogen uit. We traden wel sporadisch nog eens op maar het echte vuur van destijds was er uit. En geleidelijk aan groeiden we naar een andere bezetting. Jacques haakte af en Noël Steen wou met zijn zoon gaan spelen en ook de twee anderen gaven er de brui aan.”
 
Maar Willy ging door en is nog de enige overblijvende van de originele bezetting. Hij vulde de groep aan met muzikanten die her en der hun sporen in het muziekwereldje al hadden verdiend en tuk waren op de muziek die Willy graag hoort. Naast Willy maken ook Etienne Steen, Gilbert Oreel en Ronny Plaetevoet, nu de dienst uit van de coverband.
 
Muziek is zijn levenselixir
 
Willy Ramboer speelt en zingt nog altijd met veel enthousiasme en gedrevenheid muziek, maar nu de muziek die hij zelf heel graag hoort: The Beatles, The Eagles, Eric Clapton, Bryan Adams, enz. Hoewel het ooit anders is geweest, aldus zijn sympathieke echtgenote Gisele Boen, die haar Willy als 17-jarige leerde kennen in het jeugdhuis De Jam in de Veldstraat, maar er eigenlijk van haar ouders niet mocht komen en er ook niet binnen mocht gezien ze geen lidkaart had. Willy zat echter aan de ingang en maakte een lidkaart voor Gisele, maar het duurde wat te lang naar haar gedacht en Gisele, een pittige madame en niet op haar mondje gevallen zei tegen Willy: “Zijt gij altijd zo traag?”

Meteen was het ijs gebroken en Willy verkocht. “Hoeveel jongeren in De Jam, er hun eerste lief en zelfs vrouw hebben gevonden of hoeveel er daar hun eerste sekservaring hebben opgedaan, is niet op één hand te tellen. Overal op de grond lagen er koppeltjes te zoenen en te vrijen. Je moest soms over hen stappen om naar het toilet te gaan. Ja, wat je niet mag doen, is nog zo plezant en spannend hé”, lachen beiden nog hartelijk als ze aan die tijd terugdenken.

“Willy werd in 2010 getroffen door blaaskanker en zijn leven heeft aan een zijden draadje gehangen. De chirurg zei op Valentijnsdag 2011 tegen mijn dochter en ik zonder verpinken, ik weet niet of hij 2012 nog zal halen! Maar gelukkig kwam het niet zover. Willy is een vechter en toen hij met die loodzware ziekte werd geconfronteerd: hij onderging vijf operaties in zes maanden, gevolgd door meerdere chemokuren waarbij de kanker – het gezwel was groter dan een tennisbal – tijdens de chemobehandeling steeds terug groeide; en niemand nog een cent gaf om zijn leven, geloofde Willy steevast in zijn herstel en zei: ‘ooit sta ik opnieuw op het podium als muzikant te spelen en te zingen!’ En zie……… hij staat gelukkig opnieuw op het podium.”

“Muziek is zijn levenselixir, zijn levensadem en dat heeft hem er samen met de goede zorgen, bovenop geholpen. Wij leven nu bewuster en genieten dagelijks van de vele kleine dingen die ons nog gegund zijn”, vertelt Gisele emotioneel. “Toen ik hoorde dat VTM ook The Voice Senior programmeerde, ging ik zonder zijn medeweten op zoek naar info, vond die via Facebook en schreef hem met veel binnenpretjes meteen in. Ik wilde daarmee alle kankerpatiënten moed inspreken en hen zeggen, vecht terug en blijf in een goede afloop geloven.”

“Ik ben wel zeer blij dat de andere bandleden van The Rainbows tijdens zijn behandeling, al die tijd niet hebben opgetreden en op Willy hebben gewacht. Chapeau voor hen want dat heeft ons beiden gepakt”, gaat Gisele verder.

“Ik wist niet dat mijn vrouwtje mij voor deze wedstrijd had ingeschreven maar zij zegt altijd; ‘In Koekelare wonen alleen  goede venten, maar bij iedereen is er een hoek af”, pikt Willy opnieuw lachend in. “Ik heb een ellendige tijd gekend en leefde als een zombie maar muziek is mijn drug en dat houdt me recht. Toen een mail van VTM mijn inschrijving bevestigde moest ze het me wel vertellen en was mijn eerste reactie van: ‘ik doe niet mee aan een zangwedstrijd’! Maar Gisele is ook een doordrijvertje en dus hebben we daar eens een aardig woordje over gepraat. Maar haar argument: ‘Je hebt niets te verliezen; je kunt alleen maar winnen’, was doorslaggevend en haalde dus bakzeil.”

“Hoge verwachtingen had ik niet toen ik  werd uitgenodigd voor een eerste selectie, maar vertrok met de gedachte: ‘ik ga me daar eens goed amuseren.’ Maar ik was toch verrast toen ik per mail vernam, dat ik naar de Blind Audtions mocht. Want dat smaakt immers naar meer”, geeft Willy ons als uitsmijter nog mee. “Het is een mooie leerschool waar ik tot op heden heel wat leer, vooral over dingen waar ik voor heen geen flauw benul van had. Zo ondermeer van de zangcoach heb ik al veel geleerd, van de repetitie met deze fantastische band steek ik veel op en nog zoveel meer. Jammer, maar had gehoopt dat een van de hulpcoaches Axl Peleman zou zijn, want voor die man heb ik heel veel respect.¨

Live performance

Over hoe het avontuur voor Willy verder verloopt, verklappen we niets. Ben je benieuwd? Dan moet je komende vrijdag 14 december afstemmen om 20u35 op VTM. En wie dit in het gezelschap van Willy en zijn band zelf wil doen, moet deze avond afzakken naar Eet & Praatcafé De Monroe gelegen Kerkstraat 10 in Koekelare, want daar geven The Rainbows een spetterend liveoptreden van 18 tot 20 uur waarna er gezamenlijk gekeken wordt naar The Voice Senior.

Corrigeer

Doe de stemcheck van Het Nieuwsblad en ontdek met welke partij jij het best overeenkomt.

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio