Showduo Vanessa Chinitor & Dirk Bauters brengen eerbetoon aan Marva en Ann Christy

Foto & Video. Seniorenfeest SAR een schot in de roos

De Seniorenadviesraad Koekelare (SAR) organiseerde onlangs in cultuurzaal De Balluchon, een seniorennamiddag met het showduo Vanessa Chinitor en Dirk Bauters. De senioren beleefden een wervelende shownamiddag vol muziek en humor en waarin Vanessa Chinitor een mooi eerbetoon bracht aan die andere gouden parels van weleer: Ann Christy en Marva.

Vanessa Chinitor hier in actie op het SAR-seniorenfeest, heeft nog steeds een gouden stem. En de senioren genoten met volle teugen van haar optreden met manlief Dirk Bauters in cultuurttempel De Balluchon. Na afloop kreeg het duo dan ook meer dan terecht een stevig warm applaus van het publiek. Foto: Eric Vanhooren

Cultuurtempel De Balluchon was nagenoeg uitverkocht voor het seniorenfeest van de SAR. Voorzitter Rik Dubois en het bestuur waren dan ook in hun nopjes. Vanessa Chinitor en haar echtgenoot Dirk Bauters, waren de artiesten van dienst en wisten in een mum van tijd de zaal op hun hand te krijgen. En het dient gezegd…. Vanessa hier in actie, heeft het met haar gouden stem nog steeds niet verleerd. Een echte klasbak die ook al komt ze niet veel op TV en hoor je ze niet vaak op de radio, toch een flink gevulde agenda heeft af te werken.

Spijt?

In Koekelare bracht Vanessa prachtige crooners maar ook Vlaamse pareltjes van vroeger en nu. En tussendoor ook enkele duetten met manlief Dirk, die zelf niet bang is van een striptease à la Chippendales. Gelukkig was er Vanessa om hem op tijd een halt toe te roepen, want wie weet wat er anders nog allemaal ging gebeuren. Dirk serveerde het publiek ook de broodnodige humor zodat de senioren hun lachspieren geregeld aan het werk werden gezet. Naar het einde toe bracht Vanessa Chinitor nog een mooi eerbetoon aan Ann Christy met ‘Dat heet dan gelukkig zijn’ en Marva met een medley gekruid met heel wat pareltjes van de koningin van het Vlaamse lied in de jaren zestig en zeventig. Iedereen herinnert zich zeker nog levendig ‘Een eiland in groen en blauw’, ‘Leve Leve de Liefde’, ‘Herinneringen, ‘Rode rozen in de sneeuw’ en ‘Oempalapapero’ en tal van andere juweeltjes.

Na afloop van deze prachtige seniorennamiddag, trokken we naar de kleedkamer van la Chinitor en vroegen haar op de vrouw af, hoe het met haar was en waarom het zolang duurt vooraleer ze met nieuw werk op de proppen komt. En ze wist ons wel aangenaam te verrassen….

“Met mij gaat het uitstekend”, zegt de zangeres die in 1999 Eurosong, de Belgische voorronde voor het Eurovisiesongfestival won met het liedje ‘Like the wind’, geschreven door Emma Philippa en Wim Claes. Ze trok vol goede moed en ambitie naar het Eurovisiesongfestival in Jeruzalem en eindigde er op de twaalfde plaats. “Het verschil met toen is dat we toen jong en onervaren waren en dat alles pietje precies moest verlopen, ook wat bindteksten betreft. Nu na al die jaren en de opgedane ervaring, hoeft dat niet meer boenke er op te zijn, de mensen vragen ook om amusement.”

“Pas op hé, mijn deelname aan Eurosong en het Eurovisiesongfestival is het mooiste wat mij is overkomen. De pré-selecties van Eurosong waren best pittig met vooral de concurrentie van K3 en Belle Perez die ondertussen wel veel meer naam en faam hebben gemaakt dan ik, maar ik ben daar niet jaloers op hé. Die week in Jerusalem waar het Eurovisiesongfestival toen plaatsvond, is voor mij de beste leerschool geweest die ik gehad heb. In die week heb ik enorm veel zaken geleerd waarvan ik voordien kaas had van gegeten. Ik was jong, zong pas twee jaar, dus wat had ik te verliezen? En als jonge beginneling je land mogen vertegenwoordigen op zo’n wereldevenement waar miljoenen televisiekijkers op afstemmen, dat is de mooiste reclame die je als artiest kunt krijgen en iets dat je nooit meer kunt vergeten. Nee, veel dingen van toen herinner ik mij nog levendig en ook al is het twintig jaar geleden, het is een rijke toffe ervaring die ze me nooit meer kunnen afpakken”, vervolgt Vanessa lachend.

Nieuw werk op stapel

Op de vraag wat er toen eigenlijk is misgegaan dat ze nooit definitief is doorgebroken, antwoordt Vanessa kordaat: “ik begrijp wel wat je bedoelt, maar voor mij is er eigenlijk niets verkeerd gelopen, in die zin dat ik van mijn hobby mijn beroep heb kunnen maken en twintig jaar later ben ik nog steeds aan zet en heb ik werk zat. Dus wat kan ik mij als mens nog meer wensen? Als er iets mis is gegaan, dan is het misschien dat ik het liedje in het Engels heb gezongen wat toen voor de eerste keer mocht en dat mijn eerste album ook in het Engels was. Naderhand ben ik terug overgestapt naar het Nederlands, maar de boot was ondertussen misschien al vertrokken en was ik te laat om definitief in Vlaanderen door te breken. Wie zal het zeggen en gedane zaken nemen geen keer. Nee, ik kus mijn handjes dat ik dat nog steeds kan doen wat ik zeer graag doe en ik kan er goed van leven, dus al die glamour en glitter hoeft voor mij niet. Wat voor mij telt is de voldoening en appreciatie die je van het publiek krijgt en voor een muzikant, zangeres of zanger is het toch daarvoor dat je het doet. Dus spijt heb ik na al die jaren (23 jaar is Vanessa ondertussen muzikaal bezig, nvdr) zeker niet!”

Droom je ervan om ooit nog een nieuwe CD uit te brengen, vroegen we haar nog. “Ja zeker, en die komt er ook, alleen wanneer, want het ontbreekt mij gewoon aan tijd om de juiste nummers te zoeken en de studio in te duiken. We zijn ook met van alles bezig hé. Er staan een pak optredens op de agenda, we doen cruises en kerstconcerten en dan is er ook nog het huishouden. We hebben een heel groot huis en een grote tuin en ik wil geen tuinman onder de arm nemen en ook geen poetsvrouw, dus doe ik alles nog zelf. Maar wees gerust, er komt een nieuwe CD en ik hoop dat die klaar is en uitkomt in 2020”, benadrukt een lachende Vanessa Chinitor die droomt van een duetje met Niels Destadsbader, de nieuwe Koen Wauters in Vlaanderen.

En wat voor een CD zal het worden is onze volgende vraag? “Oh, eentje met allemaal nieuwe liedjes. Voor de teksten doen we een beroep op een tekstschrijver, want ik heb het ooit eens geprobeerd, maar dat ging me niet zo goed af, dus waag ik mij daar niet meer aan. Voor de muziek, kan ik beroep doen om mijn man Dirk, die mij ook dagdagelijks begeleid tijdens de optredens. We hebben dezelfde muzikale smaak en dat scheelt wel een slok op de borrel. Wat wel al zeker is, het worden allemaal eigen nummers en Nederlandstalig. Daar gaan we voor”, besluit Vanessa die samen met haar echtgenoot geregeld over de plas trekt naar Londen om er een musical mee te pikken, want beiden zijn musicalfans van het eerste uur en ze hopen nog lang en in goede gezondheid de mensen te kunnen entertainen en te kunnen vermaken.

Corrigeer

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio