“Water staat reeds aan de lippen van top jockeys en trainers”

Paardenrennen door coronawurggreep op sterven na dood als nu niet wordt ingegrepen

Paardenrennen door coronawurggreep op sterven na dood als nu niet wordt ingegrepen

Moorselenaar Lieven Cannaert en Belgische kampioen Kristof Depiut uit Hooglede, staan op de barricade om hun geliefkoosde sport te redden van de ondergang. Geen rennen tot eind juli is dodelijk voor onze sport, zeggen beiden in koor. Foto: Eric Vanhooren

Hooglede - Als er volgende week wegens de coronawurggreep nog geen paardenrennen in ons land mogen gehouden worden, is dit een drama niet alleen voor de paardenrennen zelf die nu al flinke klappen moet incasseren, maar ook voor de ongeveer 1500 à 2000 werknemers in de sector en tal van professionele top jockeys en trainers waarvan het water bij tal van hen, nu reeds aan de lippen staat. Dat zeggen Kristof Depuydt uit Hooglede, vorig jaar voor het eerst kampioen van België bij de drivers en zijn collega-opponent Lieven Cannaert uit Moorsele, winnaars van tal van mooie koersen in België en Frankrijk.

In de toekomst kunnen we niet kijken maar één ding staat als een paal boven water: alle sectoren krijgen door de wekenlange coronawurggreep waarin we ons bevinden, flinke klappen om de oren. Zo ook in het paardenrennen. Dus trokken wij onze stoute schoenen aan en gingen op pad binnen de sector waar tot nu toe maar weinig over gesproken en in de media geschreven werd.

Einde paardensport?

En we kwamen terecht in Hooglede bij professional en voor de eerste maal in zijn carrière Belgisch Kampioen bij de drivers Kristof Depuydt, waar we ook Moorselenaar Lieven Cannaert, een andere topdriver van eigen bodem aantroffen.

“We beleven heel sombere en moeilijke tijden nu er nergens in ons land tot eind juli geen paardenrennen meer mogen houden worden. Dat betekend geen inkomen meer, eigenaars die hun paarden van trainingscentra weghalen, sommigen die zelfs helemaal stoppen en hun paarden verkopen. En eens eigenaar met de paardensport kapt, houdt hij er definitief mee op”, steekt Kristof Depuydt van wal. “Je moet weten een paard kost iedere dag geld, veel geld, want een renpaard moet eten, dagdagelijks verzorgd worden en er moet dagelijks mee getraind worden. Tel daarbij nog kosten van de veearts en dan spreken we al vlug over 750 à 1000 euro kosten per maand! En er komen geen centen binnen gezien er geen drafrennen zijn. Enig plezier aan hun hobby beleven ze ook niet meer, want er zijn geen koersen, ze kunnen geen gokje wagen, ze ontmoeten hun vrienden niet meer op de renbaan of in de cafetaria of restaurant en ze mogen zelfs niet naar hun paard komen kijken die bij een trainer op stal staat. Dus wat hebben die eigenaars nog aan hun hobby?”

“Eigenaars met meerdere koerspaarden die in dit coronatijdperk enkel geld kosten en maanden niets opbrengen, kunnen dat ook niet lang blijven volhouden hé”, vult Lieven Cannaert aan. “Als dat nog enkele weken zo doorgaat dan vrees ik ervoor dat veertig procent van mijn klanten er de brui zullen aan geven. Maar mijn kosten blijven doorlopen en met die hinderpremie die we krijgen, komen we nog niet toe om onze kosten te dekken en eventuele investeringsleningen terug te betalen. En de volle pot aanrekenen aan de eigenaars die hun paard aan je toevertrouwen, kunnen we ook al niet, want dan gaan ze naar een ander of houden het meteen voor bekeken. Nee, wij werken momenteel 13 à 14 uur per dag, maar verdienen amper het zout voor op onze patatten!”

“Bij mij valt het op dat vlak, al met al nog mee, ik heb wel nog wat ademruimte en financiële speling, maar nog lang zonder paardenrennen zoals de Veiligheidsraad heeft voorzien; hou ik het ook niet meer uit. We moeten niet ontkennen dat het water bij veel professionele drivers en trainers aan de lippen staat”, bekennen Kristof en Lieven eerlijk. “En dat heeft ook z’n gevolgen voor al wie onrechtstreeks met de paardenrennen te maken heeft, een sector waar toch om en bij de 1500 à 2000 mensen hun brood moeten verdienen. “

Rennen met gesloten deuren

Kristof en Lieven zijn net als vele anderen lotgenoten niet te spreken over de genomen coronamaatregelen. “Klanten vragen ons wanneer er weer koersen gaan zijn, maar daar kan niemand een antwoord op geven. Zoals de kaarten er nu bijliggen zou dat pas op één augustus zijn en dan is het kalf verdronken want het drafseizoen zit er dan op”, sakkeren beide drivers in koor. “Waarom mogen wij geen koersen organiseren achter gesloten deuren, zonder publiek en zonder cafetaria en restaurant te openen, net als in Frankrijk die sinds 11 mei opnieuw rennen, organiseert achter gesloten deuren en zonder publiek?”

“De drafsportfederatie krijgt echter helemaal geen reactie op hun brieven. Nochtans dat zou perfect kunnen, want wij zijn geen contactsport zoals voetbal en basketbal. In onze sport draait het maximum om 16 drivers met sulky, een verzorger en enkele koerscommissarissen en videocameraman die kijkt of alles correct verloopt. Dus de maatregel van social distancing kan perfect in acht genomen worden”, klinkt het bij beide drivers.

“Akkoord de gezondheid primeert boven alles, maar wij hebben geen publiek nodig, want wij krijgen subsidies vanuit Frankrijk als we rijden. Als wij koersen dan wordt dat overal uitgezonden in Frankrijk en kunnen de mensen een gokje wagen, en wij krijgen van de PMU Frankrijk een deel van de koek – zijnde drie procent – en kunnen daardoor koersen organiseren en voor hogere prijzengeld rijden”, onderstreept Kristof Depuydt. “Anders gokken ze op het voetbal, koers, tennis, paarden en noem maar op; maar nu alles stil ligt kunnen ze gouden zaken doen. Het is bewezen in Frankrijk waar ze opnieuw koersen sinds maandag 11 mei, is de omzet in het gokken in die periode gestegen met 465 procent, dus als wij hier kunnen koersen zou de opbrengst bij ons zeker maal vijf zijn en dus goed voor de paardenkoersen in ons land. Een winwin- situatie voor iedereen. Het is onbegrijpelijk dat de overheid hiervoor blind blijft, temeer omdat de kans op een coronabesmetting quasi tot nul te herleiden is”, vult Lieven Cannaert aan.

“Als we nu de komende drie maanden zouden kunnen koersen, dan is dit een goede zaak voor onze sport en kunnen we opnieuw een beetje reserve opbouwen. Publiek is aangenaam, maar is in dit coronatijdperk overbodig en gevaar op besmetting is er nauwelijks want alles verloopt in openlucht en op een terrein van 17 hectaren groot, waar iedereen zich gedurende een ganse dag kan verspreiden”, benadrukt Kristof Depuydt. “Ik denk dat de Nationale Veiligheidsraad en ministers eigenlijk niet weten wat onze sport inhoudt. Ze kennen enkel de grote koersen zoals op Waregem de steeplechase en de Jumping van Mechelen omdat ze daarop worden uitgenodigd, maar ze zijn onwetend en minder vertrouwd met drafrennen; en dat schrikt hen vermoedelijk af en geven daardoor verkeerd advies. Ze durven geen risico’s nemen.”

Opkomen voor onze sport

Kristof Depuydt en Lieven Cannaert, samen met alle trainers, jockeys en drivers; staan niet alleen op de barricade voor hun sport. Ook de organisatoren van de paardenkoersen en de Federatie begrijpt de houding van de overheid niet. De ‘Hippodrome de Wallonie/Mons’ heeft een kalender klaar met meer dan 63 racedagen, waarvan 59 gedekt door de Franse PMU en twee grote internationale bijeenkomsten op 2 augustus en 25 oktober. Er was geen vuiltje aan de lucht tot vrijdag 13 maart 2020, want dan begon de miserie. Ook Guy Vermeulen, voorzitter van de renbaan in Kuurne en Hoogledenaar Jean-Pierre Lesage, organisator van de koersen in Oostende, hadden hun huiswerk goed gemaakt en boden drivers en hun entourage een topsportjaar aan.

“Wij komen al zo weinig in de belangstelling, want de krant halen we nauwelijks laat staan TV en radio. Enkel op de Jumping van Mechelen en op Waregem Koerse is er TV en komen de kranten er massaal op af, maar voor de rest is het maar een armtierige bedoening in de media wat onze sport betreft. Ja, onze sport is niet zo populair als koers en voetbal hé, maar we laten ons niet ontmoedigen. Als we nu niet scherp uit de hoek komen voor onze sport, dan bestaan er binnenkort geen paardenkoersen meer in ons land. Het is eerder vijf na twaalf dan vijf ervoor”, sakkeren Kristof en Lieven. “Ja, ik kan alleen maar beamen wat Kristof en Lieven hier aanhalen”, vertelt de 73-jarige Guy Vermeulen, voorzitter van de drafrennen in Kuurne, aan de telefoon. “Wij zitten hier op onze duimen te draaien en worden over alles in het ongewisse gelaten. Ik had een mooi alternatief op poten gezet om onze sport te laten heropflakkeren en nieuw leven in te blazen, maar zelfs dit werd door de overheid afgeschoten”, aldus Guy. “Ik had een sponsor gevonden om driemaal per week, achter gesloten deuren en zonder cafetaria en restaurant, op ons domein van 17 hectare, één race te organiseren. Driver en verzorger komen om 10 uur toe, om elf uur de koers en om 12 uur allen huiswaarts en renbaan gesloten, maar daar had de overheid zelfs geen oren naar. Dus in totaal zo’n 40 man die zouden aanwezig zijn verspreid over dit grote domein, maar het werd niet goedgekeurd.”

“Gelukkig mag sinds vorige week, op dinsdag, donderdag en zaterdag, het trainingscentrum terug zijn deuren openen in de voormiddag, maar daar heb je als organisator niets aan. Het enige voordeel is dat er enkele mensen die nu technisch werkloos zijn opnieuw aan de slag kunnen. Maar voor ons veel te laat, want het seizoen is in Kuurne naar de kl…. Immers het drafseizoen loopt in normale omstandigheden van één oktober tot eind april. Het valt dus af te wachten hoelang de coronamaatregelen nog van kracht zullen blijven en wat de Veiligheidsraad nog allemaal uit haar hoed gaat toveren”, besluit Guy Vermeulen.

Oostende

Eenzelfde verhaal horen we bij Jean-Pierre Lesage, organisator van de zomerraces gekruid met muzikale optredens, op de hippodroom van Oostende. “Ik heb uit noodzaak alle zomerrennen afgelast. Zelfs als ik toelating zou krijgen om rennen te organiseren zonder publiek, dan moet ik passen, want ik kan nooit uit de kosten komen”, verdedigt Jean-Pierre zijn beslissing. “Per dag paardenrennen – en er zijn negen koersdagen – betaal ik als organisator al 10.000 euro aan huurgeld voor het gebruik van de accommodatie. Tel daarbij de kosten voor onderhoud die volledig mij ten laste zijn, personeelskosten en deze van de artiesten die komen optreden, dan weet je zo dat als er geen publiek mag komen, de bar en het restaurant niet mag geopend zijn, je nooit kan rondkomen.”

“We worden wel ondersteund vanuit PMU Frankrijk, maar vergeet niet dat het alleen nog maar via het internet is dat liefhebbers kunnen gokken. Het loont echter pas de moeite wanneer ook de ruim 100.000 Tobacco winkels in Frankrijk hun deuren mogen openen, pas dan gaat het gokspel opnieuw volop floreren en wij daar vruchten van plukken.”

“Om te kijken of er nog iets mogelijk is ben ik de mogelijkheid aan het onderzoeken om mijn koersdagen van dit jaar over te hevelen naar Waregem, maar dan zonder artiestenpleiade. Maar daarover later meer”, besluit Jean-Pierre Lesage die ons nog meegeeft dat eigenaars altijd paarden zullen kopen en opnieuw verkopen. “Niemand zal toegeven dat hij zijn renpaard verkoopt omdat er nu coronamaatregelen zijn en er geen koersen zijn en er dus ook geen prijzengeld te rapen valt en daarom zijn dier niet meer kan onderhouden. Als je liefhebber bent en maar één of twee paarden bezit, dan hou je die. Als je natuurlijk over vijftien twintig paarden beschikt is dat natuurlijk een ander paar mouwen als de crisis lang aanhoudt.”

Drafsportfederatie

Tot slot gingen we ook ons licht opsteken bij de drafsportfederatie, die dinsdagnamiddag een persconferentie hield op de hypodroom van Bergen, een wereldspeler in de drafsport. Vorig jaar werd er daar ondanks er minder races werden georganiseerd, toch voor meer dan 100.000.000 euro gegokt op de paardenraces. En ook daar is het ongenoegen groot en begrijpen ze de houding van de overheid niet.

“Als we niet gauw rennen mogen organiseren ook al is het achter gesloten deuren, dan verliezen we bij de PMU onze positie als prioritaire partner. En dat zou zeer jammer zijn voor onze sport. We begrijpen de huidige gezondheidsmaatregelen volledig en we willen de regels van ‘sociale afstand’ nauwgezet toepassen. Ons circuit beslaat 20 hectare en er zijn minder dan 130 mensen nodig om binnen de vier uur gesloten races te organiseren”, benadrukt voorzitter Achille Cassart. “Alle wedstrijden opschorten tot 31 juli 2020 is dodelijke voor onze sport, te meer dat de gezondheidsrisico's niet bij alle sporten gelijk zijn. In ons geval kan sociale afstand ‘ALTIJD’ worden gerespecteerd op gelijk welk moment voor of na het evenement. Immers alle lokalen zoals: cafetaria, restaurant, kantoor, enz. blijven dicht.”, onderstreept de federatievoorzitter.
 
“Alle sporten over dezelfde kamscheren gaat dus niet op en moet passend worden gecorrigeerd. We nemen als voorbeeld de studie uitgevoerd door CONI (Italiaans Ministerie van Sport en Italiaans Nationaal Olympisch Comité), in samenwerking met de Universiteit van Turijn, door middel van een studie die de verschillende Olympische sporten verdeelt in de waarschijnlijkheid van voortplanting van COVID- 19.”
 
Italië zwaarst getroffen
 
“Italië is een van de landen die het zwaarst zijn getroffen door het nieuwe coronavirus, maar het 'normale' leven lijkt er ook langzaam terug te keren. Daarom heeft de Universiteit van Turijn op verzoek van het Italiaans Nationaal Olympisch Comité een onderzoek uitgevoerd naar het risico dat de herstart van bepaalde sporten het Corona-virus met zich meebrengt. De resultaten zijn gepubliceerd in de studie ‘Lo Sport riparte in sicurezza’ (Sport herstart veilig)”, duidt voorzitter Cassart. “De verschillende Olympische sporten kregen elk een risicoschaal achter hun naam van 0 (bijna niet bestaand risico) tot 4 (zeer hoog risico). De variabelen die in aanmerking worden genomen voor deze evaluatie zijn onder meer trainingsvoorwaarden, wedstrijden en de aanwezigheid van het publiek. Paardensport valt in categorie 0, net als tennis, zeilen, golfen en zwemmen in open water. Vrijwel alle individuele sporten vallen in de 0 of 1 risicozone.”
 
“Sporten zoals o.a. golf, tennis, kajakken, paardenraces, is vanwege de natuurlijke en verplichte sociale afstand die de sulky oplegt (+/- 1,75 meter), een activiteit waarbij het risico van besmetting veel eenvoudiger dan in elk bedrijf”, benadrukt voorzitter Cassart. “Wij willen onze activiteiten op een veilige en verantwoorde manier hervatten met in acht name van alle veiligheidsmaatregelen. Onze racebijeenkomsten vinden plaats op een terrein met een oppervlakte van ongeveer 200.000 m². Deze hervatting achter gesloten deuren zou alleen gericht zijn op de drafdiscipline, terwijl de buurlanden ook galoprennen toestaan. Onze sport is georganiseerd zoals in het bedrijfsleven met vaste medewerkers (+/- 14 voltijdse equivalenten) en onafhankelijke aanbieders. Tijdens elke racedag hebben we inderdaad tussen de 49 en 58 extra mensen die op het circuit werken. Dit aantal omvat: Artsen, dierenartsen, hoefsmeden, tractorchauffeurs, commentatoren, cameraman, commissarissen, horeca, enz.”
“De paardensportindustrie heeft duizenden mensen in dienst die afhankelijk zijn van inkomsten uit drafraces. Onder hen meer dan honderdtwintig trainers, vierhonderddertig fokkers, honderd coureurs, een federatie van races, enz. Continu racen is daarom cruciaal voor elke ondernemer, elke werknemer van een klein bedrijf in de branche en daarom belangrijk voor onze samenleving. Dit is zonder de hervatting op 11 mei van de races met onze Europese rivalen (renbanen van Zweden, Nederland, Duitsland en Zwitserland)! Het verbod tot eind juli zal een fatale klap zijn voor de hele industrie, inclusief het personeel en onderaannemers van het circuit, het personeel van de federatie, de chauffeurs, trainer, eigenaren en professionele fokkers”, klinkt het binnenskamers. De paardenracesector is onlangs geanalyseerd in een studie van het European Mounted Horse Centre. Het heeft een 120.000 paarden in het Waals Gewest, die ongeveer 6.000 fte’s genereren, goed voor 68.840 hectare benodigde landbouwgrond en 60 miljoen landbouwkosten (granen, hooi, stro ..). In dezelfde studie wordt het economische gewicht van de sector in het Waals Gewest alleen al op 800 miljoen euro per jaar geraamd.”
 
Verder wil de federatie er de bevoegde overheid ook aan herinneren dat hun site het resultaat is van een dubbele investering: Enerzijds een financiële investering door de regionale overheden in een faciliteit die in heel Europa bekend staat als aan de top (de totale investering door de overheid bedraagt ??sinds het einde van de vorige eeuw meer dan 20.000.000 euro); en anderzijds een investering in werk door het hele team van de renbaan en de Belgische paardenrenfederatie, die de ontwikkeling van een zeer professionele organisatie mogelijk heeft gemaakt. De hervatting van paardenraces is volgens de drafsportfederatie daarom een ??conditio sine qua non voor het voortbestaan ??en de continuïteit van hun activiteit. Daarom stelt het aan de overheid voor om wedstrijden toe te laten achter gesloten deuren, zonder publiek en dit vanaf 20 mei 2020, mits strikte toepassing van de gezondheidsrichtlijnen door de regering opgelegd. Zo wordt het huidige personeelsbestand beperkt tot mensen (werknemers, wedstrijdleiders, hoefsmid, dierenarts, chauffeurs en een stabiel persoon, evenals de videomanager) wiens aanwezigheid essentieel is voor het uitvoeren van de wedstrijd. Niemand anders wordt toegelaten en de entourage van elk startpaard is beperkt tot maximaal twee personen die vooraf dienen ingeschreven worden: de persoon die het paard begeleidt bij aankomst op de renbaan en de driver. Ze worden tevens onderworpen aan een controle van hun lichaamstemperatuur, enz. Na de wedstrijd moet iedereen meteen terug vertrekken.

Corrigeer

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio