Wel en wee van weleer: De turbulente fusieverkiezingen van 1976

Daniël Beels: burgemeester 1971-1976 (Oeselgem) en 1977-1988 (fusiegemeente Dentergem) Foto: Archief Eric Bekaert

Dentergem - Het tweede en laatste deel van de gemeentefusie-serie van Eric Bekaert in 'Wel en wee van weleer' kan u vandaag tot u nemen. Volgende zondag dateert deze eerste verkiezing van exact 35 jaar geleden.

De turbulente fusieverkiezingen van 1976

Bij de eerste fusieverkiezingen van 10.10.1976 waren er 19 zetels te verdelen. Er diende zich 3 voltallige lijsten aan o.l.v. de Wakkense burgemeester Camiel Cluyse (“De Nieuwe Toekomst”), zijn dorpsgenoot en advocaat Yvan Dewever (“Verenigd Sterk”) en de Dentergemse burgemeester Albert-Leopold Dekeyzer (“Volksbelangen”). Cluyse en Dewever waren de voorbije 6 jaar politieke rivalen geweest, maar het was een publiek geheim dat zij - gefrustreerd door de keuze van Dentergem als fusiecentrum - bereid waren de handen in elkaar te slaan om de meerderheid te bekomen.

De lijst van burgemeester Dekeyzer bestond uit 14 Dentergemnaren, 3 Oeselgemnaren en twee Markegemnaren. Geen enkele Wakkenaar had het aangedurfd - of waren ze niet gewenst? – zich bij “de vijand” te scharen. Dit kon niet gezegd worden van de 2 Wakkense lijsten, die de Dentergemnaren Bruno Verhaeghe (“De Nieuwe Toekomst”) en oud-burgemeester Noë Nachtergaele (1964-1970) en diens zoon Gedeon (“Verenigd Sterk”) hadden aangetrokken. De 4986 kiezers - op 01.01.1977 telde het nieuwe Dentergem 7161 inwoners - die hun stem uitbrachten, bedachten Cluyse met 5 zetels, Dewever met 6 en Dekeyzer met 8.

Wat te verwachten was, gebeurde. Cluyse en Dewever sloten een coalitie en zouden met 11 zetels tegen 8 de eerste fusielegislatuur voor zich opeisen. De gekrenkte Wakkense eer was ten dele gewroken of - zoals Het Nieuwsblad op 26 oktober blokletterde - de stand was nu 1 – 1. Er werd overeengekomen dat Camiel Cluyse de eerste 3 jaar de gemeente zou leiden, om dan de baan te ruimen voor de Oeselgemse burgemeester Daniël Beels (tweede plaats op “De Nieuwe Toekomst”). Dekeyzer mocht met zijn 1676 naamstemmen wel de eer opeisen de populairste politicus te zijn (voor Maurice Dujardin 909 en Oscar Goetry 879), maar dat was voor hem een magere troost.

Tijdens de maanden november en december 1976 gebeurde nog heel wat. De Wakkense blokvorming was niet bestand tegen de oude en blijkbaar diepgaande meningsverschillen tussen Cluyse en Dewever en spatte uiteen. De Dentergemse lijst “Volksbelangen” zat op vinkenslag en ging, na moeizame onderhandelingen waarbij iedereen iedereen wantrouwde, uiteindelijk scheep met Camiel Cluyse. De burgemeesterssjerp werd nu beloofd aan Daniël Beels, met dien verstande dat hij na 3 jaar het kleinood zou doorgeven aan Dekeyzer.

Op 02.01.1977 verdeelden Albert-Leopold Dekeyzer, Camiel Cluyse, Luc Verhelst en Oscar Goetry de schepenzetels. De bestuursploeg werd vervolledigd met de meerderheidsleden Achiel Vandaele, Remi Blondeel, Roland Wallaert, Roger Vanhastel, Maurice Vandemaele, Islena De Witte, Wally Verschelde en Rudi Van Gheluwe, met zijn 21 jaar het jongste raadslid uit de Dentergemse geschiedenis. De oppositie was samengesteld uit Yvan Dewever, Ignace Deweer, Roger Vanpoucke, Yvan Van Meerhaeghe, Maurice Dujardin en André De Brabant.

Deze coalitiewissel resulteerde niet alleen in 2 onverhoopte Dentergemse schepenzetels, er vielen tijdens de roemruchte eerste raadszitting van 2 januari (met een nooit geziene publieke opkomst) nog meer appels uit de kast. Marcel Marysse werd ten nadele van zijn Wakkense collega Henri Verstaen (16-3) tot gemeentesecretaris benoemd en de zo gevoelsgeladen kwestie betreffende de vestiging van het gemeentehuis verliep eveneens in het voordeel van Dentergem, zij het met een zeer nipte meerderheid (10-9).

Lang zou deze toestand echter niet blijven duren. De Wakkense raadslui - op de vingers getikt door hun achterban? - zagen de stommiteit van hun geruzie in en sloten begin 1978 opnieuw de rangen. Dit leidde tot de absurde situatie dat ze in de raad nu de meerderheid vormden, terwijl het college van burgemeester en schepenen gedomineerd werd door Dentergemsgezinden. Het gevolg was een nooit gezien onderling wantrouwen en een oeverloos gekibbel, waardoor de meeste raadszittingen degenereerden tot een heuse vaudeville. Dit tragi-komisch en bijwijlen toch boeiend politiek bedrijf werd in de lokale pers breed uitgesmeerd en bezorgde de fusiegemeente Dentergem een reputatie van onverzoen- en onbestuurbaarheid. Tegen alle afspraken in bleef Daniël Beels burgemeester tot de nieuwe verkiezingen van 1982, die zich bijzonder spannend aanmeldden.


ERIC BEKAERT
 

Corrigeer

Doe de stemcheck van Het Nieuwsblad en ontdek met welke partij jij het best overeenkomt.

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio