Zien van heel dichtbij wat lepra en tuberculose met mensen doet, leert je dingen relativeren

Sarah Copriau: “Besef eens niet aan jezelf te denken maar mensenlevens helpen redden geeft je een fijn gevoel”

Sarah Copriau (tweede van links) tijdens een van de bouwkampen in Congo. Foto: Eric Vanhooren

Herne - De jaarlijkse Damiaanactie nadert met rasse schreden. Komend weekend, 27, 28 en 29 januari 2012, word je beslist aangesproken door een van vele medewerkers aan de Damiaanactie, die je een pakketje stiftjes ten voordele van de Damiaanactie die dit jaar in het teken staat van lepra en zich vooral focust de leprahaard in Moba (Oost-Congo), wilt verkopen. Kostprijs zes euro per pakketje. Een van die verkoopsters is de charmante Sarah Copriau, geboren en getogen in Herne.

Sarah is een heel bezige bij, want we hebben wel tal van keren moeten bellen voor we haar te pakken kregen. Maar uiteindelijk is het ons toch gelukt en hadden we echt een leuke babbel rond het thema Damiaanactie, iets dat haar zeer nauw aan het hart ligt.

Basis gelegd op 16-jarige leeftijd

Sarah Copriau is geboren en getogen in Herne, een gemeente van een 6.500-tal inwoners gelegen in de provincie Vlaams-Brabant. Herne ligt in het Pajottenland. Ze telt 27 lentes en is nog vrijgezel. Sarah Copriau heeft een naar eigen zeggen een gevarieerde duobaan. Enerzijds is ze cultuurbeleidscoördinator in de gemeente Herne en anderzijds is Sarah muzikant en geeft ze les aan de muziekacademie van Gooik met afdelingen in Herne en Sint-Pieters-Kapelle. Ze geeft er onder andere pianoles, orgel, improvisatie en notenleer.

Van thuis uit heeft Sarah steeds de Damiaanactie van nabij kunnen volgen want haar moeder is ook actief als medewerker van de Damiaanactie. Je zou dus kunnen denken, “de appel valt niet ver van de boom”, en het is dus normaal dat dochterlief ook actief is. Maar niets is minder waar vertelt de charmante jonge dame.

‘Nee, zeker niet. Mijn ouders hebben me nooit aangepord om actief deel te nemen aan de Damiaanactie. Voor mij begon het allemaal op 16 – 17-jarige leeftijd. Toen mijn zus en ik die leeftijd hadden, was er in het dorp een jeugdbeweging genaamd de 13+vereniging. Die jeugdbeweging hield zich toen al bezig met tal van acties voor het goede doel, waaronder de Damiaanactie’, begint Sarah haar verhaal.

‘Dus verkochten we met 13+ toen al stiftjes. Zo hebben we eens alle records gebroken en verkochten we met een vijftiental mensen en voor een dorpje van ruim 6000 inwoners, eens voor 200.000 oude Belgische franken aan stiftjes, wat veel meer was dan de verkoop in het nabijgelegen Geraardsbergen en Halle’, vervolgt Sarah met enige fierheid in haar stem.

‘Zo ben ik er eigenlijk ingerold en ben ik ondertussen als ondersteuningspunt gekend in de gemeenten Vollezele, Halle en Tollenbeek. Zij kunnen bij het nodige campagnemateriaal bekomen.’

Bouwkampen

Sarah Copriau is uit het goede hout gesneden. Zij is de geknipte persoon voor de Damiaanactie als je het mij vraagt. De jonge vrouw zet zich niet alleen in als verkoopster van stiftjes of als magazijnier, Sarah is maakt ondertussen ook deel uit van het comité van de Damiaanbouwkampen. Daarenboven is ze gebeten door Congo. En al die elementen dragen er
toe bij dat Sarah Copriau haar hart heeft verpand aan deze hulporganisatie.

‘Ja, ik ben telkens weer dolenthousiast als ik naar een bouwkamp mag vertrekken. De hoeveelste missie ik al achter de rug heb weet ik niet juist, maar ik ben toch al verschillende keren op bouwkamp met Damiaanactie vertrokken… naar Congo. Zelf heb ik ook een aantal acties georganiseerd.’

‘De mensen zeggen soms: “ge zijt goed zot gij”, maar ze weten niet hoeveel dankbaarheid je er voor terug krijgt. Het besef eens niet aan je zelf te denken, maar meehelpt aan het redden van mensenlevens, dat je mee helpt het verschil maken, dat je mee helpt mensen recht op leven te geven; dat geeft me een kick en een goed gevoel’, zegt Sarah trots.

‘Voor de centen moet je het zeker niet doen, want alles gebeurt belangloos. Vooreerst offer ik er mijn vakantie voor op, betaal ik mijn reis en verblijf zelf ga ik er nog werken ook. Dat is fantastisch, vooral omdat je alles leert relativeren. Als je van heel dichtbij ziet welke schade lepra en tuberculose bij mensen aanricht, pas dan besef je in welke luxe, ja zelfs bevoorrechte positie wij leven’, benadrukt Sarah Copriau.

Met haar 27 lentes weet Sarah verdomd goed wat de waarde van het leven is. Haar opgedane ervaring gebruikt de jonge dame dagelijks om mensen te overtuigen. ‘Ja, ik geef geregeld ook getuigenissen en deel mijn ervaring in scholen met de leerlingen, ga ik spreken in verenigingen zoals de KAV of d KVLV en tal van andere. Ook help ik mee projecten uitkiezen en begeleid ik Vlamingen die op bouwkamp vertrekken. Tijd om me te vervelen heb ik niet’, lacht Sarah.

Herne uitroepen tot “Damiaan”-dorp

Een van de komende activiteiten van Sarah is het “Bouwkamp”-weekend op 4 en 5 februari in Waalbeek met een uitloper op 21 april naar Torhout, waar ze samen met Luc Descheemaecker (O-Sekoer), ook een gedreven medewerker, haar ervaring zal delen in een van de klassen waar Luc les geeft. ‘Luc Descheemaecker brengt elk jaar klassen aan die meegaan op bouwkamp’, zegt Sarah Copriau.

Daarnaast gaat ze ook stiftjes verkopen tijdens het campagneweekend en als ze haar vakantie kan geregeld krijgen, gaat ze mee op bouwkamp naar Congo om er mensen te begeleiden. Sarah loopt ook nog met een mooi idee rond. ‘Ja, het idee rijpt al een tijdje in mijn hoofd. Ik zou graag Herne in 2013 zien uitgeroepen worden tot “Damiaan”-dorp. Maar het idee staat nog maar in zijn kinderschoenen’, besluit Sarah Copriau.

Corrigeer

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio