destelbergen dicht(er) bij alles ?

Dorpsdichter Tine Hertmans stelt 'De geur van akkerwinde' voor

Destelbergen - In aanwezigheid van schepenen De Groote, Heerman en Leirens liep de raadzaal van het gemeentehuis gisteren afgeladen vol voor de voorstelling van de tweede dichtbundel van dorpsdichter Tine Hertmans. Met een heerlijke selectie uit 'De geur van akkerwinde' zorgde de auteur, samen met de Gentse dichteres Nicole Ledegen en didgeridoo-blazer Jean Vermeulen voor een fijne zondagse poëzieperformance.

'Dicht bij alles', de slogan van Destelbergen, was gisteren letterlijk te nemen. Een dichter staat immers dichter bij de dingen des levens van elke dag. En dat is zeker het geval voor de dorpsdichter van Destelbergen, Tine Hertmans. Na het behalen van haar pedagogisch diploma, kwam ze pas halverwege de jaren negentig met haar literair werk naar buiten, en publiceerde ze zowel poëzie als proza in tal van tijdschriften en verzamelbundels. Na het behalen van verschillende poëzieprijzen verscheen in 2006 haar debuutbundel “De dagen zijn van spinrag'.

Met haar tweede dichtbundel 'De geur van akkerwinde' is een evolutie in haar werk vast te stellen. 'Vertoonde de euforie in haar debuutbundel vlug scheuren, nu verdraagt zij beter de zon, zij laat de zee niet zo gemakkelijk los, de dag blijft langer open en helder. Zij holt het leven niet meer na, zij relativeert, zij geniet. De nieuwe visie op haar leven verwoordt zij sober, wat haar zo menselijk maakt, kwetsbaar, zij beleeft hoop, verdringt vrees, wil aan de andere kant van haar leven de warmte vinden van het existeren, zij zoekt met weinig woorden naar de grootste bedding', aldus Thierry Deleu in zijn inleiding.

Tine Hertmans zoekt troost en zin in de natuur en probeert er via observaties en eenheidsbeleving een weg te vinden, als een soort kompas in haar leven.  In beide bundels vinden we gevoelig aansprekende poëzie terug, waarin het aardse en het sacrale met elkaar verweven zijn. Nu eens in een strakke, ingebonden vorm, dan weer vrij en spontaan geschreven.

De dorpsdichter en Nicole Ledegen declameerden bij de voorstelling afwisselend een reeks van vier gedichten. Jean Vermeulen zorgde voor intrigerende klankintermezzo's op zijn didgeridoo. 'Poëzie verinnerlijkt, de klank van mijn aboriginals-instrument brengt je daarvoor in een ideale sfeer. We combineren het geluid ervan wel vaker met poëzie', aldus Vermeulen achteraf. Afsluitend las Nicole Ledegen dan nog eens vier natuurgedichten, die eindigden in een eigenzinnige slotimprovisatie met de klanken van de didgeridoo.

10-10-10 was een dag die naar verluidt energetisch een verhoogde trillingsfrequentie met zich meebracht op universeel vlak. En in het gemeentehuis van Destelbergen hebben we dat geweten. 

Corrigeer

Vastgoed

Auto's in de kijker

Jobs in de regio