laatste tentoonstelling en garage sale in atelier rostijnenstraat

Afscheid van Thierry Lauwers: 'Rijk zal ik hier nooit van worden, maar dat zal me een zorg wezen'

U las het al eerder: het was het weekend van afscheid nemen in Lochristi. Van middenstanders en kunstenaars. De Hijftese wereldreiziger Thierry Lauwers was eigenlijk al verkast naar Zomergem, maar keerde gisteren nog eens terug naar Lochristi voor een solo-tentoonstelling en een garage sale in zijn (door de eigenaar verkocht) atelier in de Rostijnenstraat. Verbazing was het sleutelwoord, ook voor wie dacht dat hij het oeuvre van onze Lootse kunstpaus al kende, want er doken in alle hoekjes en kantjes werken, werkjes en schilderijen op waarvan zelfs Thierry van het bestaan niet meer afwist.

Schilderijen van een Hijftenaar, die de nacht induikt na cafébezoek, met een sigaret als eenzame troost, twee liefhebbende vrouwen in Balegemse steen, een schilderijtje van Beckham met shirtnummer 1... in de goal. Of dat prachtige beeld: een skelet van een kat, die vanuit de hoogte wordt bekeken door vrolijk fluitende vogels. Het waren maar enkele van de pareltjes die we in het atelier van Thierry Lauwers aantroffen. 'Ik wist zelf niet dat ik zo'n productie had. Eigenlijk zou ik een soort manager moeten hebben', lacht de kunstenaar. 'Maar mijn vrouw is daar geen goeie in. Die heeft veel andere kwaliteiten, zoals toestaan dat ik acht maand per jaar in het buitenland aan het werk ben. Ze moedigt mij daar zelfs nog in aan.'

Een toeloop werd het niet in de Rostijnenstraat, maar wie langskwam, had daar meestal een erg goeie bedoeling voor en was meteen verwikkeld in een warm, al dan niet filosoferend, gesprek met de kunstenaar. Er werd niet getreurd, daarvoor is Lauwers een te groot levensgenieter en relativerend mens. 'Zomergem, allez, dat is hier achter den hoek', klonk het bij Thierry, voor wie de wereld geen grenzen heeft. 

'Meer dan twintig jaar geleden kwam ik hier werken bij Chauffage Laurent Block, in 't centrum van Lochristi, toen geleid door André Vander Taelen, tevens mijn eerste mecenas. Voorheen was ik  Werkplatzmeister bij Rheinhold und Mahla in het Antwerpse', vertelt Thierry. 'En hoe vijf frank indertijd rollen kon: ik werd begot trainer van de juniors van FC Zaffelare en kwam definitief in het Lootse wonen. Eerst te Zaffelare daarna te Hijfte.

'Mijn beste jaren heb ik dus hier gesleten. Toen Dorp West en Oost nog maar pas waren heraangelegd, plaatsten Leon Matthijs en ik monumentale beelden op de braakliggende middenbermen, nam ik deel aan Rudy Tollenaeres 'Serrekunst', en zag Lo-Art het levenslicht. Met dit collectief haalden  wij in de jaren rond de eeuwwisseling de krantenkoppen met onder meer 'Toekomst en Vreugde','Werken van Barmhartigheid', 'Over Bomen' ...en andere kunstzinnige initiatieven. Gedrevenheid en ambitie zijn altijd mijn kenmerken geweest, en stilstaan ligt mij moeilijk. Steeds meer en meer ging ik mij focussen op het buitenland, stap voor stap, door hard labeur proberen een plaatsje te veroveren in deze toch keiharde kunstwereld. Ondertussen ben ik daarin nogal gevorderd, in die mate dat kleinere werken en zelfs groter werk bij ons eerder een zeldzaamheid zijn geworden. Ik doe alles zelf, heb maar twee handen net als iedereen en maak geen multipels of litho's. Alles is uniek, en rijk zal ik er niet van worden. Maar dat zal mij een zorg wezen.'
 
Of dit nu het einde is van Thierry Lauwers in Lochristi? Het antwoord is neen. Behalve dat Lochristi Blogt u blijvend zal informeren over onze dorpsgenoot, mag u zich zeker nog verheugen op een of ander engagement -wij wikken en wegen onze woorden - van de kunstenaar. 'Grote kunstmanifestaties in Zomergem, die zijn al uitgesloten. De cultuurdienst wil daar graag met mij samenwerken, maar de bevoegde schepen aldaarheeft mij al duidelijk gemaakt dat er voor projecten geen geld is.'
 

 

Corrigeer

Vastgoed

Auto's in de kijker

Jobs in de regio