Ere-sergeant-majoor Rik Van Der Wulst op pensioen

Trots en spijt na 30 jaar bij de brandweer

Brakel - Nee, Rik gaat niet rentenieren. In het familiebedrijf zal je hem nog dagelijks naarstig aan het werk kunnen zien. Sinds hij vorig jaar ziek werd, en bloedverdunners moet nemen, heeft hij wel afscheid moeten nemen van zijn grote passie, brandweerman zijn ...

Het is de droom van menig kind, brandweerman worden. Op 20-jarige leeftijd werd die droom voor Rik waar. Na een erg korte legerdienst, afgebroken door een auto-ongeval, startte Rik als stagiair bij de Brakelse brandweer. Klanten en vrienden, die wisten dat er nood was aan goede spuitgasten, moedigden Rik ook aan om het te proberen. 

Opleiding en promotie

Eenvoudig was het zeker niet, om het brevet van brandweerman te halen. Rik toonde me de vakken, die onderwezen werden, en het bijhorende cursusboek. Zo stonden de vakken 'pompen', 'hydroliek', 'electriek', EHBO en 'radio' op het programma. Na tien jaar behaalde Rik de graad van onder-officier. Niet zonder ook nog bewezen te hebben op de hoogte te zijn van onder andere 'gasbescherming', 'radio-activiteit', 'organisatie en administratie', 'radioprocedure' en 'drill'.

Chronoligisch overzicht van Riks carrière bij de brandweer

  • november '80     stagiair-brandweerman
  • november '81     brandweerman
  • juli '90                  korporaal
  • augustus '02       sergeant
  • oktober '02          1ste sergeant
  • juli '08                  sergeant-majoor

bij zijn afscheid kreeg Rik dan de ere-titel van ere-sergeant-majoor 

Een traan en een lach

Tijdens zijn 30 jaren trouwe dienst heeft Rik aan ontelbaar veel interventies deelgenomen. Daarvan zijn er heel veel, die hem zullen bij blijven. De miserie, het verdriet, bij slachtoffers of nabestaanden van een brand, een ongeval of een zelfdoding. Het raakt je uiteraard als mens, zeker wanneer de betrokkenen kinderen zijn, of kleine kinderen nalaten.

Maar ook voor een brede glimlach was er plaats tijdens ons aangename gesprek. Zo herinnert Rik zich dat ze werden opgeroepen om een wespennest te verdelgen.

'Het was in mijn beginperiode bij de brandweer. 'Ter plaatse zagen we wel wespen, maar konden we het nest niet vinden. Ik raadde de mevrouw, die ons opgeroepen had, aan om een plant met zoete bladeren te verwijderen, omdat deze de wespen aantrok. In één moeite maakte ik het grapje, dat ze gerust in de houthandel kon langs komen, voor een houten afsluiting. En dat ik haar een mooie prijs zou maken. Bij aankomst in de brandweerkazerne werd ik onmiddellijk ontboden bij de kapitein en de schepen. Van toen af wist ik ineens, dat belangenvermenging niet kon ...', kan Rik er nadien smakelijk om lachen.

'Op een nieuwjaarsdag werden we door een landbouwer uit Opbrakel opgebeld, om een koe uit een put te helpen halen. Tijdens het nieuwjaar wensen, de rest van de dag, merkten velen, dat er een geurtje rondom mij hing. Met een paar keer wassen, gaat dat er dan ook niet uit,' herinnert Rik zich.

Afscheid nemen valt moeilijk

Nee, Rik had niet verwacht op deze manier op te houden bij het brandweerkorps. Zijn gezondheid liet hem geen andere keuze. Het nemen van bloedverdunners, gecombineerd met het risico op blessures, boden geen andere uitweg. 

'Gepensioneerde brandweerlui blijven wel betrokken bij het korps. Zo zal ik me graag tonen op feesten, en een handje toesteken, waar dat mogelijk is. Ook bedank ik graag gemeenteraadslid Peter Vanderstuyf, die een erg mooi gebaar stelde, door me een mooie bedankingsbrief toe te sturen !'

 

Corrigeer

Doe de stemcheck van Het Nieuwsblad en ontdek met welke partij jij het best overeenkomt.

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio