Robert De Hertog over de Geraardsbergse 'foor'

Robert De Hertog over de Geraardsbergse 'foor'

Foto: none

Geraardsbergen - Robert De Hertog woont in Benidorm maar zijn hart blijft kloppen voor Geraardsbergen, zijn geboortestad. Zo herinnert hij zich nog hoe het was op de winterfoor toen hij nog een broekventje was. Lees hierna de 'fooravonturen' van Robert 'de Spunjoard'.

Elk jaar tijdens de foor en de kermis denk ik terug aan hoe het was, 50 jaar geleden. Ik trok toen in korte broek naar school en tijdens het terugkeren naar huis maakte ik vlug een ommetje langs de Markt en de Vesten om te zien welke “kermisbarakken” er al toegekomen waren.

De benedenkant van de Vesten was toen altijd voorbehouden aan een circus. Wij slenterden er rond om toch maar een glimp op te vangen van de leeuwen of olifanten. Ja, nu zijn we dat allemaal beu gezien maar toen was het een belevenis.
 
Kermis of de foor, voor mij was het vooral een verslaving aan de ‘grijperkes’(het lunapark).Ik spaarde al van weken tevoren enkele frankskes zodat ik in de “barakken” op de grijperkes kon spelen. Niet eender welke ‘barak’ hoor, op de Vesten stond er wel een goeie maar die op het Stationsplein rechtover de Adamstraat was véél beter. De grijperkes lieten er alles niet zo vlug vallen.
 
Wat viel er toen te winnen? Vooral plastieken armbandjes, in alle kleuren. Als je er drie had, mocht je naar de kassa, en kreeg je 10 koperen franks om verder te spelen. Of een bonnetje voor de tentoongestelde prijzen. Tussen die 10 koperen franks zat er vaak een echte frank. Die werd dan onmiddellijk in een de broekzak gestoken om te sparen.
 
Het was een uitdaging om uit te vissen welke kaskes de beste grijperkes hadden. Je keek toe als anderen speelden, keek of de armbandjes goed lagen zodat je er 2 of 3 tegelijk uit kon vissen. Je moest ook de uitbaters goed in’t oog houden als ze de kaskes aanvulden.
 
Uren liep ik rond in die barakskes, soms kwam vader me er wel eens uithalen en vroeg me waar ik het geld haalde om zo lang op de foor rond te lopen. Fier haalde ik dan de winst uit mijn spaarbroekzak, als er al winst was.
 
Die grijperkes staan nu nog altijd op de foor, met pluchen beertjes en horloges. Soms staat er in een hoekje nog een oud grijperke met brol in. Misschien koop ik ooit zo’n exemplaar, om naast mijn oude jukebox en gitaren te zetten. Dat doet met dan terugdenken aan die prachtige, eenvoudige jeugdjaren die ik sleet in onze stad.
 
Pittig detail: mijn verslaving aan de ‘grijperkes’ krijgt opvolging. Mijn zuster en haar kleindochter kunnen er uren kunnen op spelen en het is niet altijd de “kleine” die wil verder spelen.
Corrigeer

Doe de stemcheck van Het Nieuwsblad en ontdek met welke partij jij het best overeenkomt.

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio