Priester Mark Cornelis huldigt nonkel Ivo met een boek

Was Ivo Cornelis de Nielse Daens?

Priester-schrijver Mark Cornelis poseert bij het portret van zijn oom Ivo Cornelis (1887-1958). Foto: Johan Stuer

Niel - In het gemeentehuis werd dinsdag een belangwekkend boekje boven de doopvont gehouden. Priester Mark Cornelis (82) schreef een gedenkschrift over zijn oom, de in Niel geboren onderpastoor en kindervriend Ivo Cornelis.

De naam Ivo Cornelis zal bij vele Nielenaren een belletje doen rinkelen, al was het maar vanwege de naar hem genoemde straat en zijn grafmonument op de plaatselijke begraafplaats. Met het boekje ‘Ivo Cornelis: één der Vlaamse groten in Kerk en samenleving’ wil Mark Cornelis hulde brengen aan zijn doorluchtige oom, en dan meer bepaald aan diens levenswerk: het jongenstehuis dat hij oprichtte in Mechelen en dat later meerdere filialen zou krijgen, onder andere in zijn geboortedorp Niel.

‘Ivo hoort thuis tussen grote mannen als pater Damiaan en priester Daens’, vindt Mark Cornelis. ‘Hij heeft tenslotte honderden verwaarloosde jongeren opgevangen en hen een nieuw leven gegeven’.

Schepen van opvoeding en erediensten Eddy Soetewey (N-VA), die de boekvoorstelling inleidde, deelt die mening. ‘Eigenlijk is Eerwaarde Heer Ivo Cornelis vaak onderbelicht gebleven, ondanks zijn enorme historische verwezenlijkingen’, aldus Soetewey.

Van doctor tot onderpastoor

Ivo Cornelis zag op 14 oktober 1887 het levenslicht in een wit patriciërshuis aan het Sint-Hubertusplein. Van zijn vijf broers (hij had ook nog vier zussen) zouden er drie dokter worden en twee priester. Ivo zelf studeerde aan het seminarie van Mechelen en werd al na een jaar door kardinaal Mercier naar Rome gestuurd, waar hij aan de Pauselijke Universiteit Gregoriana zou promoveren tot doctor in de filosofie en de theologie.

Op 24 september 1910 werd Ivo Cornelis tot priester gewijd, om twee jaar later als leraar aan de slag te gaan in Basse-Wavre. Hij doceerde er Nederlands en probeerde zijn Franstalige leerlingen warm te maken voor allerlei Vlaamse ideeën, wat de Waalse directeur van de school maar matig kon waarderen. Na tussenkomst van de kardinaal werd Cornelis in 1913 naar Mechelen overgeplaatst, waar hij benoemd werd tot onderpastoor van de Sint-Romboutsparochie.

Geboorte van een jongenstehuis

Op een ijskoude februaridag in 1921 bezocht de sociaal bewogen onderpastoor een arm vrouwtje dat op sterven lag. Haar twee zoontjes leden honger en haar man was een onverbeterlijke dronkaard. Cornelis beloofde aan de vrouw dat hij de kinderen onder zijn hoede zou nemen. Toen vader even later terugkeerde uit de kroeg, was zijn vrouw al gestorven en had de onderpastoor zijn kroost meegenomen.

De huishoudster van Cornelis kreeg de opdracht om voor de uitgehongerde knapen te zorgen. Vele kinderen zouden volgen: allemaal jongens uit arme gezinnen die bij Ivo een nieuw onderkomen vonden. Het tehuis was geboren.

Godvruchtig flamingant

‘Ivo moest wel zelf gaan bedelen om al die jongeren te kunnen voeden en kleden', zegt biograaf Mark Cornelis over zijn menslievende oom. ‘Vertrouwen in God en in de medemens was het meest typerende kenmerk van zijn persoonlijkheid'.

'Bovendien was hij een overtuigde Vlaming, zonder radicaal te zijn in zijn opvattingen. Maar die Vlaamsgezindheid heeft hem meer dan eens in de problemen gebracht’, vervolgt de auteur. 'In de woorden van kardinaal Mercier: "C’est un saint prêtre, mais un flamingant"'.

Klap op het hoofd

Het katholieke geloof en Vlaams bewustzijn waren de twee pijlers waarop de jongenstehuizen van Cornelis stoelden. Het is dan ook enigszins ironisch dat de eeuwige onderpastoor uitgerekend op de Vlaamse feestdag overleed, nu 55 jaar geleden, op 11 juli 1958. Hij stierf aan de gevolgen van een klap op het hoofd, hem tijdens zijn slaap met een kandelaar toegebracht door een Hongaarse jongen die hij kort tevoren in huis had genomen. Op zijn sterfbed zou hij de knul nog 'vergiffenis' schenken.

'Zijn tijd ver vooruit'

‘Op de doodskist van Ivo stond in kruisvorm te lezen: AVV-VVK’, vertelt schrijver-priester Mark Cornelis. ‘Dat vat goed samen waarvoor deze Vlaamse held van de christelijke naastenliefde steeds geleefd heeft: alles voor Vlaanderen, Vlaanderen voor Christus. Met zijn schrandere geest en zijn vooruitziende blik was Ivo Cornelis een pionier die zijn tijd ver vooruit was. Ook nu nog heeft hij ons iets te zeggen, al leven we in een andere tijd en in andere omstandigheden. Hij was en blijft a man for all seasons’.

Het boek ‘Ivo Cornelis: één der Vlaamse groten in Kerk en samenleving’ telt 71 bladzijden en kan tegen betaling van 14,95 euro plus verzendingskosten worden besteld bij de auteur (cornelis.mark@telenet.be).

 

Corrigeer

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio