Leerlingen tonen zich creatief op alle vlakken

Dichter Marc Pairon doet Mariagaarde nadenken over poëzie

Marc Pairon voor de klas, als een vis in het water Foto: Konnie Schreus

Malle - Op gedichtendag, 27 januari, ziet Mariagaarde het wel groots. Ruim 1100 leerlingen laten er een ballonnetje op om de samenleving in en rond Westmalle een beetje meer kleur te geven. De hele dag mogen de klassen van de derde graad zich verwachten aan blitsoptredens van Vlaanderens best verkopende dichter, Marc Pairon. Met de opener ‘mag ik een gedichtje voorlezen?’ stapt hij de klas binnen alsof het de gewoonste zaak van de wereld is.

En dat is het voor hem ook. ‘Begin- of eindrijm, alliteratie & co. zijn niet meer van deze tijd. Als je gaat rijmen, krijg je snel karamellenverzen, ben je gedwongen te wringen op de rijm. Op den duur ga je schrappen in wat je eigenlijk wou zeggen. Ze noemen wat ik schrijf wel poëzie, maar voor mij zijn het gewoon tekstjes. Het gaat over gevoelens en is laagdrempelig. Dat spreekt de jeugd wel aan. Maar we moeten daar niet al te hoogdravend over doen. Taal is gereedschap om je sociaal te positioneren. En elk beknopt taalgebruik is voor mij poëzie. Zo zijn er veel mensen die kunnen schrijven, ook hier op school’, zegt Marc Pairon.

Van jongsaf bijverdienste
Hoe heeft Mariagaarde nu zo’n populaire dichter weten te strikken voor dit evenement? ‘Ze hebben het mij gewoon gevraagd. Al weken op voorhand, en hoe dichter gedichtendag komt, hoe meer vragen ik krijg. Maar je kunt maar op een plaats tegelijk zijn, hé’, lacht de dichter. ‘Zelf heb ik trouwens schoolgelopen op Sint-Jan, hier vlakbij. Uitsluitend jongens. Ik kreeg geen zakgeld, en ik schreef voor 5 frank liefdesbrieven voor de andere leerlingen. Er was zelfs een wachtlijst. Regelmatig vielen ze door de mand als achteraf bleek dat die poëtische schrijfselen niet overeenstemden met het karakter van de jongen in kwestie. Maar dat was niet erg, dan werd hij verliefd op een ander meisje en had ik weer een nieuwe klant. Op den duur had ik zelfs een stapeltje standaardteksten. Ik ben er echter niet rijk van geworden’, lacht hij.

Beter dan dagboek bijhouden
Marc Pairon: ‘Wat ik schrijf zijn meer dagboeknotities. Naar de jeugd toe vind ik poëzie heel belangrijk. Veel onder hen - en volwassenen trouwens ook - houden een dagboek bij. Maar dat is slechts een virtuele wereld; je schrijft alles op omdat je moeite hebt om te communiceren. Dat is gevaarlijk, ik zou zeggen: gooi het open. Waarom je gevoelens verbergen? Je zult wel merken of die ander belangstelling voor je heeft of niet, want het gaat nu eenmaal vaak over de liefde. Een virtuele wereld, dat vergekt je’, zegt hij, en wég is hij naar de volgende klas. Daar draagt hij het volgende gedicht voor:

Maretak
Dichters zijn de druïden van de samenleving
ze snoeien heilige maretakken uit de grillige bomen van de taal
Wanneer je onder hun takken loopt, mag je kussen
moet je
mij
zal ik ooit mijn mooiste verzen snijden
zinnen inkorten tot op de stompen van mijn ziel?
zoen me alvast
dan oefen ik het dichten in
Marc Pairon schudt nog een paar pennevruchten uit zijn mouw, meer of minder naargelang de aandacht die hij krijgt in de klas. Soms luisteren de leerlingen aandachtig, af en toe zie je hun gedachten afdwalen. Zelf heeft de dichter er zin in, hij vindt het duidelijk plezant.

Creativiteit heel belangrijk
‘Het is het eerste jaar dat we gedichtendag zo groots aanpakken, in de zin van dat we zo’n dichter naar onze school laten komen’, zegt Koen Van Kerkhoven, directeur van de middenschool. Al hebben we wel een werkgroep taal die van alles en nog wat organiseert rond de gedichtenwerking. Gelukkig kunnen we ook rekenen op tal van medewerkers. Die zijn bijvoorbeeld al van half vijf deze ochtend gestart met het opblazen van de ballonnen. De gedichten werden door onze leerlingen van het eerste tot en met het zevende jaar geschreven, en in totaal zijn er zo’n 450 gedichten geselecteerd. Daarna werden ze op kaartjes getypt. Eentje wordt aan een ballon gehangen als een soort geschenkje voor de ontvanger, het andere kaartje blijft bij de leerling zelf. Al hebben we een hele grote TSO-, BSO- en zelfs sportpopulatie, toch is er heel veel creativiteit. We ondervinden dat op alle mogelijke manieren, met toneelopvoeringen, dansen,... en nu dus ook op gedichtendag. We proberen de visie te verwerken dat creativiteit heel belangrijk is. Dat is een bewuste keuze van onze school’, besluit Van Kerkhoven.

Leerlingen gevoelig voor poëzie
Alle leerlingen zijn verrassend genoeg gevoelig voor poëzie. ‘Enkele klassen hadden een sportactiviteit op hetzelfde moment als dit evenement, maar ze wilden er per se bijzijn’, verklapt Denise Eelen, leerkracht Nederlands, die samen met het team instaat voor het taalbeleid op school. ‘We kennen een hele traditie rond gedichtendag. Wij hebben leerlingen tussen 12 en 18 jaar. Die brengen een groot gedeelte van hun tijd op school door. Op die leeftijd krijgen ze te kampen met allerlei problemen thuis, met emoties die ze niet kunnen plaatsen, enzovoort,... Gedichtendag draait bij uitstek om het uiten van emoties en de jongeren kijken er echt naar uit. Sommige leerlingen met emotionele vraagstukken bekennen soms ‘als ik gedichtendag niet gehad had...’

De jonge leerlingen van het 1e en 2e middelbaar hebben in de les plastische opvoeding werkstukjes gemaakt. Ze hebben hun hele gebouw versierd met zelfgeschreven boodschappen. Alle leerlingen spelen met taal, op een andere manier dan in pakweg de Nederlandse les. We hebben ook een forum opengesteld naar aanleiding van gedichtendag; leerlingen kunnen er al hun poëzie op kwijt. Het evenement van vandaag is ook gekaderd in ons jaarthema ‘een toefje kleur’, waarmee we een hoopvolle boodschap de wereld willen insturen’, besluit Denise Eelen.

En laat een toefje kleur nu precies zijn wat deze school kan gebruiken om het uniformblauw een beetje te breken. Alle leerlingen krijgen bovendien de rode dichtbundel ‘Ontbijt op bed’ van Marc Pairon.

Het kaartje waarop het volgende gedichtje stond, is van de ballon gevallen nog voordat hij de lucht in ging. Gelukkig geniet Bo Goeyvaerts dankzij deze webstek eeuwige roem met volgend poëzietje:

Alle kleuren.
Er zijn zoveel mooie kleuren. Er zijn kleuren met geuren.
Elke kleur heeft een betekenis.
Zwart gebruiken ze meestal voor een begrafenis.
Wit is voor een trouw. Grijs is dan weer heel grauw.
Rood is de kleur van de liefde. Geel is van de kuikentjes die zingen.
Blauw is van de wolken. Groen is van de blaadjes in de bomen.
Paars maakt me blij. Oranje zou erbij willen zijn.
Kleuren hebben een rol in je leven.
Je hebt er een betekenis aan gegeven.
Als je verliefd bent zie je alles roos.
Dat maakt het leven mooi.
Een dood moet je verwerken.
Dan zal je kleuren echt opmerken. Er zijn zoveel mooie dingen.
Goud is voor een koning.
Zilver is voor een goede woning.
Je kan over kleuren kiezen.
Maar je kan er niet omheen zien.

Wil je meer weten over de gedichtendag op Mariagaarde, foto’s bekijken of reageren, surf dan naar deze site. Ook wie een ballon met een gedichtje vindt, kan er een seintje geven op het forum.

Corrigeer

Doe de stemcheck van Het Nieuwsblad en ontdek met welke partij jij het best overeenkomt.

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio