“Na de Sabbat zien we wel”

In The Picture: KVV hunkert naar know-how van Daniël De Paepe

In The Picture: KVV hunkert naar know-how van Daniël De Paepe

Foto: Koen Van Waesberghe

Zelzate - Voetbaldier Daniël De Paepe gaat voorlopig niet aan de slag bij KVV Zelzate, nochtans hunkert de club naar zijn diensten en zeker zijn know-how. “Ik zal regelmatig bij de beloften te zien zijn omdat mijn kleinzoon daar speelt, maar daar zal het voorlopig ook ophouden”. Wij hadden een goed gesprek op honderd meter van het A-complex.

Wie Daniël De Paepe (71) zegt voetbal en zegt voetbal in Hamme. Nochtans begon de ex-doelman op negenjarige leeftijd zijn loopbaan bij Rieme, het latere KV Ertvelde. Op zijn zestien jaar belandde hij daar in het eerste elftal. Daarna nam Armand -Mance- Seghers hem, op aanraden van de Robert Naudts, mee naar La Gantoise, het huidige KAA Gent, voor een te vroege test. Hij bleef bij Rieme, dat fuseerde met Ertvelde, en daar speelde hij als jonge doelman in tweede provinciale.
 
“Op mijn negentiende trok ik naar Racing Lokeren en na de fusie tot Sporting Lokeren bleef ik er tien seizoenen waarbij ik de opgang meemaakte van eerste provinciale tot eerste nationale. Bij Racing Lokeren was ik certitude en speelde ik onder andere met Aimé Antheunis en Etienne Zaman, we speelden zelfs kampioen met amper twintig tegendoelpunten”.
 
Evergem-Wetteren was eerste wedstrijd op VTM

In totaal speelde De Paepe vier keer kampioen met Lokeren. Wijlen voorzitter Etienne Rogiers kocht elk seizoen tien nieuwe spelers om toch maar in de hoogste nationale reeks te geraken maar de Zelzatenaar bleef steeds in dienst: “ik speelde er onder andere met Wlodek Lubanski, Wilfried Puis, Johan De Vriendt, Maurice De Schrijver, René Verheyen, Roland Velkeneers, Roger Henrotay, Marcel Verschueren, Aimé Antheunis, Roland Ingels, Bob Dalving, Pieter Suyckerbuyck en Ronny Tielemans. Ikzelf was toen de doublure van eerst Zdenko Vukcasovic en later Bob -Bouke- Hoogenboom.
 
Ondertussen bleef de man werkzaam bij RPC in Gent, hij bleef er veertig jaar en schopte het er tot productiemanager waarbij hij de leiding had over 250 werknemers. “Daarom vroeg ik aan toenmalig manager Aloïs Derycker om een andere ploeg te zoeken. Het werd SK Lebbeke waar ik twee seizoenen bleef, eerst als keeper die soms in een schietkraam stond, op het einde werd ik speler/trainer. We redden ons op miraculeuze wijze en de trainersmicrobe had me gebeten”, blijkbaar het begin van het groot Hams avontuur van De Paepe.

Zesduizend toeschouwers in bekerwedstrijd
 

Vanaf 1980 speelde De Paepe twee jaar voor VW Hamme waarmee hij direct de titel behaalde. Ondertussen had hij ook de Heizelschool drie jaar doorlopen, de eerste twee jaren als primus, het laatste jaar eindigde hij derde, op 52 deelnemers, na Roland Van Ginderachter en… jawel Georges Leekens. Op zijn 35ste trok hij transfervrij naar Evergem Center waar hij trainer/speler werd. “Op acht jaar tijd bracht ik de geelhemden van tweede provinciale naar bevordering. Na nieuwjaar 1983 mocht ik er ook mee het beleid uitstippelen waar de managersmicrobe werd geboren. Weet je dat Evergem-Wetteren het eerste verslag in VTM-sport was?”, blikt hij tevreden terug.

Over zijn managersperiode bij Hamme wil Daniël het niet al te uitbereid hebben. Hij volgde Jurgen Mettepenningen op en moest van nul herbeginnen. Het bestuur had hem tot tweemaal toe gevraagd om manager te worden. Toch had hij het moeilijk om de club financieel te runnen maar toch slaagde hij twaalf jaar na elkaar het budget rond te krijgen. “Dat rondkrijgen was steeds een moeilijke opgave in deze wereld, het is nu aan de nieuwe mensen om dit verder te zetten; ik wens hen daarbij dan ook alle succes”.
 
“Het mooiste dat ik meemaakte was de galawedstrijd tegen RSC Anderlecht wegens het honderdjarig bestaan van de club. Ook de bekerwedstrijden op Anderlecht, Standard, Club Brugge en Charleroi, waar we weliswaar werden uitgeschakeld. In het Astridpark speelden we ooit voor ruim twintigduizend toeschouwers.”
 
“Zowel als speler, trainer en manager behaalde ik verschillende kampioenstitels. Toch was dit steeds met beperkte middelen”, zegt nog De Paepe.
 
Grieken nemen club over, degradatie wordt onafwendbaar
 

Het laatste jaar in Hamme was misschien wel ‘het jaar teveel’. Het budget van club liet niet toe om sportieve inspanningen te doen waardoor een goedkopere trainers/speler kwam in plaats van één spelers minder aan te trekken voor de kern. “Voor de anti-mensen was dit de druppel die de emmer deed overlopen”, zegt De Paepe, “ook al heb ik altijd beweerd dat we het niet gingen redden, ik hoopte dat ik ongelijk zou krijgen”. Hamme nam een goede start en na de wedstrijd bij Patro Maasmechelen (0-2 winst) leek het alsof er niets meer kon gebeuren, de blauw-zwarten telden 25 punten na 17 wedstrijden of net voorbij halfweg het seizoen. Het bestuur gaf toen de leiding aan een stel Griekse overnemers. “Ik was tevreden want ik zocht al lang een stap opzij te zetten“, zegt De Paepe. “Zij brachten financiële middelen mee en gingen eindelijk mijn taken, met mijn goedkeuring, overnemen. Ze hadden grootse plannen er drie professionele mensen gingen zich aanmelden. Er kwamen ook zes testers en een trainer”. 
 
Volgens verschillende bronnen was die trainer de Engelse taal niet machtig, soms moest er een tolk aan te pas komen. Het werd een sportieve chaos die De Paepe met lege ogen moest aanzien. De club haalde nog één overwinning (0-3 op Berchem) en speelde testwedstrijden met degradatie als gevolg.
 
“Het beloofde geld kwam niet en de vertwijfeling sloeg bij iedereen toe”, zegt De Paepe. Aangezien ‘De Grieken’ hadden overgenomen diende ik op 27 februari officieel mijn ontslag in via een aangetekend schrijven en tot 31 mei zette ik mij in voor de club tijdens mijn opzegperiode. In de club gingen we dit stil houden voor pers en publiek om de rust te bewaren maar dat was buiten voorzitter Bart Steukers  gerekend; die diende de week nadien zijn ontslag in en bracht dit wel naar buiten, de rust in de clubleiding verdween. Ik bleef ondertussen aan de slag tot eind mei”.
 
Cijfers liegen niet
 

“Mensen die geen voetbalachtergrond hebben kunnen geen club leiden”, eindigt De Paepe, “het is niet verwonderlijk dat de drie punten op Berchem werden gehaald, toevallig de wedstrijd waarin ik nog ingrepen kon doen”, zegt de man heel eervol, “we hadden één punt tekort voor een verlengd verblijf in de eerste amateurreeks.”
 
Daniël vertelt het met een krop in de keel. Twaalf jaar management kropen niet in zijn koude kleren maar het voetbal leerde hem dat alles draait om (veel) geld. 
 
Hoe zijn toekomst eruit ziet weet de onlangs 71 jaar geworden Zelzatenaar niet. “De toekomst zal wel raad brengen maar mijn prioriteitsvolgorde is eenvoudig  Gezondheid en leven in plaats van geleefd worden”, zegt de man die letterlijk op een boogscheut van het A-complex woont.

Als het van KVV afhangt lijven ze maar al te graag Daniël De Paepe in. “Natuurlijk kunnen we zijn kennis, ervaring en know-how gebruiken”, zegt voorzitter Stefaan Luca”, binnenkort zal ik hem wel eens uitnodigen voor een gesprek en dan zien we wel of we van Daniël zijn diensten gebruik kunnen maken”.

Corrigeer

Doe de stemcheck van Het Nieuwsblad en ontdek met welke partij jij het best overeenkomt.

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio