Interview met zanger Sander Van den Broecke over de nieuwe plaat van the Falling Man

Ik schreef een lied over paniekaanval nummer 22 (van de 84)

Ik schreef een lied over paniekaanval nummer 22 (van de 84)

Falling Man Foto: Inge Bosschaerts

Gent - Vrijdag 12 april stelt de Gentse band ‘Falling Man’ hun nieuwe EP 'Candy' voor in de Charlatan. Twee jaar geleden wisselde de band van zanger. Sindsdien bracht Falling Man twee platen uit. Zanger Sander Van den Broecke (53) vertelt ons het verhaal achter de songs.

Enkele jaren terug nam Sander Van den Broecke (53) het roer over van zanger Sam Louwyck. De zanger stapte uit de band door zijn drukke agenda. “Het was mijn goede vriend Polie Van De Velde, de gitarist van Falling Man’, die me vroeg of ik het zag zitten om te zingen. Hij had me dertig jaar geleden zien spelen in een bluesbandje. Ik ben met klamme handjes naar een repetitie gegaan en blijkbaar was het goed genoeg", klinkt het bescheiden.

Tiener
Sindsdien klinkt Falling Man wat meer bluesy. Van den Broecke: “Dan kan zijn, maar dat is niet per se onze bedoeling. Wij streven geen keurslijf van een bepaalde stijl na. We zeggen nooit vooraf dat het ‘jaren 80’ moet klinken. Natuurlijk hoor je wel dat we in die tijd zijn opgegroeid. Onze nummers ontstaan in het repetitiekot.  Het nummer ‘Panic Attack’ bijvoorbeeld is rockabilly maar heeft een Motown beat, die me doet denken aan Lust For Life van Iggy Pop.”
Van den Broecke schrijft zijn eigen teksten en put daarvoor inspiratie uit zijn eigen leven. In ‘B&D’ vraagt hij zich af waarom hij die bedelaar in de straat wel ziet, maar altijd negeert.

Snoepjes schieten
Falling Man maakte bij het nummer ‘Candy’ een clip waar heel wat snoep de revue passeert. “Candy gaat over iemand die heel diep zit. De reden is onduidelijk. Zij of hij speelt voortdurend het spelletje Candy Crush om niet te moeten denken aan haar verdriet en wanhoop.  Ik heb dat in een moeilijke periode zelf ook veel gedaan, maar dan met ‘Bubble Shooter’. (Lacht)."

Bij ‘Candy’  denken we spontaan aan  ‘Morphine’, een band uit de jaren 90. Die slepende slide gitaar van Falling man was bij Morphine een sax geweest. “We zijn al met mindere groepen vergeleken," lacht Van den Broecke. (lees verder onder afbeelding)

Of ‘Panic Attack, n°22’ ook autobiografisch is? “Ja, paniekaanvallen zijn een lange tijd mijn hobby geweest,” zegt Van den Broecke ironisch, “ik dacht echt elke keer dat ik dood ging. Gelukkig ben ik uit die vicieuze cirkel geraakt.”

Studio
Hoe was het om in een studio een plaat op te nemen? “Het voelt nog altijd raar aan.", vertelt Van den Broecke. "In een studio horen échte zangers thuis. Het het was heel plezant werken met Rodrigo Fuentealba (producer, Fifty Foot Combo, Mangold). We hebben alles live ingespeeld. Op twee dagen was het af. ‘Angry Kid’ is een song die voor de helft geschreven is door Stella (10), de dochter van Polie. Ze speelde een pianolijntje terwijl ze zong en met haar voeten stampte. Op de plaat werd de piano een gitaar.  De drum is een vertaling van haar voetenwerk. Op een kwartier was het nummer af.”

Herrijzenis
Mocht je één vrijkaart hebben om met een gestorven artiest het podium te delen…?  (Na lang twijfelen’)  “Dan kies ik voor Alan Vega van de elektropunkband ’Suicide’. 'Mister Vega' op onze vorige plaat ‘Ghost’ is een nummer over hem. Geef me dan maar een plaatsje achteraan het podium, dan doe ik gewoon wat hand claps,” aldus Van den Broecke.

“We moeten realistisch blijven. We zijn al wat ouder, we maken ons geen illusies meer. We amuseren ons, maken muziek en leggen de lat zo hoog mogelijk. Maar zoals iedereen die iets maakt, of het nu muziek is of iets anders, willen we dat veel mensen het mooi vinden. Al is het maar omdat we dan veel live kunnen spelen.”

‘Falling Man’ heeft ieder optreden een stevige livereputatie te bevestigen. En dat zal niet anders zijn op vrijdag 12 april in de Charlatan.

Corrigeer

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio