Naast Franse chansons staan op Collage ook Duitse, Spaanse en één Nederlandstalig nummer

Chansonnière Sarah D'hondt zet een stap vooruit

In een volgelopen Minardschouwburg stelde Sarah D'hondt haar tweede fullcd voor. Die kreeg de titel Collage mee. Collage is de opvolger van Souvenir, haar debuutplaat die een paar jaar geleden uitkwam en waarop ze enkel Franse chansons naar haar hand zette. Ook op Collage zijn 8 van de 13 nummers Franstalig, maar Sarah zingt nu ook in het Spaans, Duits en ... het Nederlands. "Dit is geen koerswijziging, maar een vervolg" zo licht Sarah D'hondt haar tweede plaat toe.

Ze weet waar ze mee bezig is. Ze weet waar ze staat, en ze weet ook goed van waar ze komt. Woont al jaren in Gent, maar afkomstig uit een dorp in West-Vlaanderen. Dat dorp komt tijdens haar cd-voorstelling meerdere keren ter sprake: "Ik zie er dan wel eeuwig jong uit, maar ik ben zeer nostalgisch", zo verklapt ze tijdens één van haar bindteksten, waarin ze wel vaker teruggrijpt naar haar kinder- en jeugdperiode, daar in het dorp in West-Vlaanderen, waarnaar ze nu nog met plezier terugkeert. En waar ze het sluitingsfeest van het cafeetje dat uitgebaat werd door de kromgegroeide Marie-Jeanne meemaakte, omdat het café plaats moest maken voor appartementen. In dat café ging ze met plezier op een barkruk staan om op verzoek van de cafébazin en de klanten Tombe La Neige van Adamo te zingen.

Nostalgie

De verleiding om verder door te gaan op de bindteksten van Sarah D'hondt is groot, maar we willen u het plezier niet ontnemen als u naar één van de volgende concerten gaat. Maar ze zijn wel vermeldenswaard, want als Sarah D'hondt zegt dat ze met Collage een stap verder zet dan met Souvenir, dan heeft ze het niet enkel over de taal waarin ze zingt, maar ook over de manier waarop ze haar show brengt. D'hondt omringde zich niet enkel met nieuwe muzikanten (waar ze vol lof over is) en voor haar nieuwe show werkte ze samen met kunstenaar Philippe Tonnard die een gigantisch decorelement maakte voor haar show. D'hondt wil duidelijk iets meer de theatrale tour op en vrijdagavond leek ze in de Minard alvast de juiste toon gevonden te hebben. Haar verhaaltjes vertelde ze alsof ze aan de toog van het café stond, zonder enige stress. En ze wist ook wanneer ze moest ophouden met vertellen.

"Ik heb een heel grote familie, en daardoor kan ik de zalen makkelijk laten vollopen" grapte ze bij het begin van de voorstelling. Naast haar echte familie doelt ze daarmee ook op haar trouw publiek. Sarah D'hondt noemt zichzelf een artiest van de korte keten. Ze doet, voorlopig, alles zelf: concerten organiseren, haar platen opsturen, noem maar op. Van de vorige cd heb ik er wel 2.500 opgestuurd. En het concert in de Minard bleek uitverkocht zonder dat ik eigenlijk affiches uitgehangen heb. Ik heb een zeer trouw publiek, en ik wil dat publiek ook echt verzorgen. Wellicht kon ik makkelijk de Minard twee keer uitverkocht hebben, maar ik vind het niet nodig dat mijn publiek van alle kanten van het land naar Gent komen. Ik heb beslist dat ik naar hen zal komen. In het voorjaar wil ik op tournee gaan. Naar de mensen."

Uiteraard heeft alles zelf doen ook zijn nadelen: "De tijd die ik in administratie en praktische zaken steek, kan ik niet gebruiken om creatief met muziek bezig te zijn" aldus Sarah D'hondt, maar voorlopig kan ik met die situatie wel leven. D'hondt werkt halftijds in de sociale sector en moet dus niet noodzakelijk van haar muziek leven. 

"Ik durf het bijna niet te zeggen waarom ik destijds niet resoluut voor een muziekopleiding koos. Ik vond dat ik iets 'nuttig' moest doen. Ik schaam mij er over dat ik dat nu zeg, want nu, zoveel jaar later, heb ik echt het gevoel dat ik, door de manier waarop ik de nummers breng, eigenlijk wel iets nuttig doe."

Ze benadrukt dat ze geen singer-songwriter is. "Ik ben een chansonnière. Ik maak geen nummers, maar ik zing ook niet gewoon covers. Ik breng de nummers op mijn manier."

Toen ze de cd voor het eerst aan haar vader liet horen, vond die dat ze niet voor de volle honderd procent laten horen had wat ze allemaal kon: "Ik had er echt geen behoefte aan om te bewijzen hoe hoog en hoe laag ik met mijn stem wel kon gaan. Mijn fans weten dat ondertussen wel. Ik wil op Collage niet bewijzen dat ik aan topsport doe. Je kan ook een goede balletdanseres zijn zonder om de vijf minuten een spagaat te doen hé. Maar met Collage zet ik wel een stap verder. Trouw aan het Franse chanson, maar ook Duits en Spaans. Duits is een taal die me goed ligt om te zingen, Spaans kon ik goed gebruiken toen ik een relatie had met een Argentijn."

Er staat ook één Nederlandstalig nummer op Collage: De Zotte Morgen van Zjef Vanuytsel. "Zjef Vanuytsel, moeten we daar niet afblijven, zou een mens denken. Het nummer kwam eerder 'toevallig' op de cd. We hadden er al vijf dagen studio opzitten _ mijn mooiste week van het jaar overigens _ en we hadden wat tijd over. Ik ging even buiten mijmeren en toen ik terug binnen kwam kwam de idee om het toch te doen. En ik zong het dus in. Daarna reden we om frieten, en toen we terugkwamen van het frietkot bleek toetsenman Stijn Bettens er een bass ondergezet te hebben en beslisten we: we zetten het er op. Ik vind het een heel mooi nummer. Een nummer om als je in het donker naar huis rijdt, in de auto op te zetten. Dat is één van mijn normen om een nummer te beoordelen: geeft het jou een goed gevoel als je het opzet als je 's nachts naar huis rijdt?"

Collage. Sarah D'hondt. Muzikanten: Jean-Philippe Poncin, Frederik Vanden Berghe en Stijn Bettens. Info en boekingen: www.sarahdhondt.be

 

Corrigeer

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio