Slow Mail Trage Post

Creatief schrijven in de bib

en schrijven maar ... met de rechterhand Foto: ludo vervloet

Laakdal - Vanaf augustus 2012 tot en met 15 oktober 2013 nodigt 'Creatieve schrijfkunst' in heel Vlaanderen mensen uit om te communiceren met komende generaties in de vorm van Trage Post. Je schrijft nu een brief die 'gegarandeerd' pas eind oktober 2030 door de bestemmeling geopend kan worden...

Tijdens een wandel- en schrijfworkshop Trage Post deden we zaterdagvoormiddag de nodige inspiratie op om een brief te schrijven voor de toekomst. 

De 6 vrouwen en één man (ikzelf) die kwamen opdagen voor een vier uur durende sessie in briefschrijven op de oude manier, hebben het zich zeker niet beklaagd dat ze daar een vrije zaterdagvoormiddag van liefst 4 uur lang dienden voor op te offeren.

Je schreef je 'Trage Brief' aan wie jezelf wou: je eerste kleinkind, je opvolger in je job, op je werkplek, de burgemeester die eind 2030 in jouw gemeente aantreedt ...

De Gentse ex-leraar Nederlands Daniel Billiet, die zijn job als lesgever opgaf om zich volledig te wijden aan de creatieve schrijfkunst omdat hij sociaal geëngageerde boeken en poëzie schrijven belangrijker vond, legde in korte maar krachtige bewoordingen uit wat hij, tijdens een anderhalf uur durende stiltetocht door de kalmste natuurplekjes in de buurt van het gemeentehuis, hiermee wou bereiken later in de voormiddag.

Iedereen kreeg bij lottrekking een citaat mee van een schrijver en moest daar zo lang mee bezig zijn dat zij/hij een beslissende wending aan zijn Trage Brief kon geven.

Op mijn briefje van tekenaar/schrijver Roland Tooling vond ik volgend citaat: "Wie tekent, bakent stilte af, bezweert de tijd, trekt zich terug, laat weg, houdt enkel vast wat naar essentie leidt (...)"

Ik begreep meteen dat ik vrijdag thuis al goed zat met dat wit vel papier en een balpen voor me, klaar voor een kladversie die snel zou uitlopen tot 5 volle weliswaar getypete pagina's. Schrijven met de pen kan moeilijk met artritis in duim en vingers ... De dames aan de ovalen tafel in het zaaltje naast de vergaderzaal van de maandelijkse gemeenteraad in Laakdal, begrepen het zaterdag minstens even snel.

Jenthe Geybels en Luna Ghoos uit Klein-Vorst, Christel Kerckhoffs en ikzelf uit Veerle, Franca Dierckx en Emmanuelle Maridjan-Koop uit Tessenderlo en Marie Wils uit Olmen schreven zich de vingers haast krom aan de kladversie van wat binnen de tien dagen de Trage Brief moet worden die pas in oktober 2030 mag geopend worden.

Briefschrijven is een mooie, wat vergeten kunst. In tegenstelling tot e-mail en twitter doorstaat een brief de tijd. Je schrijft hem bedachtzaam, met zorg. Je schrijft iets dat bewaard en telkens weer herlezen kan worden. Je schrijft over wat je ter harte gaat.

Een korte rondvraag leerde mij dat de dames gemiddeld zowat aan ... twee met de pen geschreven  brieven per jaar komen. Tijd om daar wat aan te doen dus.

Wat inspireert je voor het leven? Welke waarden, welk verhaal, welk boek? Wat vind je vandaag belangrijk en levensnoodzakelijk om door te geven?

Wie nog graag wil meeschrijven, kan dat. Je afgewerkte brief steek je in een geadresseerde envelop en bezorg je in de abdij van Averbode bij Jos Bielen.

Voor andere bewaarplaatsen in het arrondissement Turnhout klik je even www.tragepost.be aan. Succes ermee.

 

-ludo vervloet-

 

En als toegift ...10 tips/valkuilen voor briefschrijvers :

01    Eén van de geneugten van een echte brief: je kunt die eindeloos herlezen. Maar daar zit ook een gevaar: wat je geschreven hebt blijft voor altijd zo bestaan. Denk dus twee keer na alvorens je iets schrijft dat kwetsend zou kunnen overkomen. Een geschreven woord blijft tien jaar later even scherp klinken.

02   Neem je tijd. Je hoeft zo’n brief niet in één geut neer te schrijven. Zeker als het om gevoelige materie gaat, neem je er maar beter rustig je tijd voor. Gun je brief de nodige gistingstijd. Je hebt de tijd om het net zo lang bij te schaven tot wanneer het echt klinkt zoals jij het werkelijk bedoelt.

03   Een brief is de persoonlijkste en meest intieme vorm van literatuur. Maar dat betekent niet dat je nu opeens naar je beste vriend of dochter bekakte literatuurderij moet zenden. Als je brief niet jouw stem en persoonlijkheid ademt dan is het niet goed. Want reken maar dat de bestemmeling zal denken: oei, wat scheelt er? Zo ken ik hem niet?! Blijf dus vooral jezelf. Wat niet betekent dat je geen grapjes kunt maken; vooral grapjes die alleen de briefschrijver - de bestemmeling kunnen begrijpen verdienen aanbeveling.

04   Elke brief is anders. Want je schrijft die naar één bepaalde persoon. In feite bepaalt dus de bestemmeling in hoge mate mee wat en hoe en waarom jij schrijft.

Herinner jij je nog veel van 17 jaar terug? Bedenk dus dat je brief wordt bedeeld over 17 jaar en je wellicht de bestemmeling enkele handvatten zult moeten geven over jezelf en 2013. Stel jezelf dus voortdurend de vraag: kan de bestemmeling dit helemaal goed begrijpen en inschatten?

05   Jouw brief moet hoe dan ook je persoonlijk verhaal zijn. De bestemmeling is niet geïnteresseerd in een afstandelijk essay van jou, dat leest hij wel ergens anders, hij wil weten wat jij persoonlijk ervan denkt en voelt, waarom jij zo denkt, waarom jij dat naar hem/haar schrijft.

06    Een brief krijgt altijd een plaatsbepaling en een datum mee. Misschien kun je daar iets mee doen, je bent er misschien nog samen geweest met de bestemmeling…

De datum mag je best in grote cijfers schrijven, want voor de bestemmeling bepaald indrukwekkend.

07   De aanspreking wordt uiteraard bepaald door het soort van relatie dat je hebt met de bestemmeling. Het is toegestaan te overdrijven, want geef toe, een brief die na 17 jaar aankomt, is toch ook lichtjes overdreven, nee?

In de eerste alinea kun je maar beter jezelf eventjes typisch/ ironisch/ zelfrelativerend voorstellen, want na 17 jaar... En ook hoe je ertoe gekomen bent – Trage Post Slow Mail – om de bestemmeling te schrijven.

08  Tweede en verdere alinea’s: waarom deze brief, het doel van je brief… kijk, dàt wil ik jou vertellen. Maak jouw punt. Wat zijn de waarden en verzuchtingen die jij met deze brief wil meegeven. Waarom dit nu? Toon aan wat voor jezelf de urgentie is van het punt dat je wilt maken. Kader het in je persoonlijk levensverhaal.

Excuseer dat het een lange brief is geworden, ik had geen tijd voor een korte. Probeer hoofd- en bijzaken gescheiden te houden. Focus op je hoofdlijn. Stel zelf vragen (dat duidt op betrokkenheid en echte nieuwsgierigheid): vragen naar zijn/haar verwachtingen, dromen…

09   Geef zelf eventueel een fout toe: ‘als ik het kon overdoen dan zou ik zeker niet…., maar… Want ik heb wel een en ander geleerd, daarom schrijf ik het ook naar jou.’ Wees concreet, geen te zweverige, abstracte manier van schrijven. En uiteraard, zeker niet prekend of moraliserend
.

10   Maak een afspraak met de bestemmeling om over een en ander van gedachten te wisselen. ‘Want de medische wetenschap gaat met een rotvaart vooruit…en indien niet: je mag mijn lever en mijn kunstgebit hebben!’ Vergeet niet af te sluiten met een warme afscheidsgroet en ook je naam (eventueel bijnaam/roepnaam) en adres.

©Daniel Billiet

 

Corrigeer

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio