Sam Wauters solo - vrijdag 3 februari in 't Kerkske te Kapellen

FOTOSPECIAL. Het muzikale ei van Sam Wauters

Foto: Foto Margo Tilborghs

ESSEN/KAPELLEN - Na enkele theaterstukken weet Sam Wauters het weer. Muziek, dat is waar hij zijn ei kwijt wil. Dat is de richting die hij wil uitgaan. Daar voelt hij zich het best thuis en daar voelt hij zich ook het meest mee verbonden.

Ik ontmoet Sam in een taverne in Kalmthout, niet ver van muziekschool Muzarto waar hij les geeft en op een boogscheut van Essen waar hij zijn jeugd heeft doorgebracht.

Muziek
Na een aantal theaterproducties staat Sam straks weer solo op het toneel.
Sam Wauters: “Muziek, mijn muziek, dat is de richting die ik wil uitgaan. Daar voel ik me het meeste in thuis en daar voel ik me ook het meest mee verbonden. Ik schrijf over vragen waar ieder mens wel eens mee zit en haal de inspiratie uit mijn directe omgeving, dingen die ik zie.”

Vastbesloten van kleins af aan
Ik vraag me af of Sam altijd al heeft geweten of hij deze richting wilde uitgaan, want zanger worden is niet direct een evidente keuze.


Sam Wauters: “Het heeft er altijd al ingezeten dat ik dit zou gaan doen. Mijn vader is ook heel muzikaal en mijn grootvader was een heel groot muzikant. Destijds speelde mijn vader in een dansorkest: De Romijo’s. Soms mochten mijn broers en ik mee naar de repetities. Ik was een jaar of 9 en toen is de vonk echt overgeslagen.”

Van dorp naar stad
Sams schoolcarrière begon vrij traditioneel. Lagere school, enkele jaren college en dan naar Sint-Jozef in de Hofstraat.
Sam Wauters: “Op Sint-Jozef heb ik mij destijds gigantisch geëngageerd voor het schooltoneel. Verder speelde ik toen ook nog in een band als drummer. Ik was niet bezig met schoolse dingen en wiskunde was al helemaal mijn ding niet. Maar muziek spelen en liedjes schrijven deed ik wel. Op het einde van dat derde jaar bleek dat ik niet geslaagd was. Ik ben dan overgestapt naar de Steinerschool in Antwerpen. Daar vond ik mezelf terug en had ik terug zin om iets creatiefs te gaan doen.“


Studio Herman Teirlinck
Sam Wauters: “Na een voorbereidend jaar op de kunsthumaniora, ben ik toelatingsexamen gaan doen op studio Herman Teirlinck, richting kleinkunst. Ik wilde zingen, maar zeker niet toneel spelen.”

“Het was een ongelooflijke tijd. Hard en ook confronterend. Ik ben de docenten van toen dankbaar dat ze mij gedwongen hebben om ook iets met woord te gaan doen want daardoor heb ik geleerd mezelf open te stellen op een andere manier dan in muziek. Het heeft de wegen geopend naar het theater en daar ben ik nu heel blij mee.”


Hoe schrijf je een lied?
Ik vraag me af hoe Sam aan een lied begint. Hoe begin je aan het schrijven van een songtekst?
Sam Wauters: “Zinnen komen binnenwaaien. Het is een manier van kijken naar de wereld, niet krampachtig, een manier van openheid, beelden laten binnenkomen. Genoeg ruimte inbouwen om die ruimte te kunnen hebben. Op een open manier de wereld tegemoet gaan.”

Ik kom naar huis
Sam Wauters: “Een voorbeeld van zo’n lied is het nummer ‘Ik kom naar huis’.
Het is een nostalgisch lied dat over iedereen kan gaan. Letterlijk vertrokken uit een beeld van mijn jeugd. Ik bladerde in een fotoalbum en zag een foto van mezelf aan zee. Mijn vader of moeder had die foto genomen vanuit het appartement waar we verbleven en ik zag mezelf staan op de dijk naar boven zwaaiend. Klaar om te vertrekken of om terug naar boven te gaan. Vlieger in de hand en zonder muts want die was ik kwijtgespeeld.”

“Die foto brengt me naar het volwassen worden. Van kind tot nu. Over alle dingen die je op je pad kan tegenkomen. Over groeien met vallen en opstaan. Altijd op weg naar huis, je thuis, naar jezelf.”

“Het lied gaat als volgt: ‘Maar ik ben niet meer datzelfde kind als toen. Ik wist van niets. Wist ik veel dat mijn weg naar hier zou gaan. Van mijn dorp naar de stad. Langs scholen, examen en gebuisd.’ Al die zaken … dat begint dus allemaal vanuit die foto.”

Sam Wauters: “Ik hoop dat mensen het gevoel krijgen dat bepaalde liedjes over hen zouden kunnen gaan. Dat is mijn streven. Een stukje herkenbaarheid. Een stukje troost in positieve zin. Een aanknopingspunt. Een spiegeling.
Mijn liedjes gaan niet enkel en alleen over mezelf maar over iedereen. Soms blijft er iets hangen, een melodie, een woord, iets klein … en dat wil ik graag meegeven. Dat er iets blijft hangen waarop ze verder kunnen borduren.”

Goed gevoel
Sam Wauters: “Mensen die in het verleden naar me kwamen luisteren, gingen altijd met een goed gevoel naar huis. Het programma is niet zwaar, terwijl de nummers op zich dat soms wel kunnen hebben. Vragen waar ik mee zit, dingen die ik zie en voel. Ik zei het al eerder: ik haal de inspiratie uit mijn omgeving.”
“Buiten mijn eigen nummers breng ik ook nog enkele nummers van Brel. Die teksten zijn niet op de letter vertaald en daardoor zijn ze ook een stukje van mezelf geworden.”

Sam Wauters solo
Sam Wauters: “Het optreden is geen herhaling van wat ik in Rataplan heb gedaan. Ik ben als mens verder gewandeld en ben ook gegroeid in wie ik ben. Ik weet heel goed waar ik naartoe wil. Mijn muziek. De richting die ik wil uitgaan.
Daar voel ik me het meest in thuis en voel ik me het meest mee verbonden. Mensen moeten maar eens komen zien. Ik wil ze daarvoor uitnodigen, omdat ik denk dat de voorstelling er mag zijn. “

Wat? Sam Wauters solo
Wanneer? Vrijdag 3 februari 2012 – 20u30
Waar? ’t Kerkske – Kapelsestraat 182 – Kapellen
Kaarten? CC Kapellen – 03 660 67 50
Prijs? VVK 10 euro – ADK 12 euro
 

Corrigeer

Immo in de regio

Auto's in de kijker

Jobs in de regio