Horeca aan station Groenendaal breidt vlugger uit dan GEN- en andere werken

© Michel Van Mullem

© Heemkundige Kring Hoeilaart

© Michel Van Mullem

© Michel Van Mullem

© Michel Van Mullem

© Michel Van Mullem

© Michel Van Mullem

© Heemkundige Kring Hoeilaart

© Michel Van Mullem

1 / 9
thumbnail: null
thumbnail: null
thumbnail: null
thumbnail: null
thumbnail: null
thumbnail: null
thumbnail: null
thumbnail: null
thumbnail: null

De verdere of vernieuwde ontwikkeling van de stationsite van Groenendaal loopt zo traag dat de horeca er straks eerder klaar zal staan met een aanbod van diverse drank- en eetgelegenheden. Het begon met de opening van het eet- en danscafé Dreams, vervolgde met "Chez Lulu" en gaat binnenkort gestaag door met alweer een nieuwe onderneming die inhoudelijk nog invulling moet krijgen maar intussen flink wordt vertimmerd. Het voormalige"Café de Groenendael" blijkt thans aan de beurt om een nieuwe bestemming te krijgen.

Michel Van Mullem

En net als "Chez Lulu" wordt het een telg van het horeca-imperium 'Restauration Nouvelle" met zetel in Alsemberg. En wat die horecagroep zoal onder de pannen (!) heeft, spreekt tot de verbeelding. Een en ander vinden we terug in een keurig en fraai uitgegeven mini-gids die stil staat bij niet minder dan 19 locaties in het Brusselse en voorts tot in Waterloo. Schitterende restaurants in imposante herenhuizen, villa's, kastelen en andere nobele onderkomens. Bovendien bevat het exclusieve diners in een exotisch paviljoen uit de jaren '30, namelijk in Arquennes op amper 25 minuten van de hoofstad. In dezelfde gemeente biedt het overigens een traditionele Marokkaanse tent aan om onvergetelijke feestjes te bouwen.

We blijven voor de gelegenheid liever wat dichter bij huis en werden nieuwsgierig naar de herkomst van de laatst verworven horecalocatie vlak naast het station van Groenendaal. Tijd om er Michel Erkens van de Hoeilaartse Heemkundige Kring bij te halen...

Faro, Lambik en bruin bier

"Een eerste kaart draagt een nummer 1 uit een reeks. Ze werd uitgegeven door “Rose-Joly”. Wanneer ik met een vergrootglas naar de ingang kijk dan zie ik bovenaan het woord “café” staan en boven de ingangsdeur de naam Rose-Joly. Dat waren dus de toenmalige (en eerste ?) eigenaars. Het gaat om Francis Rose en Joanna Elisabeth Joly beiden geboren in 1886. Hij was de jongste zoon van Nicolas Rose ‘Kola Rose” die het restaurant in de “Château de Groenendael” uitbaatte, zij was de jongste dochter van de Hoeilaartse brouwer Jozef Joly, wiens brouwerij in de Vandenbroeckstraat stond en de naam “L’Aigle” droeg”. Men brouwde er naast huishoudbier ook Faro en Lambik en bruin bier. Het lijkt dan ook een voorbestemd huwelijk, de dochter van de brouwer met de zoon van een restaurantuitbater, ze huwden in 1908", zegt Michel Erkens. "Zij gaan zich dicht bij het treinstation vestigen, tussen de trein- en de tramsporen. Er zal wel veel volk langs gekomen zijn in die tijd voor WO I. Hun café heette, volgens ik kan opmaken uit de andere postkaart “Café de Groenendael”. Op een ander document heet hij “Nouveau café de la gare”.

Baccara

"Voor de verdere geschiedenis moet ik verwijzen naar het boek van Roger Dewit en zijn medewerker, Willy Lauwers “Schol Hoeilaart, 135 jaar cafégeschiedenis in Hoeilaart”. Meer bepaald op pagina 111", gaat Michel Erkens verder.

"Ik citeer letterlijk uit het boek: “Voor de tweede wereldoorlog noemde het “Café de la gare” en werd gehouden door Deboodt (Barchon) en later door Kindermans. Rond 1955 veranderde Debondt Roger en zijn echtgenote Dubois Simone het in “La Cabanne” tot ongeveer 1974. Nog later kreeg het de naam van een roos “Le bac à rats”. (“Baccara”, de gekende donkerrood, paarskleurige roos. nvdr). Nog later in ongeveer 1980 werd het “Black Beauty”.” Tot daar het citaat".

In ieder geval lijkt het er op dat wat ooit stond te verkommeren nu toch weer mag stralen. En dat is een goede zaak voor Groenendaal. Misschien kan men straks terug aan postkaarten denken... En dat alles in schril contrast met het station zelf waarover je zo nu en dan iets hoort over bestemming en zo al lijkt het dossier in een lange stille slaap verzeild geraakt. En nu de GENwerken ook al weinig goeds voorspellen, zou het armzalige pand nog verder kunnen wegzinken in de vergetelheid. Ook het stationsplein, de pendelparking en verder de hele omgeving blijft vooralsnog onaangeroerd. Her en der neemt het sluikstorten toe en met de pijnlijke gebeurtenissen van de voorbije zomers indachtig blijft het er overigens erg onveilig. Groenendaal verdient beterschap. Nog gelukkig dat sommige middenstanders net hetzelfde denken. (Met dank aan Michel Erkens en Bob Walkiers).

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio