Het mysterie van de verdwenen Vismarkt

Het mysterie van de verdwenen Vismarkt

Foto: eigen collectie

LEUVEN - De legendarische vishal op de Leuvense Vismarkt mag dan wel afgebroken zijn in 1972, maar ze spreekt nog steeds tot de verbeelding van vele Leuvenaars. Veertig jaar na de sloop blijven de geruchten over de huidige plaats van de eventuele restanten de ronde doen.

Nog meer historische weetjes vind je op www.facebook.com/Leuvensehistorischeweetjes

De Vismarkt heeft haar naam zeker niet gestolen. Vandaag is er misschien niet meer veel van te merken, maar dit plein was eeuwenlang het centrum van de Leuvense vishandel. Het hoogtepunt was de bouw van deze vismijn, die helaas gesloopt werd in 1970.

De bijzonder mooie vishal sierde de Vismarkt vanaf 1884, maar de vishandel zelf dateert van een nog verder verleden. Al vanaf de 14de eeuw was de Vismarkt de binnenhaven van Leuven. De vers aangevoerde vis werd er ook verkocht en zo ontstond op de huidige plaats van de parking het allereerste Leuvense marktplein. De herbergen deden goede zaken, en dat zouden ze blijven doen. De Vismarkt kende tot diep in de jaren '70 van de vorige eeuw een druk uitgangsleven, totdat de Oude Markt die rol overnam.

In 1878 werd de Dijlearm van het Craenendonck en de Vismarkt omgelegd en overdekt, want de haven had zich intussen verschoven naar de Vaart. Bijna tien jaar later had Eugène Frische, de stadsarchitect van die tijd, grote plannen om de rooilijn van de huizen te herzien, maar dat plan werd enkel uitgevoerd aan de noordkant, waar de voormalige RTT gebouwen tot voor kort stonden. Daarom staan de gebouwen aan de andere kant gezellig tegelijk elkaar aangeleund. Zijn plan voor de vishal werd wel afgewerkt. Tot dan kochten de Leuvenaars hun vis aan houten barakken, maar nu konden ze terecht in een heus monument.

Vanaf de golden sixties zou heel wat veranderen. Leuvense inwoners maakten kennis met grand bazaars, koelkasten en auto's. Vis verdween van het menu van de arme mens en de standjes in de vismijn werden minder verhuurd. Het leek een goed idee om de ondergebruikte vishal te slopen en te vervangen door ordinaire parkeerplaatsen. Dat lijkt nu bijna onverstaanbaar, maar vergelijk het met het tweedehands verkopen van cd's om je een smartphone aan te schaffen. Nadien krijg je natuurlijk spijt van al die tijdloze klassiekers, die je hebt opgeruimd. En anderzijds, probeer maar eens parkeerplaats te vinden op een zaterdagmiddag.

De vishal werd gesloopt in 1970. Op vraag van de lokale middenstand besloot schepen voor Openbare werken Georges Sprockeels tot de afbraak. De bestemming van het "bouwafval" blijft onduidelijk. Geruchten brengen de metalen constructie thuis in Brussel, over de Verenigde Staten tot in het verre Japanse Kobe. Het geloofwaardigste verhaal leidt naar Keulen. We zullen onze Duitse contacten eens aanspreken. Maar de harde waarheid is wellicht dat de prachtige vishal van Leuven op de stroothoop is beland. Intussen gaat de zoektocht onverminderd verder, want hoop doet leven en stel je toch eens voor....

Wie goed rondkijkt, vindt toch nog enkele verwijzingen naar het verleden terug. Zo verbindt bijvoorbeeld de Vissersstraat het plein met de Vaartstraat. Het winkelgedeelte van de Mechelstraat heette vroeger trouwens de Schipstraat. De namen van de waardevolle huizen aan de zuidkant dragen de toepasselijke namen als 'de Vischbank', 'In de Dry Schepen' en 'De Drye Heringen'. Het meest opvallende detail is zonder twijfel het portaal met de twee vissen van het huis 'Sint-Andries', genoemd naar de patroonheilige van de vissers. In dat pand, links van de Busleidengang, is nu een kinderkledijwinkel en lager staan nog twee vissenduo's. Zolang geen verloren gewaand brokstuk van de oude Vishal opduikt, blijven deze zes vissen de mooiste herinnering aan dit stukje Leuvens geschiedenis.

Corrigeer

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio