Oproep voor vertellingen rond oude en nieuwe kapellen

Oproep voor vertellingen rond oude en nieuwe kapellen

De kapel in Elst, voor de restauratie door de buren in 1984. Foto: Raymond Billen

Hoegaarden - De toerismedienst met zijn greeters - vrijwilliger gidsen - verzamelt verhalen rond oude kapellen, groot en klein.

Nu donderdag 20 februari noteren de greeters en andere erfgoedbeheerders in de kantine in Meldert verhalen over de kapellen van vroeger en nu. Schepen Marleen Lefevre (CD&V): "In de namiddag houden we daar een erfgoedcafé bij Okra Meldert. Het thema luidt: de veldkapellen van Meldert. We krijgen er input voor ons kapellenproject." Na Meldert volgt onder andere ook Nerm met hetzelfde doel voor ogen: vernieuwde aandacht voor de kapelletjes in het veld, het dorp, aan de gevels en de bomen.

Voorbeeld: de Onze-Lieve-Vrouwkapel in Aalst (niet te verwarren met de grotere Sint-Antoniuskapel) is ooit geschonken aan de kerkfabriek. In 1948 werd daarvoor een stoet met vijftienhonderd deelnemers georganiseerd. De huizen waren bevlagd en er waren twee triombogen opgericht. Men zong Te Lourdes op de bergen, ter ere van de schenkers, de familie Vigneron. De parochiepriester sprak in zijn verslag van een "mariabetoging", met dank aan de gemeente die de toegang tot de kapel heraanlegde en aan de buren die er een grot hadden bijgemaakt.

Op een aantal plaatsen, bijvoorbeeld aan de ontmantelde Sint-Quirinuskapel in Gaat, smeekten zieken om bijstand. Daarvan getuigen hun ex voto's. Elders werd de site aangeprezen als pleisterplaats, voor rust en bezinning. Zo luidde het in 1984 over de door buren gerestaureerde kapel van Troost in Elst: "Met de vier lindebomen is het een typevoorbeeld van dergelijke monumenten in Vlaanderen. Ons werd verzekerd dat deze plaats niet toevallig was uitgekozen en waarschijnlijk reeds eeuwenlang diende voor een godsdienstig doel. De muurschilderingen laten ons toe te stellen dat de kapel opgericht werd in de gouden eeuw van Hoegaarden, de 18de eeuw."

Volksvertellingen doen ook de ronde, bijvoorbeeld een over de kapel van Bijstand in Altenaken: "Mijn moeder, Jozefien, had een kameraad die ook Jozefien heette en daarom zegden ze daar "de kleine" tegen. Ze wilden al lang naar de kapel van Bijstand gaan maar stelden dat telkens uit. De kleine werd ziek en is gestorven. Sindsdien riep er elke nacht iemand "Oe,, oe, oe..." aan het dakvenster. Op den duur zegden ze: "Dat gaat de klein zijn, die terugkomt". "Ik ga naar het kapelleke van Bijstand, zonder verder uitstel", zei mijn moeder. Ze deed dat, brandde een kaars voor de klein haar zielerust. En van toen is 't gedaan geweest."

Corrigeer

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio