Sublieme en intieme voorstelling die iedereen moet gezien hebben

Lieven Debrauwer is eindelijk z(w)anger!

Foto: Sonja De Schuyter

Gent - In de Schryverszaal van het Sint-Bavoinstituut kwam Lieven Debrauwer zaterdagavond vanaf 19 uur zijn persoonlijke en intieme verhalen aan het publiek vertellen. Het was er bij momenten muisstil. Lieven kennen we vooral als regisseur van de Vlaamse films 'Pauline en Paulette' en 'Confituur'. Hij kan echter ook een aardig stukje zingen. Dat heeft hij zaterdag meer dan bewezen. En bovendien kan hij zo vertellen, dat iedereen aan z'n lippen blijft hangen. Deze voorstelling zou ik iedereen aanraden. Dit moeten jullie gewoon gezien hebben.

De eerste achttien jaren van zijn leven heeft Lieven Debrauwer als het ware elke dag 'op café gezeten'. Zijn ouders baatten immers een café uit. Lieven had dus een 'bar-moeder', zoals hij zelf zegt. Hij was de oudste zoon. Als kind verbleef hij veel en graag bij zijn grootouders. Ondertussen kreeg het publiek beelden te zien van zijn grootmoeder, die jammer genoeg al enkele jaren geleden gestorven is. Zijn grootvader was een fervent duivenliefhebber. In die tijd begreep Lieven niet waarom hij altijd stil moest zijn, als de duivenberichten op zondagmorgen door de radio klonken. In de keuken hing een spreuk: Ik zie zo gere mijn duivenkot. En Lieven zong dit lied van Bobbejaan Schoepen.

In grootvaders duivenmand heeft Lieven voor de gelegenheid al zijn filmtrofeeën verzameld. Zo ook het stukje opgerold papier, dat hij in Cannes kreeg. Van een moeder en haar geestelijk gehandicapte zoon, die zo graag naar 'Pauline en Paulette' keken, kreeg Lieven een symbolische pluim. De moeder bedankte hem en zei: 'Dat verdient immers een pluim'.

Naar school gaan vond Debrauwer maar niks. Vooral de lessen aardrijkskunde haatte hij. Hij kent nog altijd het verschil niet tussen de Nederlandse en de Franse vlag.

Het liefste draagt Lieven zijn weelderige haardos loshangend. Soms is het wel vervelend als mensen bijvoorbeeld in een winkel eerst zijn achterkant te zien krijgen en hem vragen : 'Kan ik u helpen, mevrouw?'

Bij de Russische balletten werden de danslokalen geparfumeerd. Lieven wou dat hier in Gent ook proberen, maar de voorraad van zijn favoriete parfum Mitsouko van Guerlain was op. Daarom besprenkelde hij het publiek met parfum Chanel Nr. 5. En het was de échte! Allez, het rook er alleszins toch naar.

Over Pauline en Paulette liet Lieven weten dat die film ook in Japan werd uitgebracht en dat die daar de titel Pauline kreeg. De Japanse journalisten vroegen aan Lieven hoe hij het klaargespeeld had om een vrouw met een geestelijke handicap te laten acteren. Da's tegelijkertijd een serieuze pluim voor Dora Van Der Groen's acteerprestatie, beaamde Lieven. Ann Petersen, die de rol vertolkte van Paulette, vond het toen een beetje jammer dat er over haar niet gesproken werd. Voor Ann had Lieven een rol klaar voor een volgende film, maar veertien dagen voor de start van de opnames, op 12 december 2003, overleed Ann. Die dag werd de film Pauline en Paulette nog eens uitgezonden op televisie. Maar nu keek iedereen naar de film, enkel en alleen voor Ann.

In afwachting van de realisatie van de film, kocht Lieven meer dan twee jaar lang allerlei spullen in het roze: mandjes, dozen, klasseurs, nietjesmachines, paraplu's, schoenen tot zelfs badeendjes en kookpannen. Kortom, een hele inboedel. En alles in tweevoud. Want op één been kan men niet lopen, aldus Lieven. Het personage Paulette hield immers van roze. Qua kleding heeft Lieven niet veel moeten kopen voor Ann Petersen, want de actrice hield zelf veel van roze en had voor 85 % eigen roze bloezen, vestjes en kleedjes in haar kast hangen.

Lieven bekende aan het publiek dat hij zelf al van z'n tien jaar wist dat hij op mensen van het mannelijk geslacht valt. Toen hij twintig was, heeft hij het aan zijn ouders verteld. Hij heeft er geen moeite mee om te zeggen en te tonen wie hij werkelijk is. Aan het publiek in de zaal vroeg hij: Wist u het van mij? En valt 't op?

Op het podium werd Lieven geassisteerd door drie knappe jongens: Marc Maes aan de piano en Giovanni Vens en Lezz Wauters, die door Debrauwer cour en jardin genoemd werden.

Tussen zijn verhalen door zong Lieven liedjes uit de oude doos van Toon Hermans Jasperina De Jong, Wim Sonneveld en Henk Elsink. 'De twee motten' van Dorus klonken nu in 't Westvlaams Er zitten twee motten in mien oede frak. Het dorp van Wim Sonneveld ging over Moorslede, het dorp waar Lievens vader, de man met het hart van koekenbrood, geboren werd. Eén van de hoogtepunten van deze voorstelling vond ik de uitbeelding van Kleine Johanna van Henk Elsink. Johanna werd voor de gelegenheid vervangen door Giovanni. De geluiden werden perfect geïmiteerd zoals bij Henk Elsink destijds, maar deze keer door Gionanni Vens. Schitterend, gewoon.

Lieven vindt het enigszins jammer dat hij nooit papa zal worden, maar hij heeft een broer, die ervoor gezorgd heeft dat hun beide ouders toch al grootouders zijn geworden. Zwanger kan Lieven zeker ook nooit worden. Maar dat staat toch op de affiches en de flyers! Maar da's een drukfout, aldus Lieven. Het moet zijn 'Lieven Debrauwer is eindelijk zanger' en niet 'Lieven Debrauwer is eindelijk zwanger'. Slechts één lettertje verschil, maar een totaal andere betekenis.

Tot slot vertelde Lieven dat hij vorig jaar in april 40 jaar is geworden en dat hij een rotjaar op alle vlakken achter de rug heeft. Maar de muziek in mijn hart is altijd juist, nooit vals, aldus Lieven. Hij gaf een boodschap mee aan het publiek: Geloof in jezelf en blijf vooral wie je bent. Da's belangrijk in het leven. En Debrauwer dronk nog een glaasje Elixir d'Anvers. Ik ben er zeker van dat ik vannacht goed zal slapen, zei hijWant dat zei zijn grootmoeder destijds ook altijd.

Het was een leuke, gezellige voorstelling. Voor herhaling vatbaar. Ik heb 100 % genoten. Het publiek hing aan z'n lippen, figuurlijk dan toch. Lieven zelf vond het ook leuk om eens theater te doen. Hierbij kon hij creatief zijn met decor, muziek, klank, kleur en geur. Het is eens iets anders dan films maken.

Voor de vlugge beslissers: de allerlaatste voorstelling vindt plaats op zondag 25 juli om 15 uur. U hoeft echt niet meer te twijfelen. Gewoon ernaartoe gaan. Het is meer dan de moeite waard. Reservaties: 0475/67.57.18 of 09/357.61.23 (na 11 uur).

Corrigeer

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio