“Zijn er nog pannenkoeken?”

Een pannenkoekenfeestje geurde nog na toen De Caster ‘Soul of a Man’, een rustige blues van  Blind Willy Johnson inzette. De Caster bracht niet enkel andermans werk mee. Hij heeft er de laatste tijd een nieuwe familie op nagehouden. Bij ‘The Infamous Roots Rielemans Family Orchestra” is De Caster, Eduard Rielemans. Ze spendeerden wat tijd in een kasteel en dat gaf hen inspiratie voor wat songs. In een leuk bleusnummertje mijmert Eduard Rielemans hoe het zou zijn om te leven als diverse insecten. Later op de avond speelde hij een tweede ‘kasteelnummertje’: ‘Doing it right’. We mogen De Caster gerust de Belgische J.J. Cale noemen.

De Caster en De Caster

Een van de grote helden van De Caster, hoe kan het ook anders, is Bob Dylan. Hij bracht een geslaagde interpretatie van Dylans ‘A ballad of a thin man’.  De Caster was  razend actueel toen hij de Mexicaanse grensperikelen in J.J. Cales Tijuana bezong en zich even in “the land of broken dreams” waande. Hij deed dit niet alleen, hij bracht zichzelf mee! Ook speelde hij enkele nummers samen met een opgenomen versie van zichzelf op een scherm. Zo kon hij gitaar en mandoline tegelijkertijd spelen.

Schreeuw het uit!

Na interpretaties van zijn helden John Prine en Wannes Van de Velde (naar het sappige Gents vertaald) kon De Caster het niet laten om even te ventileren over Trump en zijn wanpraktijken. “We mogen en kunnen niet meer zwijgen. Aan iedereen: roep en schreeuw het uit!" aldus een vastberaden De Caster (niet voor niets geboren in 1969).

Vrienden

De Caster rakelde nu en dan een minder bekend nummer op zoals  Blaze’s Blues van Townes Van Zandt (de schrijver van ‘If you needed me’, uit de film Broken Circle Breakdown). Van Zandt schreef het nummer op de gitaar van zijn overleden vriend Blaze die stierf in een cafégevecht. De Caster deelde zichtbaar aangedaan zijn verdriet met het publiek toen hij het had over de vrienden die hij de laatste tijd verloren heeft. Voor die vrienden bracht hij een ingetogen versie van ‘When the Time is Right (I'll Go to the Light)’ van Bruno Deneckere (die andere Gentse vriend).

Klassiek intermezzo

‘Strange meetings’, een melancholisch dreigende crescendo die plots als sneeuw naar beneden dwarrelt, een duetje uit de composities van "Citron Bleu"  bracht De Caster met een virtuele Yves Meersschaert op piano. Hij borduurde even klassiek verder met zijn andere ik op het scherm. Ze speelden samen een compositie van Béla Bartók, elk op zijn viool. De Caster en De Caster lieten twee volkse melodieën verweven en breiden er plotsklaps op ingenieuze wijze een feestelijk bluegrasseinde aan.

Bis in het Nederlands

Eindigen deed hij met zijn lijflied in wording: Worried Man Blues van Woody Guthrie.

Wel eindigen…, hij speelde een geüpdatete versie van ‘Leven na de dood’ van Freek de Jonge en het publiek zong gretig mee!

Corrigeer

Vastgoed

Auto's in de kijker

Jobs in de regio