Lady Linn & Her Magnificent Bigband doen Gent Jazz swingen

Het zou voor beide partijen echt wel oneerbiedig zijn om de set van oude knar Tom Jones, die een karrenvracht hits achter zich aansleept, te vergelijken met die van de Gentse Lady Lynn, die 'amper' 15 jaar geleden begon met haar Magnificent Seven, en vier platen in de rugzak heeft. Het zou even oneerbiedig zijn te stellen dat Lady Linn, die haar Magnificent Seven ondertussen uitbreidde tot een Magnificent Big Band van niet minder dan 16 muzikanten, op Gent Jazz het 'voorprogramma' van Tom Jones speelde.

Gent Jazzpresentator kondigde het vooraf duidelijk aan: "U zal hier in première de nieuwe plaat van Lady Linn horen, een plaat die pas in november uitkomt. Nu al exclusief voor het publiek van Gent Jazz." Dat was niet eens veel gelogen, een paar dagen eerder speelde Lady Linn en haar legertje blazers een try-out in Steenhuffel, maar Gent Jazz was dus de echte vuurdoop. En die doorstond Lady Linn en haar 14-koppige Magnificent Seven probleemloos. Meer zelfs, ze kreeg verschillende staande ovaties, en kon tijdens I don't wanna dance het risico nemen om de zang over te laten aan het publiek. 

I don't wanna dance, haar allereerste hit, die in die mate aansloeg dat een mens zou gaan vergeten dat het een bewerking is van het nummer van Eddy Grant, wat Lien De Greef eerlijkheidshalve ook duidelijk op de hoes van haar debuutplaat Here we go again uit 2008 liet vermelden. Van dezelfde plaat bracht Lady Linn ook nog A Love Affair. En verder moest het publiek het op vlak van 'oude nummers' stellen met Cry Baby, uit haar tweede album No Goodbye At All. Geen werk uit High en Keep It Secret, de twee platen die Lady Linn zonder de toevoeging van Her Magnificent Seven uitbracht.

Een kleine correctie wat die 16-koppige band betreft: er  stonden dinsdagavond 'slechts' vijftien op het podium: één van de vier trompettisten had een geldig afwezigheidbewijs binnengebracht bij frontvrouw Lady Linn: zijn vrouw was op het moment van het concert aan het bevallen. "De andere drie trompettisen zullen ongetwijfeld nog beter hun best doen" aldus Lien De Greef, die terecht zuinig is met bindteksten, waardoor ze meer nummers in haar set kan stoppen.

Voor de rest: allemaal nieuw werk. Nieuw werk dat qua sfeer fel aansluit bij haar eerste twee platen. Veel blazers: vier trombone, vijf sax, en vier trompetten, al waren er dat dinsdag dus maar drie. Verder toetsen, bas (haar echtgenoot en vader van haar zoontje Lionel, Filip Vandebril, en drum. Alle gehuld in zwart t-shirt of marcelleke: eenvoud troef, maar wel met twee imposante gouden letters L op de borst. Lien De Greef zelf vond, net als Rode Duivel  Eden Hazard dat het 'time to shine' was, en was gehuld in een zwarte jumpsuit, maar dan wel een galaversie met zilveren glitters.Zelfs de tamboerijn die Lien De Greef een aantal keer met de rechterhand bespeelde paste in de glitterstijl. De band speelde overigens voor een aantal imposante zilveren glittergordijnen. Helemaal in de sfeer van de ballroomparties uit de vorige eeuw.

Dertien nummers, waarvan tien nieuwe en onbekende, een mens zou denken dat zoiets wel eens zou kunnen tegenvallen met een zittend publiek in een grote halfopen tent. Niet dus, het publiek smaakte het nieuwe werk van Lady Linn meteen. Dat nieuwe werk blijkt  een mix van  liefdesnummers en nummers over uitstelgedrag wegens alsmaar bezig met sociale media, en nummers over eenzame slapeloze nachten in een stil huis  of romantisch wandelen in de regen. In nog een ander nummer heeft Lien het over haar kindertijd, en bekent ze dat ze de dansjes van Def Dames Dope nadeed.

Wie er niet bij was, niet wanhopen. Op vrijdag 23 november staat Lady Linn met haar legertje blazers in de Handelsbeurs in Gent. Geduld is een goede deugd, maar weet ook: voor wie wacht komt alles steeds te laat. Ticketinfo: klik hier. 

 

 

 

 

 

 

Corrigeer

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio