Het kwartet levert instrumentale muziek af die we, als het dan toch moet, kunnen situeren tussen rock en experimentele jazz. De band sloot haar tournee gisteren af in de Vooruit. Het werd een van de betere optredens van 2018. Hoewel het niet fair zou zijn om het strakspelende voorprogramma Go March geen vermelding te geven.

IKEA
Eerder die dag spraken we met Nordmann af in het café van de Vooruit. De exotische helft, want basgitarist Dries Geusens is Limburger en gitarist Edmund Lauret komt uit New Castle (Groot-Brittannië). Ze leerden elkaar kennen aan het conservatorium. Het klikte en ze besloten om samen muziek te maken. De bandnaam? “We hebben gewoon de IKEA-catalogus opengeslagen en ons oog viel op NORDMANN, een sterk ras van kerstbomen. Dat bekt goed, meer hoeft dat niet te zijn,” aldus Geusens.

Stinkende tourbus
Nordmann heeft een boerenjaar achter de rug en speelde veel in Nederland en België, maar ook in Duitsland en Tjechië. Dat betekent: met zeven man en een pak materiaal op zwier in een toerbusje. "Soms klommen de temperaturen daar tot 35 graden", vertelt Lauret. "Dan was het marineren in een geur van zweet en stinkvoeten. Maar dat hoort er allemaal bij."

Hun topmoment? Zonder twijfel Jazz Middleheim. “We speelden daar alle vier superstrak en hadden het beste publiek ooit. Ze stonden al een half uur op voorhand te wachten op ons”, aldus Lauret.

Spinal Tap-momentjes
Vele Spinal Tap-momenten zijn niet voor publicatie vatbaar. Eén keer wisten we niet wat er ons overkwam, vertelt Geusens: “Voor een project met live filmmuziek gebruikten we de laptop van onze drummer Elias (Devoldere) voor geluid en projectie. Die verbond zich zoal gewoonlijk met zijn gsm die nog in de kleedkamer lag. We schrokken ons een bult toen door hele zaal een beltune schalde en op het scherm te zien was wie er belde naar Elias. Zijn vader." (lacht)

Plaat
The Boiling Ground omvat verschillende stijlen. Soms is het duizelingwekkend complex, soms heel eenvoudig. Het ene nummer is snel en flitsend, maar je vindt er ook een plakker op.  “We luisteren alle vier naar heel wat genres en wat we goed vinden, nemen we mee naar het repetitiekot. Heel gevarieerd dus, maar toch samenhangend. Luister naar Revolver van The Beatles. Dat zijn veertien totaal verschillende nummers en toch passen ze samen op één plaat,” vertelt Lauret.

Geen zanger
Ze hebben er nooit over nagedacht of ze een zanger nodig hebben. Die rol is weggelegd voor de sax van Mattias De Craene. De band heeft geen woorden nodig om gevoelens over te brengen.

Evolutie
“Door de plaat zoveel live te brengen, evolueert die nogal. Er zijn altijd dingen waar je na een tijd niet meer content van bent”, zegt Geusens. “Daar moet je je bij neerleggen. Een plaat is ook maar een momentopname. Het is trouwens een tijd geleden dat ik ze nog eens beluisterde,” vult Lauret aan. “Ik heb de plaat twee weken geleden nog eens opgezet, toen ik moest behangen. Sowieso zijn we alle vier niet snel tevreden, we willen altijd maar beter en beter,” Aldus Geusens.

Nieuwe plaat
En dan nu van het podium naar het repetitiekot. “We hebben al heel wat ideeën en willen onze nieuwe plaat in het najaar van 2019 uitbrengen", aldus Geusens. "Als je weet dat het tot drie maand duurt alleen al om een plaat te persen, dan moet je er vroeg bij zijn. Maar we hebben er zin in. Het nieuwe album moet iets helemaal anders worden. Twee keer hetzelfde doen is uit den boze. Stilstaan is achteruitgaan. Nu trekken we ons terug en gaan we vollebak oefenen."

Maar de vier zijn niet helemaal van het podium weg te slaan. Af en toe spelen ze nog de live muziek bij de horrorfilm Dementia. Meer info.

Corrigeer

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio