Stadt doet wat het beloofd had: ruimte laten voor improvisatie

How, how, how. Dat was een stevig concertje dat de vier mannen van Stadt vrijdagavond ten beste gaven bij Koer, in de Meibloemstraat. Sinds vrijdag is de nieuwe plaat There is nothing twice uit, en in een interview naar aanleiding van de lancering hadden Fulco Ottervanger en Frederik Segers het over de stijl van de plaat: iets meer structuur in de songs, maar wel voldoende ruimte voor improvisatie. En inderdaad, de live versies van de songs waren niet gewoon een doorslag van wat op de plaat staat. De heren lieten zich ferm gaan: de teugels los, maar de paarden toch onder controle.

Het is nu ook duidelijk waarom stadscomponist Fulco Ottervanger zo'n bezige bij is en met zoveel projecten tegelijk bezig is: die jongen kan niet stilzitten. Niet stilstaan. Heeft aan een gitaar en twee klavieren en een reeks draaiknopjes en een batterij effectpedaaltjes niet genoeg. Die moet meer omhanden hebben: ook nog eens een microfoon, waar hij wel eens de draad van losrukt en die zo snel weer inschakelt dat enkel de eerste rij er iets van merkte. Een duivel-doet-al in de letterlijke betekenis. Gitaar spelen, twee klavieren toetsen en er bij zingen: je hoort hem niet klagen. Heeft ie handen te kort: dan maar even het rechterbeen de hoogte in, en met de voet een aantal toetsen beroeren. Man, man, man.

En niet dat het zomaar alle kanten uit schoot. Integendeel. Oveirgens, niet enkel Ottervanger werkte voor twee: ook zijn co-frontman Frederik Segers speelde bovenop gitaar ook nog op een stel klavieren en nam ook de backing vocals voor zijn rekening. En iets dieper op het podium: drummer Simon Segers en basgitarist Joris Cool, broederlijk dicht bij elkaar, het ritme bepalen en hun frontmannen ondersteunen en vooruitjagen.  

En Fulco, dat is ook een beetje een humorist. Een droge: met bindteksten als: 'dit nummer gaat ongeveer over hetzelfde', gevolgd door 'en dit nummer gaat over helemaal iets anders'. Dat Ottervanger ook fysiek scherp staat, dat blijkt uit een aantal van de foto's: het podium lijkt voor hem wel een fitnessruimte waarin hij zijn fitheid test.

Ottervanger en co waren duidelijk blij dat er zoveel volk naar De Koer afgezakt was, want ze waren tenslotte een jaar of drie uit de belangstelling geweest. Maar de blijheid leek wederzijds: het publiek toonde zich ook dankbaar: een zachte eenzame 'mooi, mooi' na één van de eerste nummers, en een luid open doekje na een waanzinnige solo van Frederik Segers in Broken People. Tot een volgende keer, zo sloot Ottervanger de set af. Ja, tot een volgende keer, ook wat ons betreft.

Een interview met Fulco Ottervanger en Frederik Segers kan u hier nog eens herlezen.

 

 

Corrigeer

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio