De soultrain van Ertebrekers

Wie twijfelt nog aan de West-Vlaamse invasie in Gent? Geen ‘h’ of ‘g’ die op z’n plaats stond in de uitverkochte balzaal van De Vooruit. Flip Kowlier en zijn Ertebrekers speelden er een halve thuismatch en bouwden een strandfeest met de ijzersterke nieuwe songs van Crème. “Gene vamos a la playa”, zong Jeffrey Bearelle nochtans in opener Amanda. Het soulbeest van Ingelmunster loog: probeer eens niét aan zand, gocarts en mooie meisjes in bikini te denken bij zo’n shaker.

Geen slecht woord over de oude nummers van debuut Otel. Maar dreigde daar soms een loom moment, dan stak het werk van Crème de liveset een extra chilipeper in de poep. De Japan-minnende disco van Shimokitazawa bracht de heupen in stelling, single Paranoia injecteerde een shot eightiesfunk en hiphop. “Voeldj’et?”, ging Kowlier even na. Man, we voelen het nóg.

Een geweldige tandem trouwens, Kowlier en Bearelle. De ene switchte de hele avond tussen rappen en basgitaar, de andere hield zijn dansvolk op kooktemperatuur met een soultrain middenin de zaal. Peter Lesage leek de bewaker van rust achter de toetsen, tot ook hij de rem doorknipte. In De Zji trok hij een moordend tempo, door Diepe waters en Dief in de nacht raasde plots loeiharde house. Tomorrowland à la Ertebrekers? Wij kopen een ticket. Nu alvast 4 sterren.
 

Corrigeer

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio