Gent Festival van Vlaanderen creëert nachtelijk muziekevent in en rond Citadelpark

Nacht van de Verbeelding doet dromen over mogelijkheden Citadelsite

De bomen van het Citadelpark zijn wat nachtbrakers gewoon. Maar vrijdagavond zagen ze hun nacht toch wat anders verlopen. Honderden mensen doken er immers in de ‘Nacht van de Verbeelding’. Met één ticket konden ze, gespreid over meer dan zes uur, concerten en performances bijwonen in de Plantentuin, Leopoldskazerne, MSK, Citadelpark, Floraliënhal en S.M.A.K.

Als een nachtvlieg vlogen we vrijdagavond rond in het Citadelpark met eerste halte aan het MSK. Op elke locatie stond een deur in het niets opgesteld, die toegang gaf  tot de verbeelding. Een symbolische intro die het publiek hielp de waan van de dag af te schudden. Eens binnen in het MSK hoorden we al snel het hypnotiserende getik van ‘Poème Symphonique’ voor honderd metronomen. Het werk van Ligeti uit 1962 roept nog steeds heel gemixte gevoelens op. Maar iedereen herkent wel dat moment waarbij uit complete akoestische chaos patronen beginnen op te duiken, zoals bij ritmische wegenwerken.

Mille Regretz
Nieuwsgierig trokken we daarna richting Leopoldskazerne. De verbouwing van deze oude militaire basis is nu volop losgebarsten. Het concert van kamerkoor El Grillo was één van de laatste kansen om in de oude gangen rond te lopen, voor de transformatie. Het Gentse El Grillo brengt intrigerende en melancholisch polyfonische muziek. Letterlijk afscheid nemen met ‘Mille regretz’ van wat vroeger was en uitkijken naar nieuwe dingen. Dat beeld werd belichaamd door één van de zangeressen in het zwart met zwarte kanten sluier aan en haar bijna stralend witte baby op de arm. Het kind mocht een stukje van het concert op de eerste rij meemaken en keek gebiologeerd naar de armbewegingen van de dirigente. Het koor stond opgesteld op en rond sfeervol verlichte traphallen.

Van tropische palmen naar openluchttheater
Terug in het Citadelpark krioelde het van mensen die hun route aan het uitstippelen waren. Kiezen was moeilijk. Maar gelukkig was de nacht lang en bevonden alle locaties zich op één grote zakdoek dicht bij elkaar. De mogelijkheden van de Citadelsite zijn eigenlijk eindeloos en doen dromen van de toekomst. Op enkele honderden meter van elkaar, sta je oog in oog met tropische palmen in de serres van de Plantentuin (deze keer met soundscape), Christus die zijn wonden toont (Gustave Van de Woestyne) in het MSK, een Broodthaerskabinet in het S.M.A.K. of een groen openluchttheater  in het park. Het is de verdienste van Gent Festival van Vlaanderen om dat onderzoek over muziek in de stad te voeren en af te tasten wat de mogelijkheden zijn zodra we de traditionele concertzalen buiten stappen.

Duizend-en-één-nacht
En dan is er die eindeloze ruimte van de Floraliënhal. Gigantisch.  Het pianoduo Scholtes en Janssens speelden er vierhandig Sheherazade van Rimski-Korsakov terwijl een duo balletdansers het sprookje van duizend-en-één-nacht vorm gaven. Onversterkte pianomuziek moest een ongelijke strijd voeren met de ruimte. Dat kon bijna niet anders.

Sax goes organ
Wie daar geen moeite mee had, waren de muzikanten van BL!NDMAN. Eric Sleichim en co zorgden met 4 saxofoons, de extreem lage tubax en electronica voor een muur van geluid. Wie de ogen sloot, hoorde en voelde de wind van een massief kerkorgel door de hal gieren. Een sound die zo’n ruimte compleet opvult. De componist Buxtehude (17de eeuw) kon niet vermoeden dat zijn orgelmuziek ooit gespeeld zou worden met instrumenten die nog moesten uitgevonden worden.

Human Brush
De meest prikkelende performance van de nacht zagen we in dezelfde Floraliënhal met de ‘Human Brush’ van Vincent Glowinski. Op de duistere muziek van Erik Dejeux creëerde hij ter plekke met zijn lichaam geschilderde beelden op groot scherm. Stap per stap, arm per arm verschenen menselijke figuren, planten, een bloem. Of was het iets helemaal anders? Tijdens een Nacht van de Verbeelding zag misschien elke toeschouwer iets verschillend.

 

 

Corrigeer

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio