Op bezoek in het nieuwe Overkop-huis in Tienen

Op bezoek in het nieuwe Overkop-huis in Tienen

Foto: © Julie Bogaerts

Tienen - Niet elke jongere met een dipje heeft meteen professionele psychologische hulp nodig. Een gezellige babbel, een rondje Jungle Speed of een leuke boksinitiatie kan al wonderen doen. En daarvoor kan iedere jongere gewoon even binnenwandelen in één van de vijf OverKop-huizen in Vlaanderen.

Op een zonnige woensdagnamiddag staat een groepje acht jongeren te boksen in een tuintje. Er hangt een gemoedelijke sfeer. Voor Kelly en Diego is het de eerste keer dat ze in het OverKop-huis in Gent zijn. “Ik zit hier op kot, maar ik kende dit huis niet. Ik zag het event op Facebook en kwam naar hier met wat vrienden,” zegt Diego.

Voor Brandon is het niet de eerste keer. Hij is vaste klant: “Ik vind het een heel goed initiatief. Ik kan hier altijd terecht als ik iemand nodig heb om te praten en dat heeft me in het verleden al vaak geholpen.”

Ook in Tienen vinden steeds meer jongeren de weg naar het OverKop-huis. Bert is door zijn thuisbegeleidster naar het huis gestuurd en is sindsdien niet meer weg te slaan: “Het is nu de zevende keer dat ik hier kom en ik geef OverKop tien op tien. Thuis heb ik het niet altijd even gemakkelijk en hier vind ik rust door mee te koken of met de honden te wandelen.”

De jongeren centraal

De twee gebouwen in Tienen en Gent zijn duidelijk goed onder handen genomen. “Voor de inrichting zijn we de jongeren zelf gaan bevragen. We vonden het belangrijk dat ze de inrichting van het huis zelf konden invullen naar hun eigen behoeften en wensen”, zegt Charlotte Vanhoof, een van de begeleiders van het OverKop-huis in Tienen.

In Gent zijn heel wat muren in het gebouw nog wit. “Die hebben we opzettelijk wit gelaten. We willen projectmatig de jongeren hun eigen invulling aan de muren laten geven. Zo is er bijvoorbeeld al een graffitiproject voor een van de muren”, zegt Joy, het kloppend hart van het OverKop-huis in Gent.

Op weg helpen

Ook praktische zaken waar jongeren mee zitten, worden er meteen aangepakt. Dat is handig voor de 18-jarige Arta uit Iran. “Ik woon nu in een asielcentrum, maar ik zou graag op een appartement gaan wonen. Hier in huis praten ze met mij en helpen ze me op weg.”

Jongeren in de juiste richting wijzen is één van Joys voornaamste doelen. “Het klinkt misschien raar, maar ik krijg de meeste voldoening wanneer ik merk dat ik niet meer nodig ben. Dat is meestal de eindfase van een groepsdynamisch proces: de jongeren zijn volledig zichzelf, helpen elkaar en ik ben gewoon deel van de groep.”

© 2018 - StampMedia - Julie Bogaerts

Corrigeer

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio