Baas van De Lijn gaat voluit voor meer vrouwen en allochtonen onder werknemers

'Ik aanvaard niet dat vrouwen hun kinderwens aan de kant schuiven'

'Ik aanvaard niet dat vrouwen hun kinderwens aan de kant schuiven'

Ingrid Lieten: 'Vrouwen moeten durven loslaten en niet denken dat ze alles zelf moéten doen.'Pol De Wilde
Foto: © Pol De Wilde - Corelio

Ze kreeg een hoop verwijten te horen toen ze een jaar geleden stelde dat De Lijn meer vrouwelijke en allochtone werknemers wil. Maar directeur-generaal Ingrid Lieten is voluit voor haar plan gegaan. 'Er is een enorm potentieel aan vrouwelijke chauffeurs dat we moeten aansnijden.'

Stevig aan de top staat ze, Ingrid Lieten. De directeur-generaal van de Vlaamse vervoersmaatschappij De Lijn blijft met stip op kop staan in de top van de Machtigste Zakenvrouwen van Vlaanderen (een initiatief van het weekblad Trends) en schopte het in 2006 tot Overheidsmanager van het Jaar.

Ze lacht wanneer ik vraag hoe dat voelt. 'Ik weet niet goed wat ik ervan moet denken. 't Is fijn natuurlijk, maar tegelijk denk ik: die machtigste zakenvrouw wordt gekozen door een mannenjury. En dat is weer heel stereotiep.'

Uw uitspraken in verband met streefcijfers voor vrouwen en allochtonen hebben vorig jaar veel reactie losgeweekt. Heeft u het zich beklaagd?

Ingrid Lieten: 'Integendeel. Mijn uitspraak was misschien confronterend, maar dat is ook mijn rol: vooruitlopen en onderweg de slagen opvangen. Sinds die uitspraak zit het diversiteitsbeleid binnen De Lijn in een hogere versnelling. Voordien was het er wel, maar het bougeerde niet. Omdat mensen zeiden: dat zal vanzelf wel komen. Maar zo werkt het dus niet.'

U zag vooral mannen steigeren?

'Je hebt altijd 'slimme mannen' die vrezen dat ze baan moeten ruimen voor 'domme vrouwen' waardoor wij zo het niveau naar beneden halen. Nonsens natuurlijk. Ik doe niet aan sociale rechtvaardigheid maar geloof dat sociale mix een onderneming vooruit helpt.'

De doelstelling is 25procent vrouwen en 4procent allochtonen tegen 2010. Hoe ver staat u ?

'In cijfers zijn de resultaten nog beperkt. (zie grafiek) In de manier waarop we ermee omgaan is wél evolutie merkbaar. Bij de bedienden en ook wel de chauffeurs gaat het aantal vrouwen gestaag vooruit en zullen we onze streefdoelen tegen 2010 hopelijk halen. In de technische diensten is het rampzalig. Daar hebben we sinds 1januari geen enkele vrouw aangeworven, terwijl ik sta te springen om vrouwelijke carrossiers, mecaniciens of zetelstoffeerders aan te trekken. Meisjes die deze studies volgen, wil ik nu al rendez-vous geven voor een sollicitatiegesprek.'

En de allochtonen?

'Daar doen we het nu al veel beter dan vroeger. Er zijn dit jaar al 79allochtonen aangeworven, wat hun totale aantal brengt op 272. Van alle aanwervingen in 2007 is tot dusver 13procent allochtoon. We hebben geen cijfers van de vorige jaren maar ik weet zeker dat het er nooit meer waren. Bij de mensen die via interimbureaus aan de slag gaan, is het zelfs 18procent. Niet onbelangrijk want interim wordt steeds vaker de opstap naar een vaste job. We hebben de uitzendkantoren uitdrukkelijk laten weten dat allochtonen welkom zijn bij De Lijn.'

Om vrouwen aan te trekken wil u het bedrijf gezinsvriendelijker maken. Hoe denkt u dat te doen?

'Vanaf volgend jaar krijgt elke werknemer recht op tien dagen oppas voor zieke kinderen, een dienst die we gaan aanbieden in samenwerking met een interimkantoor. Ook kinderopvang tout court willen we organiseren. Een studie moet uitwijzen waar de nood het hoogst is. Verder willen we ook deeltijds werk mogelijk maken -nu starten alle werknemers voltijds- en de dienstroosters gezinsvriendelijker maken. Totnogtoe was het zo dat de laatst bijgekomen chauffeurs meestal de slechtste uren kregen. Als je dan jonge kinderen hebt, is dat niet simpel. We hebben samen met de vakbonden in onze CAO vastgelegd dat we gaan werken aan het gezinsvriendelijker maken van onze uurroosters. Dat wordt een moeilijk debat want dienstregelingen zijn gevoelige materie.'

U wilt erg graag meer vrouwelijke chauffeurs, begrijp ik dan.

'Ja. Er zijn er genoeg die het willen doen. Mensen met een grote maturiteit, stressbestendig en communicatief, die zeer geschikt zijn voor de job. Die worden afgeschrikt door de vrees dat de balans tussen werk en privéleven niet in evenwicht zal zijn. Terwijl we nu behoorlijk wat inspanning doen.'

'Een andere bekommernis is sanitair. Dat kan triviaal lijken, maar het is een rem voor vrouwen om bus- of trambestuurder te worden. Er zijn al afspraken met openbare gebouwen en cultuurcentra, maar de kwaliteit van dat netwerk kan nog veel beter. We willen tonen dat we die vrouwen respecteren en hen in goede omstandigheden willen laten werken. Het zal ook voor de mannen beter zijn dat ze 'hun probleem niet meer op een straathoek moeten oplossen'.' (lacht)

Ook in topfuncties blijft het aantal vrouwen ondermaats.

'Vlaanderen telt amper 7procent vrouwen in de raden van bestuur. We zitten aan de bodem in Europa. Ook het aantal vrouwelijke ceo's en leden van een directiecomité is heel laag. Bedrijven kunnen hieraan werken, door bijvoorbeeld de bedrijfscultuur te veranderen, die te veel op vaste aanwezigheid is gericht. Voor mij telt niet het aantal uren dat iemand op kantoor is, maar wat die persoon presteert.'

Het is natuurlijk waar dat een veeleisende job moeilijk te combineren is met een gezin.

'Ja, een pasklaar antwoord heb ik daar ook niet op. Ik heb het er zelf vaak moeilijk mee. Ik heb het geluk dat mijn man, mijn ouders en schoonouders veel zorg voor het gezin op zich nemen. Een luxe die niet iedereen heeft. En ik heb ook makkelijk praten. Ik ben de baas. Ik kan het goede voorbeeld geven en om vier uur van een vergadering vertrekken omdat ik mijn zoon moet halen. Dat zou overal zo moeten zijn en mannen zouden het ook moeten durven zeggen.'

'Los daarvan vind ik dat het bij vrouwen ook een beetje tussen de oren zit. Je moet durven loslaten en niet denken dat je alles zelf moét doen. En aanvaarden dat je niet alles perfect kunt doen.'

Maar tot dusver geraken vrouwen er alleen wanneer ze toegevingen doen. Klopt dat?

'Voor een topfunctie moet iedereen, vrouw of man, dingen opofferen. Het enige dat ik niet aanvaardbaar vind, is dat vrouwen hun kinderwens aan de kant schuiven. Van de mannelijke ceo's heeft 95procent kinderen, bij vrouwen blijft dat cijfer steken op amper 25procent. Dat is maatschappelijk niet aanvaardbaar.'

U heeft twee zonen, van 8 en 14jaar. Heeft u zelf getwijfeld om deze job aan te nemen?

'Ja. Niet alleen voor mijn gezin. Ook omdat ik me afvroeg of ik het wel zou kunnen. Vrouwen hebben iets vaker een duwtje nodig. Iemand die zegt: doe het op jouw manier, natuurlijk kun jij dat. Het uiten van twijfel is trouwens nog zoiets vrouwelijks. Een studie heeft aangetoond dat een vrouw een beslissing neemt als ze 75 procent zeker is van haar stuk. Voor een man volstaat 25procent.'

Wordt de combinatie werk en gezin makkelijker als de kinderen ouder worden?

'Ze hebben je altijd nodig. Jongere kinderen vragen veel zorg, maar je kunt hun dagen beter plannen. Bij oudere kinderen wordt het minder 'planbaar'. Zij gaan mee met de flow en je kunt alleen hopen dat je er bent op de momenten dat ze je nodig hebben. En ze kunnen me natuurlijk op elk moment bellen.'

Besluit: voor u is de balans in evenwicht.

'Neen. Het is voor mij een constant gevecht om de balans in evenwicht te houden. Ik wil hier niet louter een hoera-verhaal ophangen.'

Corrigeer

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees