Begijnhoffeesten lokken ruim 20.000 enthousiastelingen naar drie zwoele festivalavonden

MUZIKALE TOPACTS IN SINT-ALEXIUSBEGIJNHOF

DENDERMONDE -
De tweeëntwintigste editie van de Begijnhoffeesten blijft ongetwijfeld in de herinnering als één van de besten ooit. You make me feel... . Wat de jongens van het plaatselijke Immune vrijdagavond in de eerste act nog hadden open gelaten werd drie festivalavonden later door de ruim 20.000 enthousiastelingen volmondig ingevuld. Good dus. Drie dagen lang bouwden artiesten en publiek op het grootste pleinbegijnhof van de Lage Landen een bruisend muzikaal feest. ,,Een succeseditie waarvan we vooraf slechts hadden durven dromen'', pufte Luc Dierick in naam van de vzw Begijnhofvrienden.

Vrijdagavond werd het muzikaal openingsnummer verzorgd door Immune. De jonge Dendermondse groep stond voor het eerst op een heus festivalpodium en het was duidelijk dat de bandleden daar niet onmiddellijk de weg vonden. Maar als eerste act mocht het er best zijn en het laatste nummer hield de belofte in van een heerlijk festival. You make me feel... .

Want vrijdag waren er ook Gunther Neefs en Rob De Nijs. Voor hen liep het begijnhof vol. En ze zouden de ruim achtduizend festivalgangers overtuigen. Neefs met een rijke cocktail met soft jazz, big band, pop, ballades en groovy tunes. Gunther Neefs kon ook rekenen op de vocale steun van het publiek en het werd een moeilijk afscheid. Dank u wel Dendermonde , bracht hij Sint-Alexius en zijn bezoekers in vervoering.

Het begijnhof hield de adem in. Kriebels in de buik en dat kwam niet zozeer door de hectoliters bier die uit de tapkranen liep. Een potent volkje . Zo nam Rob De Nijs na een bijna anderhalf uur durende muzikale show afscheid van Dendermonde. De wervelende rock, de weemoedige blues, de herkenbare Annelies en Malle Babbe en de zeemzoete kaars voor het raam hadden daar op heel overtuigende manier voor gezorgd. Wat De Nijs ontbrak waren enkele improvisatorische hoogstandjes.


Uitrazen
Die waren voor zaterdagavond. Na Belle Perez, fris en bevallig onder de loodzware avondzon, en de Dendermondse covergroep Blaze of Sound bewees Blue Blot nog steeds de blues en de funky traditie te koesteren. ,,Where do we go from here?'', vroeg de negenkoppige band. Blijven verdomme, want daar was Arno. Arno was er voor het rijpere volk. ,,Oh la la...'' klonk de TC Matic-klassieker, ,,Le bon Dieu'' herinnerde aan Brel en bij ,,Les filles du bord de mer'' gingen er golven door het begijnhof. Sint-Alexius besefte dat niets de aanzwellende orkaan kon tegenhouden. Arno mocht uitrazen.

Ook de derde festivalavond werd een succes. The Jeggpap en Tina Bride gaven het goede voorbeeld, Schrapnel en Cajole deden hun ding, maar het was vooral de wereldmuziek dat er een vierduizend de smalle poort van het begijnhof doorliepen. Met Jah Wuta en Bayuba Cante kreeg Sint-Alexius een tropische massage. Op het begijnhof kregen vrede en verdraagzaamheid een bijzondere muzikale dimensie. Zelfs de begijntjes oordeelden vanuit hun donkere hemel dat het goed geweest was.

Corrigeer

IN HET NIEUWS

Verkiezingen in jouw gemeente:

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees