Twee eeuwelingen maken trip in koets door stadscentrum

'Waar is Meersschaut naartoe?'

'Waar is Meersschaut naartoe?'

Mariette Bouverne en Robert Cardon beleefden een fijne namiddag. 'Er is zoveel veranderd...'fvv Foto: © Frederiek Vande Velde

GENT - Omdat het stadscentrum voor bejaarden dezer dagen niet meteen de meest geschikte wandelplek is en omdat een 101-jarige en een 100-jarige haar daar recent op wezen, trakteerde schepen van Burgerzaken Catharina Segers Robert Cardon (100) en Mariette Bouverne (101) op een koetsritje door de stad. De twee beleefden een heel fijne namiddag. Rudy Tollenaere

Tijdens haar bezoeken aan honderdjarigen krijgt Catharina Segers (Open VLD) wel vaker te horen dat ze in deze tijden van druk verkeer en aaneenschakeling van werven er niet meer toe komen een bezoek te brengen aan de binnenstad. 'Terwijl we in de kranten en op tv zien dat er zoveel verandert in onze stad', klinkt het dan. Toen de schepen die bekommernis de afgelopen maanden twee keer kort na elkaar hoorde, voegde ze de daad bij het woord en trakteerde ze de Mariette Bouverne en Robert Cardon op een ritje met paard en koets door de binnenstad.

Van Aalst...

Vooral Mariette liet de koetsier meteen voelen dat ze niet al te veel uitleg moest geven. 'U bent van Aalst? Dan kan je mij over Gent niets bijleren. Tenzij het nieuwe, veranderde dingen zijn, want ik ben nog niks vergeten hoor', klinkt het ietwat verontwaardigd. 'Van Aalst...'

Waarop Mariette meteen het woord voerde en zelfs de spraakwaterval die de Gentse schepen is, een tijdlang deed zwijgen. Bij de eerste stop, bij groentehandelaar Bayram, informeert ze meteen hoe het nog is met Marcel, die klant was bij dezelfde groenteboer. 'Maar uw zaak was toen aan de Zwijnaardsesteenweg', klinkt het overtuigd. Ze maant Bayram aan niet al te veel te eten, als ook hij meer dan honderd wil worden. En ze wijst hem op zijn buik. 'Maar het is al te laat, zie ik.'

In elke straat waar de koets langsrijdt, haalt een van de twee wel een herinnering op. De woning van de oogarts (Robert), het gebouw van de huisarts (Mariette), nu nog een dokterswoning, 'maar er woont blijkbaar een andere dokter in, aan het naambord te zien'.

Verwondering aan de Ottogracht, waar het gebouw van de dienst Bevolking plaats moest maken voor een appartementenblok. Over hoe ze vroeger op straat speelden. 'De ene knie was nog niet genezen, of we vielen de andere knie al kapot', lacht Mariette, die bij de volgende stop, aan het Galgenhuisje op de Groentenmarkt wil weten wat er van de kotjes (kleine winkeltjes) geworden is. Met haar loopkruk wijst ze naar een zilveren halssnoer, uit India. 'Schoon, maar als het 395 euro kost, dan laten we het hen maar', klinkt het beslist.

De twee graven ook in het culinaire verleden van de stad en vragen waar het fijne restaurant van vishandel Meerschaut naartoe is. Robert wijst richting Serpentstraatje. 'Duizenden keer doorgestapt, onderweg naar school.' Blijkt dat Mariette niet eens zo ver daar vandaan school liep: in de Volderstraat. 'Het Emile Brauninstituut, nu volledig gerenoveerd, hoor ik. Ik ging er van het eerste klasje tot mijn veertiende, alles in het Frans.'

In de omgeving van het Gravensteen wijst de schepen Mariette en Robert erop dat ze sedert kort als schepen van Burgerlijke Stand ook huwelijken kan voltrekken in het Gravensteen. De suggestie om te stoppen en de twee in de echt te verbinden, lokt bij Mariette meteen een reactie uit. 'Spreek mij nu toch van geen mannen meer! Wat zou ik daarmee aanvangen? Zijn eten klaar maken en zijn schotels wassen? Vergeet het.'

De rit eindigt bij een van de oudste bakkers van het land, de 80-jarige Gerard Dossche, waar ze een gebakje eten. Mariette weet de bazin te vertellen dat de bakkerij vroeger in de Vlaanderenstraat was. De bakkersvrouw bevestigt. 'Maar we zitten al heel lang hier hoor, zeker 26 jaar.' Waarop Mariette: '26 jaar? Voor mij is dat niet lang hoor.'

Meer foto's op www.gentenaar.be

Corrigeer

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio