Franco ontnam Cliff Richard Eurosongzege in 1968

Franco ontnam Cliff Richard Eurosongzege in 1968

Foto: rr

LONDEN - De nipte nederlaag van Sir Cliff Richard in het Eurovisiesongfestival van 1968 is te wijten aan manipulatie op last van de Spaanse dictator Franco. Dat blijkt uit een Spaanse documentaire.

Terwijl hij al een gevierde popster en favoriet bij de bookmakers was, moest Cliff Richard op het Eurvisiesongfestival van 1968 met slechts één puntje verschil de duimen leggen voor de Spaanse zangeres Massiel en haar liedje 'La La La'. De reden voor die nederlaag moet volgens Montse Fernandez Vila, regisseur van de documentaire '1968: I lived the Spanish May', gezocht worden bij het Spaanse staatshoofd Francisco Franco. Die wilde het imago van zijn land met overwinning opvijzelen.

Vrijwel niemand herinnert zich nog het kleinood van Massiel, in tegenstelling tot 'Congratulations' van de Brit, waarvan de titel in 2005 door de Eurovisie zelfs werd gebruikt voor een grootse jubileumviering van het liedjesfestival. Het werd ook een enorme internationale hit.

De nederlaag in 1968 is voor sir Cliff altijd de grootste smet op zijn glorierijke carrière geweest, ook al maakte hij het jaren later ook niet waar met het liedje 'Power to all our friends'.

Volgens de documentaire van Montse Fernandez Vila is de oerrocker in 1968 echter voetje gelicht door de Spaanse dictator Franco. Die was erop uit dat zijn land het songfestival zou winnen, om het internationaal imago van Spanje op te vijzelen, ter eer en glorie van het regime. Hij stuurde corrupte Spaanse omroepfunctionarissen Europa rond om goodwill - lees: stemmen - te kopen in een tijd waarin er nog geen televoting door het grote publiek bestond. Dat gebeurde door het opkopen van series die nooit op de Spaanse televisie werden uitgezonden en door het tekenen van contracten voor concerten van zonderlinge en onbekende groepen en/of zangers.

Cliff Richard zelf is opgetogen omtrent de onthullingen. 'Als ze, zoals ze zeggen, denken dat er bewijzen zijn dat ik de winnaar ben, dan zou er geen gelukkiger mens op deze planeet zijn', zo citeerde de Britse krant The Guardian de ster die toen 27 jaar oud was. 'Het doet nooit goed te verliezen, het is nooit een goed gevoel een verliezer te zijn. Toen we die avond het podium opgingen, zei ik tegen de band: ’kijk gasten, er kijken 400 miljoen mensen, het wordt een enorme duw vooruit voor ons liedje’. En het was zo. Ik denk dat we een miljoen singles hebben verkocht. Maar we wilden echt winnen.'

Hoewel sir Cliff volgens de Britse kwaliteitskrant toegaf dat het opstarten van een officieel onderzoek naar de gefoefelde overwinning van Spanje 'misschien niet de moeite zou kunnen zijn', zou het verdict ervan veel betekenen voor hem. 'Ik zou wel gelukkig zijn te kunnen zeggen dat ik Eurovisie 1968 heb gewonnen.'

Maar volgens The Guardian heeft Jamie McLoughlin, die de Eurosongwebsite 'Whoops Dragovic' runt, twijfels bij de inhoud van de documentaire die binnenkort op antenne zou komen. '’La La La’ was controversieel van bij het begin en oorspronkelijk zou het in het Catalaans worden vertolkt. Maar dat zal Franco wel niet hebben toegestaan. De vrouw die het liedje uiteindelijk bracht, was op het laatste ogenblik ten tonele gevoerd', aldus McLoughlin.

'Een meer plausibele verklaring voor de aardverschuiving van stemmen uit Duitsland, het voorlaatste land dat voor Spanje stemde, is - eerder saai - dat zij (Massiel) een week voor ze het liedje op de wedstrijd zong deelnam aan een populaire Duitse televisieshow', aldus de Eurosongfanaat.

Pro Memorie: Claude Lombard eindigde toen voor België met zijn liedje 'Quand tu reviendras' op een met Monaco en Joegoslavië gedeelde zevende plaats met 8 punten, of 21 punten minder dan de winnares.

Corrigeer

IN HET NIEUWS

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees