Anderlecht in stijl kampioen

Anderlecht in stijl kampioen
Anderlecht heeft gisteravond in een euforisch Astridpark zijn 29ste landstitel gevierd. De paars-witte leider had geen kind aan een onmachtig Brussels en profiteerde voluit van de misstap van Racing Genk tegen Charleroi.
Zonder de grote mond van voorzitter Vermeersch stelde FC Brussels bitter weinig voor. De ploeg uit Molenbeek kon Anderlecht geen strobreed in de weg leggen op het pad naar de titel. Integendeel, Sporting kon met zijn het landskampioenschap nog wat extra glans geven. Met zeven overwinningen op rij en negentien doelpunten in de drie jongste competitieduels zette paars-wit een indrukwekkende eindspurt neer. Veelbetekenend was echter ook dat Vercauteren kort voor tijd Daniel Zitka, dé uitblinker van het seizoen, een applauswissel gunde.

Vier wissels

Frankie Vercauteren voerde gisteravond vier wissels door na de uitschakeling in de beker. De Man, Von Schlebrügge en Baseggio zaten op de bank en Legear was geblesseerd. Van Damme, Pareja, Hassan en Frutos namen hun plaats weer in. Johan Vermeersch had er in de aanloop naar de derby alles aan gedaan om de boel in brand te steken en zijn spelers een extra premie beloofd, maar daar viel niets van te merken. De voorzitter van Brussels bleef als een echte pantoffelheld voor de eigen haard zitten en zijn spelers gooiden er vrolijk met hun pet naar. Dat de Molenbekenaars niet naar het Astridpark kwamen om aan te vallen, lag in de lijn der verwachtingen. Dat ze het ook zouden vertikken om te verdedigen, was pas echt verrassend. Met als gevolg dat de eerste aanval van de thuisploeg al succes opleverde. Colpaert leed dom balverlies en Biglia had geen moeite om Hassan te vinden. De Egyptenaar kreeg een boulevard breder dan de Nijl en duwde de bal onder doelman Cordier binnen.

Een paar minuten later ging het alarm opnieuw af in de bezoekende afweer. Boussoufa vond het hoofd van Wasilewski, maar Owona redde op de doellijn. Maar niet getreurd voor Anderlecht. Biglia bereikte het hoofd van Frutos en het was 2-0. De boomlange Argentijn stond helemaal vrij. De verdediging van Brussels wist niet dat Frutos gevaarlijk kan zijn in de lucht of durfde het duel niet aan. Mbokani nodigde Boussoufa uit om de voorsprong nog meer reliëf te geven, maar hij besloot rakelings over. Ondanks het feit dat hij voor de aftrap zijn definitieve Gouden Schoen in ontvangst had genomen. Ook Frutos liet de kans op een derde treffer liggen, nadat hij alweer een zee van ruimte had gekregen.

Aandacht in Genk

Mbokani trof het zijnet. Het was het enige wapenfeit van het derde kwartier. Af en toe werd de bal nog keurig rondgetikt, maar het tempo was gezakt en de aandacht van de supporters verlegde zich naar de gebeurtenissen in Genk. Het had voor gevolg dat de grootste ovatie er kwam toen de eigen spelers net in de kleedkamer verdwenen maken. Na de voorsprong van Charleroi in Limburg werden de kelen geoefend voor het kampioenenfeest.

Albert Cartier voerde tijdens de pauze twee wissels door en bij het begin van de tweede ronde vond Brussels zowaar de richting van het paars-witte doel. Zitka loste een voorzet van Neva en tilde een knal Matumona over de lat. De partij was echter helemaal gespeeld toen Owona Boussoufa een doodschop verkocht en scheidsrechter Allaerts de bal terecht op de strafschopstip. Uitblinker Lucas Biglia, de aangever bij de doelpunten uit de eerste helft, maakte in de 33ste speelronde van op elfmeter zijn eerste treffer voor Anderlecht.

Een klein kwartier voor tijd viel de spanning dan helemaal weg in het Astridpark. Niet zozeer vanwege het vierde doelpunt, Van Damme scoorde met de medewerking van de ongelukkige Colpaert, maar vanwege de 0-2 van Orlando in Genk. Snelsnel werden flessen champagne aangerukt. Een heerlijke vrije trap en een strafschop van de ingevallen Tchité zorgden voor nog meer euforie en dorst.
Corrigeer