LETTERLIJK. Speech Margaretha Guidone

Margaretha Guidone, de vijftigjarige huisvrouw uit Kapellen die eerder al politici mobiliseerde voor de film ‘An Inconvenient Truth’, mocht gisteren namens de Belgische regering een toespraak houden op de klimaatconferentie in Nairobi. Hieronder leest u haar speech.
Dames en heren,

Vorige week ontving ik een telefoontje van de Belgische minister van Leefmilieu, Bruno Tobback. Hij overviel me met zijn vraag of ik hem wou vergezellen naar de VN-klimaattop in Nairobi. Maar dat was niet alles: hij wilde dat ik op die conferentie namens België mijn boodschap voor een beter milieu zou brengen. En hier sta ik nu. Met enigszins knikkende knieën moet ik bekennen.

Dezelfde dag dat minister Tobback me belde paste ik op de kinderen van één van mijn beste vriendinnen. Terwijl ze aan het ravotten waren keek ik in de grote blauwe ogen van haar zevenjarige zoon, Marco. Hij vertelde me dat hij bang was voor wat de toekomst zou brengen. Die dag had hij op school te horen gekregen dat wij, de mens, ons milieu, onze natuurlijke rijkdommen, onze levens aan het vernietigen waren. Hij haalde een witgevlekte rode paddestoel boven en vertelde me dat hij die elke dag weer bewonderde en dat hij er ook telkens over sprak met zijn vrienden als het over de natuur ging. Die paddestoel was een symbool voor hem.

Wat ik u nu, als huisvrouw, als moeder namens alle ouders ter wereld, wil zeggen is dat we samen moeten strijden tegen de kwalijke impact van de klimaatverandering. Om onze kinderen, de volgende generaties die het vandaag en vooral morgen sowieso al hard te verduren hebben, om hén dezelfde natuurrijkdommen te geven die wij kenden toen we jong waren.

En ik weet heus wel dat mijn boodschap wat naïef overkomt. U hoort dit verhaal als beleidsmakers al waarschijnlijk voor de zoveelste keer opnieuw. Maar het verschil vandaag is dat de mensen niet alleen meer spreken over de opwarming van de aarde — of misschien zeg ik beter de verhitting van de aarde — maar dat we nu al de gevolgen ervan beginnen te voelen. Zoals ik deze week in een Keniaanse krant de terechte oproep van een journalist las: terwijl wij hier zitten te praten, droogt naast de deur het mooie Nakurumeer op. Dat is niet alleen een enorm ecologisch verlies, maar het betekent ook de ondergang van vele gedreven mensenlevens rondom het meer die er sociaal en economisch door worden getroffen.

De hele wereld kijkt naar deze VN-klimaatconferentie en verwacht van ons een sterk signaal. En ik weet dat de onderhandelingen van vandaag afhangen van de dunne lijn tussen de morele plicht om de klimaatsverandering aan te pakken voor de volgende generaties en de politieke wil en mogelijkheden om er vandaag al iets aan te doen. Voor al die mensen wil ik de uitdrukkelijke vraag stellen dat we tijdens deze top onze persoonlijke belangen aan de kant schuiven voor een winst voor allen.

Als ik de volgende keer Marco in zijn grote blauwe ogen wil kijken dan wil ik de oceaan, de bossen, de zuivere lucht zien. En zijn vertrouwen dat we de dingen positief aanpakken.

Margaretha Guidone (De auteur is huisvrouw.)
Corrigeer

IN HET NIEUWS

Verkiezingen in jouw gemeente:

Meest Gelezen

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees