Mama

Vanaf wanneer moet je een kind privacy geven?

Kinder- en jeugdpsychiater Peter Adriaenssens beantwoordt vragen over opvoeding.

Mijn dochter (7) hangt bijna dagelijks zelfgemaakte bordjes aan haar kamerdeur om ons te zeggen of we binnen mogen en wat we moeten doen om binnen te mogen. Vanaf welke leeftijd kan een kind eigenlijk dergelijke privacy opeisen? En wanneer moeten we haar alleen laten in de badkamer?

Goed dat je dochter hiermee bezig is. Denk maar hoe belangrijk we het vinden dat kinderen zich op het internet niet laten verleiden om persoonlijke gegevens over het gezin te verspreiden, of om later op een sociale netwerksite zoals Facebook foto's te plaatsen die hen of anderen in moeilijkheden kunnen brengen. Privacy is dus inderdaad iets wat je moet leren, met kleine stapjes.


Zoals we in het verkeer witte (stippel)lijnen gebruiken om aan te geven wat mag en wat niet, zo kunnen kinderen spelenderwijs leren aangeven wat ze als deel van hun eigen wereldje beschouwen en wat niet. Je dochter is nu bezig met dat verkeersreglement voor huisbewoners. Ze maakt zelf bordjes en jullie moeten als goede studenten leren wat de betekenis is van ieder kenteken. Ik zou daar zelf ook mee aan de slag gaan, om het onderwerp speels te houden. Misschien kleven jullie straks ook een dik, rood lint op de slaapkamerdeur, een oranje op dat van je bureel ('hier alleen binnen als we niet verschrikkelijk hard aan het werk zijn'), groen in de keuken ('altijd welkom'). Misschien is er wel een vaste plek voor mama aan tafel (heel die stoel in het rood!) en moeten schoenen op een vaste plaats staan (een grote oranje stip op de vloer die roept: 'staan je schoenen niet hier, dan krijg je een verwittiging').


Je begrijpt het al, we willen het onderwerp privacy en grenzen op tafel krijgen. Beter er wat over te praten dan iedereen voor een voldongen feit te stellen. Je dochter is goed bezig maar ze moet nog leren te onderhandelen. Want soms is het echt wel nodig dat mama de kamer binnenkomt om een dochter te troosten, ook al roept die luid 'blijf weg!' Wat je moet uitzoeken, is hoe je dochter onderscheid maakt tussen een rood licht ('nu even echt niet binnenkomen') en oranje ('je moet echt wel eerst aankloppen').


In de badkamer leren kinderen om te gaan met hun zelfbeeld, netheid en schroom. Alweer goed dat jouw dochter ook daaraan denkt. Hoe beter kinderen leren dat niemand zomaar je lijf hoort te beloeren -- laat staan te betasten -- hoe beter. Je kunt samen zoeken hoe je dat in het gezin kunt organiseren zonder opvallende bordjes. Kan het een regel worden voor iedereen: niet binnen zonder kloppen (zelfs mama en papa niet!)? Hoe zou je dochter bezig zijn met haar privacy op school of als ze elders gaat logeren en daar de badkamer gebruikt? Denkt ze ook aan het sluiten van een gordijn, aan iemand verwittigen 'ik ga me even omkleden, ik kom daarna wel tot bij jou'?


We moeten kinderen leren dat er niets mis is met privacy. Daarom moeten we het er af en toe samen over hebben. Ook over wat ze vinden van onze omgang met ónze privacy, als ouders. Soms vinden kinderen dat ouders de deur van hun slaapkamer beter echt zouden dichtdoen, of dat papa hinderlijk zijn kousen laat rondslingeren. Persoonlijke gegevens liggen in een gezin uiteraard makkelijker te kijk, en dan helpt het er met zijn allen op te letten dat bezoekers niet alles hoeven te zien.

In 'De Opvoedingsdokter' gaat de bekende kinder- en jeugdpsychiater Peter Adriaenssens wekelijks in op een lezersvraag over opvoeden. Peter Adriaenssens is de auteur van verscheidene klassiekers over het opvoeden van kinderen.

 

Corrigeer

Het beste van Enkel voor abonnees