Compact Disk Dummies wint Rock Rally

Het piepjonge technoduo Compact Disk Dummies, twee broers van 17 en 19 jaar, won tegen alle verwachtingen in Humo’s Rock Rally. Daarmee schuift Humo een atypische finalist naar voren . Sleepers’ Reign werd tweede; Float Fall derde.

Brussel De Rock Rally-finale werd op gang getrokken door de jachthoorn van Float Fall, zoals in het begin van een Star wars-film. Mooie samenzang, teder gitaarspel en een feeërieke sound die, in tegenstelling tot de halve finale in Gent, niet naar de coulissen waaide. Jammer genoeg waren de nummers van dit duo meer een klankenspel dan volwaardige songs en loerde The XX te vaak om het hoekje. Leuke copycat, niets meer of minder.

De Gentse Reena Riot speelde solo en bracht zeer Amerikaanse rootsy ballads, gespeeld op elektrische en akoestische gitaar. Ze beschikte over een rijpe stem, haar vertolking was assertief en haar songs niet onaardig. Alleen vragen we ons af welke richting je met dit soort behoudsgezinde americanapop op kan in ons land.

Sleepers’ Reign koketteerde met de experimenteerdrift van Radiohead maar struikelde over het pathos van Snow Patrol. Zijn melodieën bleven niet plakken, zijn podiumprésence liet te wensen over. Daar veranderde een onorthodoxe versie van Dylans ‘Like a rolling stone’ niets aan. Ook Radial Sequence flirtte met Radiohead maar kwam niet verder dan een flauwe kopie.

Pers -en publieksfavoriet Geppetto & The Whales schoot energiek uit de startblokken met een song die het felste van My Morning Jacket benaderde. Dat hoge niveau hield de band drie songs zonder moeite vol. De jachtige ritmes van Arcade Fire, de harmoniezang van Fleet Foxes, de folky flavour van Mumford & Sons: zo mix je die dus tot een elegant geheel. Hun drie gitaren trokken een forse geluidsmuur op en de dynamiek zat meer dan snor. Alleen dat laatste liedje mocht worden ingekort, mannen. Als Geppetto een plaat uitbrengt, kopen we ze.

‘Lekker, echt lekker’, zei de presentator Luc Janssen over Liliy Grace, twee groene blaadjes die jolig CocoRosie achterna sloften. De Limburgse zusjes combineerden zwaar gonzende arty elektronica met neurotische zang en lieten een cello ‘doegedoegedoege’ doen, als een hardrockgitaar. Charmant maar erg onvolgroeid.

Tourist bewees dat Belgische hiphop groovy, radiovriendelijk en rootsgevoelig kan zijn. De hutsepot van Antwerps dialect, dancehall, een jazzsaxofoon en folk sloeg aan. Zijn liedjes passen zowel op Studio Brussel als Radio 1, wat ons betreft. Fijn dat hij het tot in de finale heeft geschopt.

Compact Disc Dummies klonken stukken beter dan in de halve finale. De tieners katapulteerden hun oer-Belgische techno van Front 242 naar The Subs tot Waxdolls en terug. Ze flikkerden een rockgitaar in de mix, stonden als gekken te hameren op keyboards of sprongen als headbangende konijnen heen en weer. Leuk maar niet goed genoeg voor de oververzadigde elektropunkscene van nu. Misschien kunnen ze goede raad vragen aan hun oudere technononkels, zeker nu ze in de slangenkuil van de muziekindustrie worden geworpen. Dewaele-broers? Regi?
Kleurrijk en boeiend

De blonde r&b-zangeres Chloë Carrette heeft een mooie stem maar haar middelmatige liedjes deden die stem weinig eer aan. Het dametje leek nu al last te hebben van diva-allures, getuige haar bizarre bindteksten. Iemand mag haar weer met beide voeten op de grond zetten, want hier is nog werk aan.

Na al die halfzachte eitjes was Tubelight een lekkere noisy verfrissing. Zijn uit Vlaamse klei en Britse shoegaze opgetrokken rock deed energiek en zelfverzekerd aan. Een klassieke Rock Rally-groep, maar misschien een beetje te archetypisch? Verrassen deed Tubelight nauwelijks. Anderzijds: geen enkele finalist kwam zo onvermurwbaar uit de hoek.

Een kleurrijke, boeiende finale, met zoveel verschillende muzikale stijlen. Het doet uitkijken naar de volgende Rock Rally-edities.

Corrigeer

IN HET NIEUWS

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees