Tom Steels: ‘Olympische wegrit is echt iets voor Tom Boonen'

Tom Steels: ‘Olympische wegrit is echt iets voor Tom Boonen'

Foto: gia

De Tour duurt nog twee weken, maar de renners praten nog maar over één ding: de olympische wegrit in Londen op zaterdag 28juli. Daarom trokken we met Tom Steels op verkenning in de Surrey Hills. ‘Dit is een parcours voor snelle mannen die een bergje aankunnen. Mark Cavendish? Ja, maar ook Tom Boonen.'

Volgens de enen is het parcours ontworpen om Mark Cavendish de olympische titel op een presenteerblaadje aan te bieden. Anderen menen dan weer dat hij de negen rondjes over Box Hill nooit overleeft. Slechts één manier om de waarheid te achterhalen: het parcours verkennen met een spurter. In casu Tom Steels.

De wegrit is dit keer geen rondjes draaien, maar één grote ronde vanuit Londen naar de Surrey Hills, een glooiend landschap ten zuidwesten van Londen, en terug. Binnen die grote ronde zijn er negen rondjes van 17kilometer over Box Hill, een natuurreservaat. Van die Box Hill wordt veel verwacht, maar Steels is ontgoocheld.

Draaien en keren

‘De eigenlijke klim is slechts 2,9kilometer lang en niet erg steil: vier à vijf procent. Doenbaar op het buitenblad. Dan gaat het op en af tot ongeveer kilometer negen', zegt Steels. ‘Waarna een afdaling van acht kilometer volgt. Eerst over een smalle, gevaarlijke weg. Daarna verbreedt het. Dus is het drie kilometer klimmen en acht kilometer dalen. Mochten ze het omgekeerd hebben gedaan, zou het veel lastiger zijn geweest.'

Wat betekent dat voor Cavendish? ‘Alles hangt af van het koersverloop. Als er geen oorlog wordt gemaakt, zal hij niet worden gelost. En zelfs als hij iets moet prijsgeven, kan hij in de afdaling weer aanpikken. De ploegen zonder spurters zullen moeten aanvallen. Zeker bij de laatste passage. Want als een groepje dan twintig tot dertig seconden kan pakken, kan het standhouden tot de aankomst. Na de laatste keer Box Hill resten immers minder dan veertig kilometer en het is constant draaien en keren: moeilijk voor een peloton om zich te organiseren en bovendien zien de renners de vluchters niet.'

Gevaarlijk

De aanloop naar Box Hill is zo goed als biljartvlak. Op één helling na: Staple Hill. Ongeveer twee kilometer lang, iets steiler dan Box Hill. ‘Die Staple Hill is een smalle Nieuwe Kwaremont', aldus Steels. ‘Vijf à zes procent. Lastiger dan Box Hill, maar ze doen hem maar één keer. Na de top duiken ze een smal baantje in, tussen de bomen. Gevaarlijk. Dat geldt eigenlijk voor de hele aanloop naar Box Hill. In het begin zijn het brede wegen, maar bezaaid met verkeerseilandjes en snelheidsdrempels. Vanaf Weybridge wordt het smaller. Met ook twee smalle bruggetjes.'

Conclusie van Tom Steels: ‘Het parcours is iets voor snelle mannen die ook een bergje op kunnen, zoals Tom Boonen. Dat betekent niet dat Cavendish niet kan winnen. Ik geef hem zelfs vijftig procent kans. Maar als de anderen willen, kunnen ze hem lossen.'

Corrigeer