Tom Boonen sluit voorbereiding af met beukwerk maar zegt foert op de Citadel

Tom Boonen: ‘Test voor WK is meer dan geslaagd'

Tom Boonen: ‘Test voor WK is meer dan geslaagd'

Tom Boonen zette er op goed veertig kilometer van het einde fors de beuk in. Foto: belga

‘Als de GP van Wallonië een laatste test was voor het WK, dan is die meer dan geslaagd.' Een overwinning op de Citadel van Namen zat er niet in voor Tom Boonen, die opzij werd gezet in de slotklim, maar de manier waarop hij de collega's voordien martelde, zegde genoeg. Laat Valkenburg maar komen.

‘Ze hebben zich geamuseerd', grijnsde Tom Steels, ploegleider van Omega Pharma-Quick Step, doelend op het fraaie vertoon waarop de GP van Wallonië gisteren trakteerde. Gemiddeld bijna 43kilometer per uur immers op een alles behalve simpel terrein, voortdurend actie en reactie met de grote namen op de eerste rij. Tom Boonen hoorde het monkelend aan. ‘Ik ken andere dingen om me te amuseren.'

Samen met drievoudig wereldkampioen Oscar Freire was hij het nochtans die het aangename spektakel dirigeerde. Oscarito door er alweer in te vliegen zonder handrem. Tom met een krachtexplosie op goed veertig kilometer van het einde, net toen Freire en een ijverige Bakelants waren ingerekend. Beuken, heet dat. Knallen, geven. In zijn typische stijl, heftig gooiend met zijn fiets, zette Boonen zich op kop van het peloton en smeet daarvan binnen de kortste keren het gros overboord. Er bleven er nog enkelen in zijn buurt. De rest liep luidkeels om moeder, gespreid over vier, vijf waaiers.

Patat

‘Ik ken dat daar', grijnsde Boonen nadien. ‘Ze hebben me daar ook al op het kantje gezet. Het was onze bedoeling om de koers hard te maken en de spits zoveel mogelijk uit te dunnen. Ik heb er toen een patat op gegeven en niet op een inspanning gekeken. Niet dat de wind zo enorm uitnodigde om waaiers te trekken. Maar kom, het kon.'

‘Het moest echt snel gaan om het peloton te breken', beaamde Tom Steels. ‘Er zat echter niks anders op, met zo'n aankomst op de Citadel. Het vrat uiteraard aan de energie. Bij iedereen.' Goed twintig kilometer hield Tom Boonen het vol, samen met een paar ploegmaats en hier en daar nog eentje die er zin in had. Hard tegen onzacht. Tot de wind de achtervolgers een welwillend duwtje gaf en de beteren weer samen smolten. ‘Er zat bij die mannen toen ook niet veel strijdlust meer in', grinnikte Tom.

Een achttal drong nog even aan, met de immer presente Freire, Van Goolen en de verrassende Jeroen Hoorne, stagiair bij Omega Pharma-Quick Step. ‘Knap van die jongen', loofde Steels. ‘Maar we wisten uiteraard dat hij het niet kon winnen voor ons.' Vandaar dat uiteindelijk toch weer een deftige groep wegdraaide van de Maas, om zich aan de bochten te wagen van de Route Merveilleuse, de befaamde Citadel. Een decor dat van ver lonkte naar de apotheose van de Cauberg, over een goeie week in Valkenburg. Van ver. Een andere helling, een andere koers en de streep op de kruin. Boonen moest er een klad anderen sowieso laten gaan, zonder zich daar achteraf een spatje zorgen om te maken. ‘Ik heb me op het bruggetje klem laten zetten. Net wanneer Leukemans stevig doortrok. Toen ik door kon, lag ik een meter of tien, vijftien achter. Kijk, ik ben nu ook weer niet zo goed in dit soort klus dat ik die kloof dicht rij en daarna nog overschot heb om te winnen. Ik zei dus foert en liet het verder lopen.'

Daarmee heeft hij gedaan wat hij moest doen, zoals hij dat zaterdag vertelde na zijn succes in Parijs-Brussel. De laatste deftige trainingen zitten erop, de ultieme competitie ook. ‘Nu even herstellen en dan het WK, te beginnen al met de ploegentijdrit van zondag. Ik ben klaar. Ik niet alleen. Deze GP van Wallonië maakte duidelijk dat Leukemans en Van Avermaet ook meer dan goed zijn. Of nee, dat wisten we al weken.'

Corrigeer

DE DIGITALE WIELERGIDS

Klik hier

nb-logo


Het Nieuwsblad biedt meer dan 1.000 reeksen in 12 sporten aan. Zoek hierboven de uitslagen van uw favoriete club of surf naar onze uitslagenpagina.