Wijnkasteel decor voor dertiendelige VTM-serie Zuidflank

‘Ik leef als God in Genoelselderen’

‘Ik leef als God in Genoelselderen’

Jaap van Rennes: ‘Als ondernemer moet je je leven lang publiciteit maken.’ Foto: rs

Genoelselderen -

Vorige week begonnen de opnames voor de VTM-serie Zuidflank, een dertiendelig familie-epos met het Wijnkasteel van Genoelselderen als belangrijkste locatie. 'Dit moet een boost geven aan de Limburgse wijnbouw', zegt eigenaar Jaap van Rennes.

Bordeauxrode bodywarmer, ruitjeshemd, Borsalino, zijn drie onafscheidelijke honden: Jaap van Rennes loopt er iedere dag bij als een Amerikaanse farmer. Tot 1990 stropte hij als succesvol zakenman elke ochtend zijn das, maar die outfit ligt in de kast sinds de dag dat hij besliste wijnboer te worden. Samen met zijn dochter Joyce runt hij het grootste wijndomein van het land.

De wijngaarden liggen verspreid over een oppervlakte van 22 hectaren en werden hoofdzakelijk beplant met chardonnay en pinot noir. De oogst levert jaarlijks ongeveer honderdduizend flessen op. Het classicistische, bijzonder goed onderhouden kasteel dateert uit de negentiende eeuw en ligt in het midden van een Franse tuin met een achttiende-eeuwse bomenrij in kathedraalvorm. Geen wonder dat productiehuis Menuet deze locatie koos voor de opnames van de tv-reeks Zuidflank.

Het verhaal draait rond een familievete, gesitueerd in en rond Tongeren. Twee families betwisten al honderd jaar de Zuidflank, een wijngaard die elk jaar een schitterende wijn oplevert. Rob en Mark, twee dertigers en telgen van de concurrerende clans, willen definitief komaf maken met die vete.

‘Ik sta ervan versteld wat er allemaal komt kijken bij zo'n productie’, zegt Jaap van Rennes bij een glas Zilveren Parel, een van zijn mousserende wijnen. ‘Hier lopen dagelijks zeventig à tachtig mensen rond. Ze komen al rond een uur of zes 's ochtends aan en zijn doorgaans tot tien uur 's avonds bezig.’

Het is een hoop gedoe op je privédomein. Waarom zegde je toe?

Jaap van Rennes: ‘Daar ga ik eerlijk in zijn: als ondernemer moet je je leven lang publiciteit maken. Iedereen kent Coca-Cola, maar toch blijven die lui in Amerika gigantische sommen steken in reclame. In deze snelle maatschappij kun je niet anders. Zuidflank gaat niet alleen voor ons bedrijf, maar voor de hele wijnsector in deze provincie een goede zaak zijn. Wij stelden wel onze voorwaarden: het moest een positief verhaal worden. We zouden er niet in meegestapt zijn mocht de wijnsector gelinkt worden aan - ik zeg maar wat - frauduleuze praktijken.’

Meer dan twintig jaar geleden werd je wijnboer. Zat dat in je genen?

'O nee, helemaal niet. Ik begon op heel jonge leeftijd te werken in het bedrijf van mijn vader, die vaasjes en paddenstoelen maakte van mergelsteentjes. Later verruimde hij zijn assortiment met weerprofeetjes. Dat waren van die popjes die van kleur veranderden als het ging regenen. We woonden in Valkenburg en verkochten ze aan de toeristische winkeltjes in ons stadje, waar ze van heinde en ver naartoe kwamen met de trein of touringcar.’

‘De zaken gingen goed, maar op zeker ogenblik stapte ik uit het bedrijf omdat ik zag dat je veel meer kon verdienen met import uit Japan dan met eigen fabricage. Ik begon hotelporselein, bestek, linnengoed en andere horeca-artikelen te verkopen aan restaurants. Dat liep als een tierelier. Ik had 400 mensen in dienst, maar in 1990 kreeg ik ruzie met een vakbondsman. Hij wilde staken omdat er in onze vestigingen camera's hingen. Ik was zo woest, dat ik in amper veertien dagen alles verkocht.’

En toen begon je te rentenieren.

‘Precies. We hadden in Lanaken een villa met personeel, in de garage stonden een Rolls Royce en een Jaguar 12 cilinder, op de Middellandse Zee lag een groot jacht. Allemaal mooi, maar er stelde zich één groot probleem: we hadden niets te doen. Daar werden mijn vrouw en ik lastig van. We kregen ruzie over de leeftijd van een paard in de wei naast ons huis. Als we zo doorgaan, komt er een echtscheiding van, zei ik tegen haar. Daarom gingen we op zoek naar een nieuw doel in ons leven. Mijn vrouw zag in een glossy magazine een kasteel met tachtig hectaren grond te koop staan. In Genoelselderen, een dorpje waar ik nooit van gehoord had. Ik wilde daar een golfterrein van maken, maar uiteindelijk bleek dat slechts een deel van de grond te koop stond.’

Daar ging je golfdroom.

‘Precies. Bovendien vond ik het kasteel maar niks. Voor mij moest dat een gebouw zijn met een ophaalbrug, torentjes en zo. Mijn vrouw daarentegen was er meteen verliefd op. Toen ik duizenden lege flessen vond en merkte dat er van de Romeinse tijd tot Napoleon wijn werd verbouwd in Genoelselderen, viel de puzzel in elkaar. Zij had haar bezigheid met de binnenkant, ik had iets gevonden om me met de buitenkant te amuseren.’

Belgische wijn werd toen nog helemaal niet au sérieux genomen.

‘Nee, maar dat was voor mij net de uitdaging. Voor mij stond één ding voorop: ik wilde kwaliteitswijn maken. Tachtig procent van de wijnen over de hele wereld bevat kankerverwekkende stoffen. Als je ziet dat je een fles wijn kunt kopen voor 1,98 euro, dan ga je je toch vragen stellen. In dat bedrag zitten de prijs van de fles, het etiket, de capsule, de accijnzen en noem maar op. Dat ze op zo'n fles wijn mogen zetten, gaat mijn verstand te boven. Ik kan ook wijn maken voor 2,50 euro, maar dan moet ik beginnen te knoeien. Daar heb ik nu toevallig geen zin in.’

Je vertelde jaren geleden al dat de opwarming van de aarde wijnbouw in ons land mogelijk maakte. Je werd toen net niet uitgelachen.

‘Maar ik heb wel gelijk gekregen. Kijk, het is toch heel logisch. Als mensen mij zeggen dat we hier te weinig zon hebben, dan vraag ik meteen hoe het komt dat ze in Congo geen wijn maken. Een aantal topwijnen wordt gemaakt waar relatief weinig zon is. Romanée-Conti, de beste rode wijn ter wereld, komt uit de Bourgogne en in de Champagne worden de beste bubbels geproduceerd. Dat zijn niet toevallig twee regio's waar het aantal zonne-uren relatief laag is. Wij hebben hier nu het klimaat dat ze honderd jaar geleden in de Bourgogne hadden. Die externe omstandigheden combineren wij met de nieuwste machines. Op technisch vlak hebben wij een van de modernste bedrijven van de wereld.’

Je bent 78 jaar. Boezemt je leeftijd je geen schrik in?

‘Waarom zou ik ? De hartspecialist zei me onlangs dat ik de aders van een jonge meid heb. (lacht) Tweeënhalf jaar geleden liep ik een dijbeenbreuk op. De dokter vroeg of ik kon zwemmen. Spartelen lukte wel, maar zwemmen? Toevallig zei de cardioloog me dezelfde week dat ik moest gaan zwemmen. Toen wist ik genoeg. Nu ga ik al meer dan twee jaar drie keer per week zwemmen in Sportoase in Tongeren en achteraf doe ik ook nog wat fitness. Daar voel ik me uitstekend bij. Ik leef als God in Genoelselderen. Aan ouder worden denk ik nauwelijks. Ik sport geregeld, eet matig en drink goede wijn. (lacht) Ik ga de boel nu niet verpesten door chagrijnig te worden over mijn leeftijd.’

Corrigeer

Doe de stemcheck van Het Nieuwsblad en ontdek met welke partij jij het best overeenkomt.

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio